Borstkanker

De afgelopen dagen heb ik een aantal keer de vraag gehad of ik er wel vertrouwen in heb.
Vertrouwen in mijn lichaam, vertrouwen in het medisch behandelend team, vertrouwen in het geheel…..

Ik kan volmondig JA zeggen.
Ik heb zeer zeker vertrouwen in mijn lichaam.
Mijn lichaam vertelt mij voor de tweede keer dat er iets in mijn lijf zit wat niet klopt.
Ik ben echt het type die nooit uitgebreid aan haar borsten gevoeld heeft op zoek naar onregelmatigheden. Nu nog niet trouwens. Toch gaf mijn lichaam in 2013 het seintje dat ik met mijn hand moest gaan voelen aan de borst omdat er een harde bult zat.
Nu weer. Ik voel echt niet dagelijks aan mijn oksels. Zeker omdat ik nadat ik in 2014 schone poortwachtersklieren had. Er was gewoonweg geen reden om mijn oksels te controleren.
En weer gaf mijn lichaam aan dat er iets zat waar ik wat mee moest doen. Weer kreeg ik het seintje dat ik moest gaan voelen.
Hoe kan ik dan geen vertrouwen hebben in mijn lichaam, die mij altijd vertelt dat er iets is, waar ik wat mee moet doen.
Dus ik vertrouw juist volledig op mijn lichaam.

Ook in het medisch behandelend team heb ik zeer veel vertrouwen.
Tot nu toe is alles waar ik mee kwam heel serieus genomen. Meteen zijn er allerlei onderzoeken ingezet.
De eerste keer stuurde de huisarts mij direct door. De dag erop werden alle onderzoeken gedaan in het ziekenhuis. En 3 dagen later had ik een diagnose, waar meteen mee aan de gang gegaan is. Waarvoor een plan opgesteld is. Het plan werd in mijn samenspraak tussentijds aangepast. Kortom ik ben altijd serieus genomen. En nu weer. Ik belde naar de poli, en 2 uur later zat ik daadwerkelijk weer in het ziekenhuis en werden de diverse onderzoeken gedaan. 1,5 dag later had ik wederom de diagnose.
Ik word echt zo serieus genomen.
Dus JA, ik heb echt het volste vertrouwen in het team wat mij behandelt.

Heb ik vertrouwen in het geheel.
Ook daar kan ik nu JA op zeggen.
Ik had heel erg veel last van diverse gedachtegangen. Die gedachtegangen verlamde mij, ik kon ze niet doorbreken. Er kwam niks meer uit mijn handen. En ik wist niet goed waar mijn positiviteitsknop zat. Het leek er bijna op alsof ik medelijden had met mijzelf. Ik had hulp nodig omdat ik zo niet verder kon, mijn gedachtegang zogen mij leeg. Dus heb ik wat tips gevraagd aan een collega die ook coach is in Neuro Linguïstisch Programmeren (NLP).
En zij heeft mij zulke goede tips gegeven om deze verlammende gedachtegangen stop te zetten. Door goed op mijn ademhaling te letten. Door terug te gaan naar het nu. Wat weet ik nu. Het wat als, en daarop doordenken heeft geen zin omdat het toch altijd anders loopt dan je had gedacht.
Blijf bij wat ik nu weet.
En ik moet het misschien geen kanker noemen voor mijzelf. Kanker heeft een lading. Aan die lading hangen zoveel emoties. En door die emoties gaan de gedachten weer alle kanten op.
Dus ik blijf in het nu. Wat weet ik nu.
Ik weet dat ik een bult heb. Maar meer weet ik niet. Vrijdag weet ik meer. Eerder niet.
En ik weet dat ik echt kan vertrouwen op mijn lichaam. Die mij echt seintjes geeft als er iets zit wat niet hoort.
Met die wetenschap kijk ik nu vol vertrouwen de toekomst in. En ondertussen probeer ik steeds terug te denken aan alle positieve dingen die kanker mij eerder gebracht heeft. Want ook de vorige keer was het een bijzondere ervaring die mijn leven ook heel erg verrijkt heeft.
Dus ik denk dat ik op de juiste weg ben, om de positiviteitsknop weer terug te vinden.


Dank je wel voor het lezen van mijn blog! Kom nog eens terug voor meer updates!
Hoi! Ik ben Jaixy
Laat mij iets meer over mijzelf vertellen!


Wie ben ik? Ik ben een 35 jarige vrouw, werkzaam als verpleegkundige in een Amsterdams ziekenhuis. Gaat graag uit met vrienden, bezoekt concerten en heb mijn droomman gevonden op Lexa.

In september 2013 werd ik geconfronteerd met borstkanker. Na een heel behandelingstraject van chemokuren, een borstbesparende operatie, poortwachtersprocedure en een uiteindelijke volledige amputatie van de rechterborst was ik schoon.

 

Jaixy Profiel Links

Jaixy

My Reality Dreamworld…..
Dat is mijn leven. Ik beleef en leef mijn droom, tenminste dat probeer ik. Alleen dan wel in het echt. Ik schrijf niet in perfect Nederlands. Maar toch wil ik jullie een klein kijkje geven in mijn leven. De dagelijkse dingen die niet altijd even dagelijks zijn, beschreven met een vleugje humor.

Wie zijn er online?

We hebben 49 gasten en geen leden online

logo 50dpi