Borstkanker

Wat hebben wij genoten van de kerstdagen. Gezellig met familie bij elkaar. Natuurlijk uitgebreid gegeten. Eerste kerstdag zijn we heel even bij familie geweest. Oma was daar ook, en alle ooms, tantes, neefjes en nichtjes. Kortom een gezellige drukte. Gelukkig vonden ze mij er goed uit zien. Absoluut niet ziek. Daarna heerlijk gegeten bij mijn ouders. Vriendlief had een heerlijke pompoensoep gemaakt, waar ook de allerkleinsten van smulden. Daarna aan de kalkoen, met verse groenten en een heerlijk stoofpeertje. Wat een verwennerij. Ook hebben we een einde jaarslot gekregen. Wauw, en nu hopen op een mooie prijs. Hoewel wij eigenlijk met liefde die prijs in willen wisselen voor een kankervrij leven. En ik heb van mijn tante een prachtig armbandje gekregen. Super lief.

Tweede kerstdag hadden we een rustig programma. We waren met zijn drietjes naar de bioscoop geweest. En we hebben een zelfgemaakte pizza gegeten. Heerlijk ontspannen en relaxed daarna voor de tv gehangen. Een fijn rustig dagje.

De afgelopen week had ik toch wel last van een aantal kleine bijwerkingen. Qua energie gaat het best heel goed. Ik kan eigenlijk alles wel aan. Het enige is dat ik merk dat ik mijn slaap echt nodig heb. Maar dat geeft niet. Dat kan geregeld worden. Wel heb ik behoorlijk onder de huiduitslag gezeten. En wat jeukte dat zeg. Op mijn buik, op mijn rug, op mijn bovenarmen, op mijn borstkas. Het was niet normaal. Daarbij had ik ook nog steeds last van de arm waar die vaatontsteking heeft gezeten. Dus dat was soms wat lastig. Gelukkig kreeg ik medicatie tegen de jeuk en en de uitslag. Toch tussendoor, kreeg ik wel eens last van een jeuk aanval. En wilde ik alleen maar krabben. Wat niet altijd een charmant gezicht was. Inmiddels is de uitslag bijna weg en jeukt het niet meer. Ik hoop alleen niet dat dit mijn lot is na elke kuur. Maar we gaan het zien. Alles in de strijd om een goed eindresultaat te krijgen.

Morgen volgt de volgende kuur. Ik ben benieuwd. Eerst nog een afspraak met de arts. Altijd fijn om nog even alles door te spreken met elkaar. Ook omdat er best veel gebeurt is, en ik mijn eigen arts niet meer gesproken heb sinds de start van de chemokuren.  Ik heb wel heel veel contact gehad met de poli. Ik voelde mij soms wel een zeur, die weer belde omdat ze ergens last van had. Maar ik hoop dat komende 10 giften van de chemo beter gaan. En dat ik bijna geen last zal hebben van de bijwerkingen.

Mijn haar begint wel al aardig uit te vallen. Ik heb met regelmaat de plukken in mijn handen. Dus ik verwacht dat ik wel weer volledig kaal ga worden. Wel jammer. Hihi ik was zo trots op mijn mooie gezonde zorgvuldig gekweekte haardos. Maar ik weet ook dat het in 1,5 jaar er weer prachtig uitziet. Dus daar houden we ons dan maar aan vast. 

Dus nu op naar de volgende kuur….. We zijn al aan het aftellen. 


Dank je wel voor het lezen van mijn blog! Kom nog eens terug voor meer updates!
Hoi! Ik ben Jaixy
Laat mij iets meer over mijzelf vertellen!


Wie ben ik? Ik ben een 35 jarige vrouw, werkzaam als verpleegkundige in een Amsterdams ziekenhuis. Gaat graag uit met vrienden, bezoekt concerten en heb mijn droomman gevonden op Lexa.

In september 2013 werd ik geconfronteerd met borstkanker. Na een heel behandelingstraject van chemokuren, een borstbesparende operatie, poortwachtersprocedure en een uiteindelijke volledige amputatie van de rechterborst was ik schoon.

 

Jaixy Profiel Links

Jaixy

My Reality Dreamworld…..
Dat is mijn leven. Ik beleef en leef mijn droom, tenminste dat probeer ik. Alleen dan wel in het echt. Ik schrijf niet in perfect Nederlands. Maar toch wil ik jullie een klein kijkje geven in mijn leven. De dagelijkse dingen die niet altijd even dagelijks zijn, beschreven met een vleugje humor.

Wie zijn er online?

We hebben 9 gasten en geen leden online

logo 50dpi