Borstkanker

Ik moet zeggen dat mijn eerste chemokuur niet is tegen gevallen.
Ik ben geen moment misselijk geweest. Ik heb ook trouw medicatie tegen de misselijkheid ingenomen.
Het heeft echt geholpen.
Wel had ik de eerste 4 dagen na de chemokuur een enorm vol gevoel. Ik kon echt niks eten en drinken. Ik zat zo onwijs vol.
Dag en nacht. Maar omdat ik niet misselijk was, was het vervelend, maar niet meer dan dat.
Ook had ik bijna nergens energie voor. Ik ben alle dagen naar buiten gegaan om een rondje te wandelen. Maar de rest van de dag kon ik echt niks. 2x per week heb ik sportbegeleiding. Nou ja sport begeleiding..... Het lijkt een beetje op bejaardengym. Het is bewegen, op geleide van mijn hartslag. Bij wandelen loopt mijn hartslag al snel op naar de 130-140. Bij heel licht joggen zit mijn hartslag op de 180. Dus het is rustig bewegen en kijken wat er mogelijk is. Verder doe ik dan nog wat balans oefeningen.
En verder deed ik de hele dag niks. Behalve zitten of op de bank liggen.
Mijn geest wilde wel wat meer, maar mijn lichaam kon dat echt niet.
Een zeer bijzondere ervaring moet ik zeggen.
Maar vanaf vrijdag avond had ik het gevoel dat een beetje meer honger had. Dus aan de droge crackers en volkoren toastjes. Die dingen hebben nog nooit zo lekker gesmaakt.
Gedurende het weekend ging het steeds beter. Eetlust kwam meer terug. Kon ook iets meer dan alleen maar wandelen en rusten.

Ook zijn Judit en Ralph afgelopen weekend terug verhuisd naar hun eigen woning. Wat betekent dat ik ook weer terug kan naar mijn woning.
Omdat de energie er echt nog niet was om direct terug te verhuizen, heb ik besloten dit rustig aan te gaan doen.
Afgelopen maandag en dinsdag was ik nog erg snel moe. Vanaf woensdag kreeg ik meer energie om onder andere wat te ondersteunen in bijvoorbeeld het huishouden.
Donderdag ochtend mocht ik weer naar het ziekenhuis voor bloedafname. Omdat ik dan 10 dagen na mijn eerste chemokuur zit zou ik nu ongeveer mijn weerstandsdip hebben (leukodip).
Maar het goede nieuws is: mijn bloed was keurig. Er is geen spraken van een weerstandsdip! Wat ben ik blij!
Het is dus waar. Het helpt echt om te blijven bewegen en daarnaast rust te pakken!
Heerlijk. En het goede nieuws is ook dat ik volgende week 2x 2 uurtjes naar mijn werk mag!! Ow wat ben ik daar blij mee!
Dus vanaf nu zit ik in mijn goede week. Ik heb meer energie. Ik ben nu ook lekker in mijn eigen huisje aan het rommelen. Zo hoop ik misschien na het weekend terug te kunnen. Voor mijn volgende chemokuur die 7 oktober zal plaats vinden.
Mijn haar zit er nog steeds op. Wel voelt het anders aan. Dor en droog. Het hele mooie is er wel vanaf vind ik zelf. Maar het valt nog niet heel hard uit. Dus laat ik het nu nog lekker zitten. Ik draag het in een staart of vlecht. Dan is het echt nog wel okay.

Komende week staat voor mij in het teken van genieten, lekker naar mijn werk gaan en hopelijk terug verhuizen naar mijn eigen woning.
En dan gaan we 7 oktober voor de tweede kuur.


Dank je wel voor het lezen van mijn blog! Kom nog eens terug voor meer updates!
Hoi! Ik ben Jaixy
Laat mij iets meer over mijzelf vertellen!


Wie ben ik? Ik ben een 35 jarige vrouw, werkzaam als verpleegkundige in een Amsterdams ziekenhuis. Gaat graag uit met vrienden, bezoekt concerten en heb mijn droomman gevonden op Lexa.

In september 2013 werd ik geconfronteerd met borstkanker. Na een heel behandelingstraject van chemokuren, een borstbesparende operatie, poortwachtersprocedure en een uiteindelijke volledige amputatie van de rechterborst was ik schoon.

 

Jaixy Profiel Links

Jaixy

My Reality Dreamworld…..
Dat is mijn leven. Ik beleef en leef mijn droom, tenminste dat probeer ik. Alleen dan wel in het echt. Ik schrijf niet in perfect Nederlands. Maar toch wil ik jullie een klein kijkje geven in mijn leven. De dagelijkse dingen die niet altijd even dagelijks zijn, beschreven met een vleugje humor.

Wie zijn er online?

We hebben 65 gasten en geen leden online

logo 50dpi