Persoonlijk

Het is eigenlijk schandalig. De hele maand mei heb ik geen enkele blog geplaatst.
Toen ik begon met bloggen een jaar geleden was het absoluut niet mijn ambitie om dagelijks een blog te plaatsten.
Ik zou bloggen wanneer ik er tijd voor had.
De onderwerpen zouden gevarieerd zijn. Echt dingen die mij bezig hielden.
Ik wilde niet dat mijn blogs alleen maar over borstkanker zouden gaan. Maar ook over de dingen die ik meemaakte, of actualiteiten in het nieuws.

Nu een jaar na het plaatsten van mijn eerste blog valt mij op dat de best gelezen blogs juist de blogs zijn over mijn borstkanker.
Ik zit er nu zelfs over te denken om de email updates die ik gemaakt had in de periode dat alles speelde om mijn familie, vrienden en collega’s op de hoogte te houden toch te gaan publiceren.
Omdat ik hoop dat ik misschien andere hiermee kan helpen en steunen.
En ik merk dat hier toch wel behoefte aan is.

Als ik nu zelf terug kijk op het hele proces ging ik in het begin ook zoeken naar ervaringen, beste behandelingen, naar ervaringen over hoe ziek mensen zich kunnen voelen na een kuur. Hoe het gaat met de re-integratie terug in het werk. Hoe lang duurt het voordat je echt weer een staart in kan? Allemaal vragen waar ik mee zat, maar waarop geen pasklaar antwoord gegeven kon worden door artsen.

Dat is de reden waarom ik nu aan het overwegen ben om toch het hele proces op mijn blog te posten.
Omdat ik zelf toen ook vragen had.
En het kan helpen dat deze beantwoord worden door iemand die het heeft meegemaakt.

Het gekke aan kanker is, voor mijn gevoel is het zo ver weg… Maar ook nog steeds zo dichtbij.
De chemokuren zijn voor mijn gevoel enorm lang geleden. Terwijl ik mij nu langzaam aan het voorbereiden ben op de reconstructie. En daardoor nog steeds alle dagen geconfronteerd wordt met de gevolgen van de kanker.
Ik had echt het gevoel: Als de behandelingen geweest zijn, pak ik mijn leven op, en is het klaar….
Maar het is gek om te ontdekken dat het net niet helemaal zo werkt…..

Zoals ik al eerder verteld heb, het was voor mij echt geen verdrietige periode.
En ik voel mij enorm gezegend dat ik hier nu zo sta.
Ik ben dankbaar want het had echt anders kunnen aflopen.
En daarom wil ik nu ook echt genieten van het leven.

Dus wie weet, ga ik deze intense periode toch nog delen via deze blog.
Juist omdat ik merk dat dit over het algemeen de meest gelezen blog berichten zijn.


Dank je wel voor het lezen van mijn blog! Kom nog eens terug voor meer updates!
Hoi! Ik ben Jaixy
Laat mij iets meer over mijzelf vertellen!


Wie ben ik? Ik ben een 35 jarige vrouw, werkzaam als verpleegkundige in een Amsterdams ziekenhuis. Gaat graag uit met vrienden, bezoekt concerten en heb mijn droomman gevonden op Lexa.

In september 2013 werd ik geconfronteerd met borstkanker. Na een heel behandelingstraject van chemokuren, een borstbesparende operatie, poortwachtersprocedure en een uiteindelijke volledige amputatie van de rechterborst was ik schoon.

 

Jaixy Profiel Links

Jaixy

My Reality Dreamworld…..
Dat is mijn leven. Ik beleef en leef mijn droom, tenminste dat probeer ik. Alleen dan wel in het echt. Ik schrijf niet in perfect Nederlands. Maar toch wil ik jullie een klein kijkje geven in mijn leven. De dagelijkse dingen die niet altijd even dagelijks zijn, beschreven met een vleugje humor.

Wie zijn er online?

We hebben 64 gasten en geen leden online

logo 50dpi