Werk

Ja ik weet, dat als mijn voeten tintelen, ik eigenlijk iets te veel heb gedaan.
Na een jaar in de ziektewet te hebben gezeten ben ik nu weer fulltime aan het werk.
Mijn voeten hebben eigenlijk een jaar lang rust gehad. Zijn niet meer belast geweest met veel lopen op een dag.
Na mijn eerste fulltime werkdag had ik echt tintelende voeten.
Waar een ander dit vreselijk zou vinden, moe zou zijn, gaf het mij een gelukzalig gevoel.
Een gevoel dat ik leef, een gevoel dat ik op de weg terug ben, een gevoel dat ik weer baas ben over mijn eigen leven.

Ik werd oprecht blij van de tintelende voetjes.
Dankbaar dat ik ze weer mocht belasten.
Dankbaar dat ik ze mag voelen.

Comments

Toen ik 4 jaar oud was wist ik wat ik wilde worden.
Dat was namelijk Baby Zuster.
Nadat ik de huishoudschool op MAVO niveau had afgerond ging ik naar het MBO.
Daar ben ik begonnen met de Verzorgende opleiding, met het idee om kraamverzorgster te worden. Ik kwam er wel snel achter dat er in het takenpakket van een kraamverzorgster ook veel huishoudelijke ondersteuning zat. En ik voel mij echt niet te beroerd om huishoudelijke taken uit te gaan voeren. Maar om die taken voor de rest van mijn leven als onderdeel van mijn beroep te zien, ging mij iets te ver.
Toen begon mijn zoektocht naar wat ik wel wilde worden.
Ik wist dat ik in de gezondheidszorg wilde werken. Met succes behaalde ik op 19 jarige leeftijd mijn verzorgende diploma. En besloot dat ik verpleegkundige wilde worden.
En dan het liefste in een ziekenhuis.
Al snel was ik aangenomen in een Amsterdams ziekenhuis, om daar de opleiding te volgen. Na mijn diplomering bleef ik ruim 8 jaar in dat zelfde ziekenhuis werken. Altijd met zeer veel plezier.
Toch bleef ik zoekende. Wat voor verpleegkundige wilde ik nu echt worden?
Ik heb lang op de cardiologie en op de neurologie gewerkt. Voor beide specialismen heb diverse erkende diploma’s behaald.
Maar toch had ik niet het gevoel dat het echt was wat ik wilde.
Na lang wikken en wegen uiteindelijk toch gesolliciteerd op een opleidingsplek, voor in mijn ogen, een droombaan.
Dat betekende dat ik als ik aangenomen werd, ik mijn vertrouwde ziekenhuis zou verlaten.
Tot mijn grote verrassing werd ik aangenomen voor de opleiding Intensive care verpleegkundige Neonatologie.
Inmiddels ben ik gediplomeerd ICN verpleegkundige, zoals wij dat noemen.
En werk ik nu 6 jaar op deze afdeling.

Mijn droombaan. Ik heb echt het gevoel dat ik hier op mijn plek zit.
Ik werk met geweldige collega’s op denk ik wel de meest bijzondere afdeling binnen het ziekenhuis.
Een plaats waar leven en dood echt dicht bij elkaar liggen.
Kleine dappere kindjes die vechten om sterker te worden. Hun ouders die hun kindjes bijstaan, maar leven in een rollercoaster van emoties. Machteloos aan de zijlijn staan, maar minstens net zo dapper en sterk zijn als hun kindjes.
Waarin ik samen met mijn collega’s en de artsen proberen de ouders in deze bizarre tijd zo goed mogelijk te ondersteunen en begeleiden.
Een plaats waarbij ik als verpleegkundige heel technisch maar ook super sociaal bezig mag zijn.
Een plaats waar de ziekste kindjes beter kunnen worden. Want het doel blijft altijd dat ouders een gezond kindje mee naar huis mogen nemen.
Een plaats waar heel veel vreugde, maar ook verdriet wordt gedeeld.
Een plaats waar ik totaal thuis hoor als verpleegkundige.

Echt waar…. Ik was 4 jaar…. En ik wist wat ik wilde worden…. Baby Zuster

Mijn droombaan: Intensive care verpleegkundige Neonatologie

Comments


Dank je wel voor het lezen van mijn blog! Kom nog eens terug voor meer updates!
Hoi! Ik ben Jaixy
Laat mij iets meer over mijzelf vertellen!


Wie ben ik? Ik ben een 35 jarige vrouw, werkzaam als verpleegkundige in een Amsterdams ziekenhuis. Gaat graag uit met vrienden, bezoekt concerten en heb mijn droomman gevonden op Lexa.

In september 2013 werd ik geconfronteerd met borstkanker. Na een heel behandelingstraject van chemokuren, een borstbesparende operatie, poortwachtersprocedure en een uiteindelijke volledige amputatie van de rechterborst was ik schoon.

 

Jaixy Profiel Links

Jaixy

My Reality Dreamworld…..
Dat is mijn leven. Ik beleef en leef mijn droom, tenminste dat probeer ik. Alleen dan wel in het echt. Ik schrijf niet in perfect Nederlands. Maar toch wil ik jullie een klein kijkje geven in mijn leven. De dagelijkse dingen die niet altijd even dagelijks zijn, beschreven met een vleugje humor.

Wie zijn er online?

We hebben 119 gasten en geen leden online

logo 50dpi