Borstkanker

Hier zit ik dan, op de dagbehandeling.
Tussen de dopmutsjes, gladde bolletjes en de dooie marmotten.
Het is zo ver. We gaan starten met de chemo.
Ik word vriendelijk ontvangen door het voor mij zo bekende personeel.
Ja lieve verpleegkundigen, ik ben terug. De kanker is terug. Nee inderdaad ik wilde liever hier ook niet meer terug komen. Het klopt, ik ben nog zo jong. Maar we gaan ervoor. Ik wil beter worden. Die kans is er zeer zeker nog. Ja, daarom ben ik hier.

Inmiddels zoek ik een rustig plekje uit in een hoek bij het raam. Ik heb niet veel behoefte aan de medelijdende blikken van mijn oudere “lotgenoten”.
Het prikken van het infuus ging niet heel soepeltjes. Maar hij zit. Meteen wordt er gestart met diverse anti misselijkheidsmiddelen. Het eerste zakje chemo veroorzaakt geen misselijkheid. Maar de tweede wel. Vandaag krijg ik 2 zakjes. Precies over een week 1 zakje. Dan een weekje rust. En dan weer opnieuw: een week 2 zakjes, week erna 1 zakje en dan een weekje rust. De dinsdag wordt mijn vaste kuurdag.

Het eerste zakje zit er inmiddels in. Je wordt er dan wel niet misselijk van, maar mijn vaten branden mijn lijf uit. Dit doet behoorlijk zeer. De verpleegkundige geeft mij een warmte zak, om op mijn arm te leggen, zodat mijn vaten meer open gaan staan. Daarnaast loopt het nu in bijna 3 uur in, in plaats van de voorgeschreven 30 minuten.
Zo was het goed te doen. Gelukkig hoef ik dit nog maar 11x te ondergaan.
Dit prikkelende brandende vatenmiddel is juist het middel wat ik 2 weken krijg dan een week niet en dan weer 2 weken wel.
Of dat vol te houden is, geen idee.
De verpleging is wel aan het brainstormen over een oplossing voor dit probleem. Kortom het wordt vervolgd.
Zakje 2 hangt aan en daar heb ik geen last van tot op heden. Ik moet nog ongeveer een uur zitten. Ik voel mij prima. Ik kan nu zo naar buiten en rustig een rondje joggen.
In 2013 was dat echt niet mogelijk. Ik hoop dat dit de hele kuur periode zo blijft.
Dan ben ik een gezegend mens.

Je bent wel je dag kwijt met een dagje kuren op de dagbehandeling. Maar ik hoop gewoon dat ik mij zo blijf voelen zoals ik mij nu voel.
Dan hou ik dit wel vol tot eind maart.


Dank je wel voor het lezen van mijn blog! Kom nog eens terug voor meer updates!
Hoi! Ik ben Jaixy
Laat mij iets meer over mijzelf vertellen!


Wie ben ik? Ik ben een 35 jarige vrouw, werkzaam als verpleegkundige in een Amsterdams ziekenhuis. Gaat graag uit met vrienden, bezoekt concerten en heb mijn droomman gevonden op Lexa.

In september 2013 werd ik geconfronteerd met borstkanker. Na een heel behandelingstraject van chemokuren, een borstbesparende operatie, poortwachtersprocedure en een uiteindelijke volledige amputatie van de rechterborst was ik schoon.

 

Jaixy Profiel Links

Jaixy

My Reality Dreamworld…..
Dat is mijn leven. Ik beleef en leef mijn droom, tenminste dat probeer ik. Alleen dan wel in het echt. Ik schrijf niet in perfect Nederlands. Maar toch wil ik jullie een klein kijkje geven in mijn leven. De dagelijkse dingen die niet altijd even dagelijks zijn, beschreven met een vleugje humor.

Wie zijn er online?

We hebben 55 gasten en geen leden online

logo 50dpi