Updates

Dank je wel voor het lezen van mijn blog! Kom nog eens terug voor meer updates!
Hoi! Ik ben Jaixy
Laat mij iets meer over mijzelf vertellen!


Wie ben ik? Ik ben een 35 jarige vrouw, werkzaam als verpleegkundige in een Amsterdams ziekenhuis. Gaat graag uit met vrienden, bezoekt concerten en heb mijn droomman gevonden op Lexa.

In september 2013 werd ik geconfronteerd met borstkanker. Na een heel behandelingstraject van chemokuren, een borstbesparende operatie, poortwachtersprocedure en een uiteindelijke volledige amputatie van de rechterborst was ik schoon.

 

Jaixy Profiel Links

Jaixy

My Reality Dreamworld…..
Dat is mijn leven. Ik beleef en leef mijn droom, tenminste dat probeer ik. Alleen dan wel in het echt. Ik schrijf niet in perfect Nederlands. Maar toch wil ik jullie een klein kijkje geven in mijn leven. De dagelijkse dingen die niet altijd even dagelijks zijn, beschreven met een vleugje humor.
  • Dooie marmotten en dopmutsen poli

    Je kan er niet omheen. Op het moment dat je de poli oncologie binnen stapt wemelt het ervan.
    Maar op het moment dat je het Nederlandse Kanker Instituut binnen stapt is er geen ontkennen meer aan.
    Vorige week had ik een afspraak op de poli van het Nederlandse Kanker Instituut.
    Want mijn casus is zo spannend. Daar hebben inmiddels meerdere artsen zich over gebogen. Daarom werd ik doorgestuurd naar het expertise centrum.
    We waren op tijd. Dus we besloten nog even een kop thee te gaan drinken voordat ik mij ging melden bij de inschrijfbalie.
    We zaten aan een tafeltje dichbij de poli waar ik moest zijn. Het was een komen en gaan van mensen.
    Het viel ons op dat de dopmutsen meer in zijn dit seizoen dan de dooie marmot.
    Sinds ik in 2013 geconfronteerd werd met kanker, en daarvoor op de diverse poli’s aanwezig mocht zijn letten wij hierop.
    Wij zijn mijn mams en ik.
    Ik wist toen al, dat ik geen pruik wilde als ik kaal zou worden. In de wachtkamer prikten we de pruikjes er zo tussen uit. De meesten hadden niet echt een mooi exemplaar op hun hoofd. Het leek meer op een soort dooie marmot. Dat wilde ik echt niet.
    En natuurlijk weet ik dat er prachtige exemplaren zijn. Maar die kosten ook wat. En de meeste zorgverzekeraars vergoeden alleen een kwart van een mooie pruik.
    De keus lag dus bij een muts, pet of hoedje dragen, of zo’n opgetiste dooie marmot laten aanmeten.
    Ik koos voor het eerste toen.
    Nu wij in 2015 wederom zeer regelmatig op de poli oncologie rond lopen zien we een verandering van trend.
    Het dooie marmot gehalte is sterk gedaald. Natuurlijk zien wij ze er echt nog wel tussen lopen. Maar de trend van nu is echt een wollen dopmuts.
    Ik moet er denk ik nog even aan wennen.
    Maar ik geloof dat ik deze trend laat voor wat hij is…..

  • Wereld prematurendag

    Ik weet het, ze hebben overal tegenwoordig wel een dag voor of soms zelf een maand. Om een bepaald maatschappelijk onderwerp extra aandacht te geven.

    Vandaag is het wereld prematurendag.
    Ergens vind ik het gek dat daar een dag voor is.
    Want voor de ouders op de afdeling waar ik werk is het elke dag wereld prematurendag. Daar strijden ouders samen met hun kleine kanjers om zo gezond mogelijk het ziekenhuis te mogen verlaten.
    We gaan met z’n allen voor een volledig gezond kindje. Die het liefst zonder problemen in de ontwikkeling mag opgroeien.
    Jammer genoeg komen niet alle kanjers thuis.
    Voor sommige is de strijd te oneerlijk. Ondanks alle middelen en kennis die we tegenwoordig hebben, moeten we deze dappere kanjers laten gaan.
    Het is hartverscheurend voor deze ouders, dat ze afscheid moeten nemen van hun wonder.

    Gelukkig hebben deze kanjers steeds meer kansen en mogelijkheden.
    En verdienen deze kleintjes wel hun eigen dag.
    Want leven en dood lag nooit zo dicht bij elkaar, als voor deze sterke mini strijders.

  • Vriendschap

    Ik heb vele vriendschappen ervaren.
    Sommige voor een kortere intense tijd, andere zijn altijd wat oppervlakkig gebleven.
    Sommige vriendschappen verwateren na een verloop van tijd. Omdat beide levens doorgaan, en de prioriteiten van beide kanten veranderen.
    Ik ben maar weinig vriendschappen verloren door ruzie.
    Maar wel kwijt geraakt door de tijd, de afstand, de snelheid waarin je leven loopt. Vriendschappen komen dan op een splitsing te staan. Mijn leven neemt op dat moment een andere afslag. Daardoor verliezen we elkaar uit het oog.
    Ik ben er van overtuigd dat je bepaalde mensen tegenkomt op een moment dat je hun ook echt nodig hebt. En dat zij mij op dat moment nodig hadden. Nadat we elkaar hebben geholpen met structuur, steun, een lach, een traan nemen we geruisloos maar zeer geleidelijk allebei andere stappen in het leven.
    En dat geeft niet. Het geeft niet dat niet alle vriendschappen blijvend zijn.
    Ik ben dankbaar voor alle vriendschappen die ik heb mogen ontvangen. Ze kwamen op het juiste moment, en hebben mij gemaakt tot de persoon die ik ben.

    Ik heb vriendschappen die ontstaan zijn door de liefde voor dezelfde muziek. Dankbaar ben ik dat inmiddels goede vriendschappen heb mogen opbouwen die niet alleen maar leunen op de liefde van muziek. Maar dat er een verdieping is in elkaars leven. Dat ik met die vrienden meer kan en mag delen. Mijn onzekerheden, mijn domme acties, mijn vreugde, mijn verdriet.
    Vriendschap die uitgroeit tot een belangrijk familielid…..
    Ja wat begint met liefde voor de BSB, wordt uiteindelijk veel meer.
    Bijzonder is dat.

    Ik heb vriendschappen die zijn ontstaan door mijn werk.
    Lang ben ik zoekende geweest. Lang wist ik wel wat ik wilde worden, alleen wist ik niet hoe. Of durfde ik die stap niet te zetten.
    Uiteindelijk de sprong gewaagd. En dat was de beste stap die ik had kunnen zetten. Ik heb veel lol met collega’s. Ik ben enorm blij met de vriendschappen die ontstaan zijn op de werkvloer.

    Maar mijn meest bijzondere vriendschap is ontstaan op de middelbare school. We hebben nog steeds een enorme band.
    Ondanks dat wij onze levens totaal verschillend invullen.
    Ondanks dat wij beide regelmatig op splitsingen staan, en dan toch allebei voor de andere weg kiezen.
    Is er een verbondenheid, een belangstelling en een respect voor elkaar die alleen maar groeit.
    Weinig keren zijn wij de afgelopen 21 jaar elkaar echt uit het oog verloren. Op momenten dat dat bijna leek te gebeuren, kruisden onze wegen en levens elkaar weer. De laatste keer dat dat bijna gebeurde waren we trouwens nog pubers.
    Nog steeds zijn onze levens zo anders.
    Zij getrouwd, 2 geweldige kinderen, een hond, een prachtige nieuwbouwwoning en super mooi parttime werk.
    Ik single, geen kinderen, geen huisdieren, een tussenwoning, en na diverse opleidingen geweldig fulltime werk gevonden.
    Zij zal hoe mijn leven ook loopt, altijd voor mij klaar staan.
    Afgelopen jaar kwam ze regelmatig even een boodschapje langsbrengen, een bezoekje brengen, wat huishoudelijke klusjes doen. Omdat ik door alle behandelingen niet altijd dat soort simpele klusjes zelf kon doen.
    Juist op de momenten dat ik er even doorheen zat, stuurde zij een berichtje waardoor ik moest lachen.
    Andersom is het ook zo. Ik ga voor haar en haar gezin door het vuur.
    Vorig jaar heeft ze met haar gezin een tijd gebruik maakt van mijn woning, omdat haar eigen woning door lekkage en schimmels geen gezonde omgeving was om in te leven.
    Gelukkig is dat allemaal goed gekomen, en wonen ze weer heerlijk in hun prachtige nieuwbouwwoning.
    Dit is een vriendschap voor het leven. Hoe onze levens ook zullen verlopen.
    We delen lief en leed, we lachen om de domste grappen.
    Ik denk toch dat het heel bijzonder is….een vriendschap die blijvend is….
    Dank je wel……..
    Jij ben de persoon die mij eerlijk en onbevooroordeeld je mening vertelt. Jij bent degene die mij een hele andere kant van het leven laat zien.
    Jij bent de persoon aan wie ik mijn diepste geheimen en angsten kan vertellen. Jij bent degene die nooit opkijkt van mijn rare acties.
    Jij kan met 1 opmerking een enorme glimlach op mijn gezicht toveren. Zorgen dat ik in een onbedaarlijke aanval van slappe lach kan schieten.
    Dankbaar ben ik, dat ik jou als vriendin mag hebben.
    Ja………..
    Sommige vriendschappen zijn echt blijvend.
    En het is een enorm rijkdom dat ik zo’n vriendschap mag ervaren.

  • Stilstaan

    Vandaag staan wij stil……
    Zoals wij eigenlijk al sinds donderdag stilstaan…..
    Wij staan stil bij de vreselijke ramp wat vlucht MH17 van Maleisië Airlines overkwam.
    Wij staan stil bij alle dierbaren die omgekomen zijn……..
    Staan wij stil bij alle nabestaanden die in rouw gedompeld zijn.
    Niet alleen staan wij stil bij onze landgenoten, maar wij staan stil bij alle dierbaren van alle nationaliteiten…….

    Maar mogen wij het wel een ramp noemen?
    Want het vanaf de grond bewust of per ongeluk een vliegtuig uit de lucht neerhalen?
    Hoe we het gaan noemen maakt voor de nabestaanden niet uit. Zij zijn hun dierbaren kwijt.

    Geschokt hebben wij de afgelopen dagen naar de tv gekeken.
    Hulpverleners en onderzoekers krijgen nauwelijks toegang tot het gebied.
    Na 4 dagen van onderhandelingen, smeken, praten en emoties tonen worden alle geborgen dierbaren per trein naar veiliger gebied overgebracht.
    Het is meteen duidelijk dat niet alle dierbaren “gevonden” zijn.
    En dat door de warmte en de tergend trage onderhandelingen deze dierbaren niet meer toonbaar zullen zijn voor de nabestaanden.
    Identificatie zal dagen, weken mogelijk zelfs maanden duren.
    Vandaag komen de eerste dierbaren aan in ons land. Daar gaan experts zorgen dat alle dierbaren thuis komen, waar thuis ook mag zijn.
    Dan pas kunnen de nabestaanden pas echt afscheid nemen.

    Ik weet dat het prioriteit 1 was om deze dierbaren naar huis te kunnen vervoeren.
    Maar het is ronduit schokkend en walgelijk dat diverse mensen nu tussen alle resten rommelen, koffers open maken, met knuffels rondlopen, sieraden meenemen, op de slippers rondlopen. Die spullen behoren toe aan de dierbaren. De dierbaren die zo geliefd waren, die onbedoeld in een gebied terecht zijn gekomen, om het leven zijn gekomen, zonder dat er maar iets tastbaars teruggegeven kan worden aan de nabestaanden……
    De dierbaren zullen onherkenbaar zijn….. En de spullen zijn weggeroofd.
    Hoe verdrietig is dat…..
    Hoe schokkend is dat…..
    Hoe walgelijk is dat…..

    Vandaag staan wij stil….
    Een dag van nationale rouw….

    Het ongeloof en de walging over hoe deze ramp afgewikkeld wordt is immens groot.
    Met respect heb ik geluisterd naar het betoog wat minister Timmermans hield voor de VN veiligheidsraad. Hij raakte de snaar die iedereen voelt.
    Met respect luister ik naar alle updates die Minister President Rutte heeft gehouden. Het is duidelijk dat hij daadwerkelijk zijn best doet om deze dierbaren zo snel mogelijk allemaal thuis te krijgen.
    Met respect heb ik geluisterd naar de toespraak die Koning Willem Alexander hield nadat hij emotionele ontmoetingen had gehad met de nabestaanden van deze dierbaren.

    Ons land wordt internationaal enorm gesteund. Heel Europa, Amerika, Australie, en nog vele andere landen steunen ons land om de toedracht te achterhalen.
    De zwarte dozen van dit vliegtuig zijn schijnbaar ongeschonden overgedragen aan de Maleisische autoriteiten. Ondanks dat dit na dagen pas gebeurde, lijkt het erop dat er niet mee gerommeld is.
    Want naast alle dierbaren terug brengen naar huis…. Is het van groot belang dat de daadwerkelijke oorzaak achterhaalt wordt, en dat de daders gestraft gaan worden.
    Hoe lang dit allemaal gaat duren, is onbekend.
    De komende periode zullen wij nog regelmatig nieuws updates krijgen via alle media……

    Maar vandaag staan wij stil…..
    Zoals wij sinds donderdag stil staan…..
    Staan wij stil dat oorlog altijd onschuldige slachtoffers maakt…..

    Vandaag staan wij stil….
    Dat op deze dag de eerste dierbaren op weg zijn richting huis…..
    Waar dat huis ook mag staan……
    Enigszins bizar is wel dat ze naar huis worden gevlogen…..
    Alleen is met deze vlucht een droom aan diggelen, een toekomst kapot en de realiteit enorm verdrietig……
    Daar staan wij vandaag bij stil……

Recent Photos

logo 50dpi