Persoonlijk

 

Wat moet je zeggen als alles al gezegd is.
Social Media stond er vol mee gister.
Wederom een aanslag. Een aanslag die iedereen aan zag komen, maar toch niet voorkomen kon worden.
Sinds die grote aanslagen in Amerika op 11 september 2001 zijn er diverse vreselijke aanslagen gepleegd. Voor veel mensen voelt dat als het grote begin van een reeks aanslagen. 2004 Madrid, 2005 Londen, 2010 en 2011 Moskou, 2014 Brussel, 2015 Parijs 2x, 2016 Istanbul, 2016 Ankara, 2016 Brussel.
Maar in de afgelopen jaren zijn er nog veel meer aanslagen gepleegd in landen verder weg. Onschuldige mensen zijn beroofd van hun leven, dromen en geluk.
Bewust door een groep die angst en verderf wilt zaaien. Bewust door een groep die hun idealen aan andere mensen op wilt dringen. En als het hun niet bevalt hoe een ander denkt, niet schroomt om ongelofelijk veel buitensporig geweld te gebruiken. Met als doel zoveel mogelijk mensen van het leven te beroven. Omdat geweld macht geeft?

Ik kan niet geloven dat er een religie, geloofsovertuiging of levensovertuiging voorschrijft om zoveel geweld te gebruiken. Ik wil niet geloven dat dit is wat Allah, God of welke andere profeet of uitdrager van welke overtuiging ook voorschrijft om onschuldige slachtoffers te maken en zoveel angst en haat te zaaien.

Ik weiger om Moslims als schuldigen aan te wijzen. Ik weiger om deze groep mooie mensen als “het kwaad” te zien.
Wat er hier gebeurd is, is niet hun schuld. Is niet wat zij willen uitdragen. Zij zijn misschien wel de grootste slachtoffers van alle aanslagen. Omdat de angst en wantrouwen die nu naar deze groep wordt uitgedragen door de media, maar ook door ons als bevolking, wordt deze groep kapot maakt. Eerlijke mensen, die hard werken, die geloven in vrede, vrijheid en liefde.
Laten wij in tijden van angst deze groep omarmen in plaats van afstoten.

Is het juist niet zo dat de diversiteit aan mensen de wereld zo mooi maakt?
Als we allemaal het zelfde waren, het zelfde dachten, het zelfde deden was er geen ruimte voor ontwikkeling. Was er geen ruimte voor scholing. Had niemand zijn eigen leven, dromen en wensen. Door de diversiteit leren wij. Wij leren van elkaar. En daardoor zijn wij als mens tot ongelofelijk mooie dingen in staat! Samen, met elkaar.

Geniet daarom wel van elke dag.
Geniet van de dierbaren om je heen.
Je weet nooit wat morgen brengt.
Een verwoestende ziekte, een verpletterend ongeluk, een aan oneerlijke en onbegrijpelijke aanslag, een dank je wel van een familielid, een gezellige uitnodiging voor een feestje, het maken van vakantieplannen met het gezin, een knuffel van een kind
Je weet niet wat morgen brengt.
Zorg dat alle dagen er toe doen.

Samen met elkaar zijn wij in staat de angst niet te laten domineren.
Samen met elkaar zijn wij in staat de liefde te laten overwinnen.
Samen met elkaar kunnen wij de wereld mooier maken.
Samen met elkaar kunnen wij dit!

En heb lief….
Heb vooral lief…
Want ik geloof dat de liefde zal overwinnen!


Dank je wel voor het lezen van mijn blog! Kom nog eens terug voor meer updates!
Hoi! Ik ben Jaixy
Laat mij iets meer over mijzelf vertellen!


Wie ben ik? Ik ben een 35 jarige vrouw, werkzaam als verpleegkundige in een Amsterdams ziekenhuis. Gaat graag uit met vrienden, bezoekt concerten en heb mijn droomman gevonden op Lexa.

In september 2013 werd ik geconfronteerd met borstkanker. Na een heel behandelingstraject van chemokuren, een borstbesparende operatie, poortwachtersprocedure en een uiteindelijke volledige amputatie van de rechterborst was ik schoon.

 

Jaixy Profiel Links

Jaixy

My Reality Dreamworld…..
Dat is mijn leven. Ik beleef en leef mijn droom, tenminste dat probeer ik. Alleen dan wel in het echt. Ik schrijf niet in perfect Nederlands. Maar toch wil ik jullie een klein kijkje geven in mijn leven. De dagelijkse dingen die niet altijd even dagelijks zijn, beschreven met een vleugje humor.

Wie zijn er online?

We hebben 17 gasten en geen leden online

logo 50dpi