Persoonlijk

Het was vandaag tijd voor de tweede training deze week. Mijn eerste zelfstandige run. En ik moet zeggen dat het mij niet tegen viel. Ik had last van een paar kleine pijntjes. 

Maandag had ik met lopen al last van de rechter rugspier. Ik liep iets te krampachtig waardoor ik deze spier wat blokkeerde. Vandaag voelde ik deze spier wel, maar de pijn werd niet erger naar mate ik verder liep. Kortom het was een ongemak en het bleef bij een ongemak. 

Maar ik laat mij niet stoppen door een klein ongemakje. 

En ik ben trots! Ik liep 9 km per uur!! Vorige week was dat nog 8 km per uur. Dus er zit vooruitgang in. 

Morgen weer een rustdag. Vrijdag of zaterdag doe ik mijn tweede zelfstandige loop van deze week.

Comments

Het is nu ongeveer 10 weken voor mijn operatie, de borst reconstructie.
Ik vind het van belang om in een zo goed mogelijke conditie te komen voor de operatie.
Daarom heb ik samen met mijn personal trainer Joost van Joost PT een trainingsschema opgesteld, en een een einddoel wat ik wil gaan halen voordat ik geopereerd ga worden.
Dit worden de 10 weken wordt fit voor de operatie challenge.
De komende weken zal ik regelmatig een blog plaatsen over mijn vorderingen.

Het schema is vrij intensief.
Het einddoel is 7 kilometer hardlopen, het liefste binnen een uur.
En dan nu te bedenken dat ik na 2,3 kilometer al helemaal kapot ben. Ik mag dus hard gaan werken de komende weken.
Klinkt misschien gek, dat ik juist fit wil worden voor de operatie. Maar tijdens mijn ziekte proces heb ik gemerkt dat ik alle behandelingen (de chemo’s en de daarop volgende operaties) beter heb doorstaan omdat mijn beginconditie zo goed was.
Ik was namelijk niet ziek, voelde mij niet ziek, voedingstoestand was goed. Kortom het ideale uitgangspunt om deze behandelingen goed te kunnen doorstaan.
Ook toen ik onder behandeling was bleef ik sporten.
Okay ik geef toe, na een paar chemokuren leek het meer op bejaardengym dan echt sporten. Maar door in beweging te blijven weet ik zeker dat ik alles makkelijker heb doorstaan.
En nu deze toch wel pittige operatie op de planning staat, wil ik wederom er voor zorgen dat ik in een zo goed mogelijke conditie ben.
Ik hoop daarmee dat ik makkelijker en sneller herstel na de operatie.

Gister zijn we begonnen met week 1.
Ik train 1x per week met Joost, en ga zelf zeker nog 2x hardlopen volgens een schema.
Ik heb nu nog spierpijn van de training van gisteren. Vooral in mijn armen en schouders.
Haha bedankt Joost. Die zwaardere kettlebal werpt duidelijk zijn vruchten af.
En ook mijn boven benen protesteren bij elke stap die ik zet.
We hebben gister ook een looptraining gedaan. Elke ronde vond ik zwaarder dan de ronde ervoor. Maar ik merk wel dat ik duidelijk sneller herstel dat 4-5 maanden terug.
Vandaag heb ik een dagje rust.
Morgen ochtend ga ik weer een rondje hardlopen.

Ik moet mij echt aan het schema gaan houden, anders zal het behalen van het einddoel erg moeilijk worden.
Kortom een mooie uitdaging ga ik aan.

Comments

Het is eigenlijk schandalig. De hele maand mei heb ik geen enkele blog geplaatst.
Toen ik begon met bloggen een jaar geleden was het absoluut niet mijn ambitie om dagelijks een blog te plaatsten.
Ik zou bloggen wanneer ik er tijd voor had.
De onderwerpen zouden gevarieerd zijn. Echt dingen die mij bezig hielden.
Ik wilde niet dat mijn blogs alleen maar over borstkanker zouden gaan. Maar ook over de dingen die ik meemaakte, of actualiteiten in het nieuws.

Nu een jaar na het plaatsten van mijn eerste blog valt mij op dat de best gelezen blogs juist de blogs zijn over mijn borstkanker.
Ik zit er nu zelfs over te denken om de email updates die ik gemaakt had in de periode dat alles speelde om mijn familie, vrienden en collega’s op de hoogte te houden toch te gaan publiceren.
Omdat ik hoop dat ik misschien andere hiermee kan helpen en steunen.
En ik merk dat hier toch wel behoefte aan is.

Als ik nu zelf terug kijk op het hele proces ging ik in het begin ook zoeken naar ervaringen, beste behandelingen, naar ervaringen over hoe ziek mensen zich kunnen voelen na een kuur. Hoe het gaat met de re-integratie terug in het werk. Hoe lang duurt het voordat je echt weer een staart in kan? Allemaal vragen waar ik mee zat, maar waarop geen pasklaar antwoord gegeven kon worden door artsen.

Dat is de reden waarom ik nu aan het overwegen ben om toch het hele proces op mijn blog te posten.
Omdat ik zelf toen ook vragen had.
En het kan helpen dat deze beantwoord worden door iemand die het heeft meegemaakt.

Het gekke aan kanker is, voor mijn gevoel is het zo ver weg… Maar ook nog steeds zo dichtbij.
De chemokuren zijn voor mijn gevoel enorm lang geleden. Terwijl ik mij nu langzaam aan het voorbereiden ben op de reconstructie. En daardoor nog steeds alle dagen geconfronteerd wordt met de gevolgen van de kanker.
Ik had echt het gevoel: Als de behandelingen geweest zijn, pak ik mijn leven op, en is het klaar….
Maar het is gek om te ontdekken dat het net niet helemaal zo werkt…..

Zoals ik al eerder verteld heb, het was voor mij echt geen verdrietige periode.
En ik voel mij enorm gezegend dat ik hier nu zo sta.
Ik ben dankbaar want het had echt anders kunnen aflopen.
En daarom wil ik nu ook echt genieten van het leven.

Dus wie weet, ga ik deze intense periode toch nog delen via deze blog.
Juist omdat ik merk dat dit over het algemeen de meest gelezen blog berichten zijn.

Comments


Dank je wel voor het lezen van mijn blog! Kom nog eens terug voor meer updates!
Hoi! Ik ben Jaixy
Laat mij iets meer over mijzelf vertellen!


Wie ben ik? Ik ben een 35 jarige vrouw, werkzaam als verpleegkundige in een Amsterdams ziekenhuis. Gaat graag uit met vrienden, bezoekt concerten en heb mijn droomman gevonden op Lexa.

In september 2013 werd ik geconfronteerd met borstkanker. Na een heel behandelingstraject van chemokuren, een borstbesparende operatie, poortwachtersprocedure en een uiteindelijke volledige amputatie van de rechterborst was ik schoon.

 

Jaixy Profiel Links

Jaixy

My Reality Dreamworld…..
Dat is mijn leven. Ik beleef en leef mijn droom, tenminste dat probeer ik. Alleen dan wel in het echt. Ik schrijf niet in perfect Nederlands. Maar toch wil ik jullie een klein kijkje geven in mijn leven. De dagelijkse dingen die niet altijd even dagelijks zijn, beschreven met een vleugje humor.

Wie zijn er online?

We hebben 48 gasten en geen leden online

logo 50dpi