• 4 jaar geleden

    4 jaar geleden heb ik voor het eerst in mijn leven een fotoshoot laten doen.
    1 waarvoor ik nog steeds heel dankbaar ben dat ik hem heb laten doen.
    4 jaar terug heb ik die shoot laten doen omdat ik mijn zelfvertrouwen terug wilde. Mijn relatie was net stuk gelopen. Ik was de scherven aan het opruimen en alles opnieuw aan het opbouwen. Ik had behoefte om mijzelf weer mooi te vinden. Daarom de keuze om een fotoshoot te laten doen. Een fotograaf weet je vaak nog mooier in beeld te brengen.
    En dat heeft zeker geholpen. Ik voelde mij na het zien van de foto’s mooi, waardevol. Het gaf mij net de boost die ik nodig had.

    Nu nog steeds kijk ik met een warm gevoel terug naar deze mooie foto’s.
    Foto’s waar ik compleet opsta.
    Zonder dat ik het toen besefte…. zijn het foto’s geworden waar ik mooi opsta voor de borstkanker.
    Ik was namelijk vergeten mooie foto’s te maken voor de amputatie. Op deze mooie foto’s na.
    En daarom zijn ze voor mij bijzonder.
    Nee het zijn geen naakt foto’s.
    Maar voor mij staan ze symbool voor mijn leven voor de kanker.
    Toen ik nog niet wist hoe mijn leven 2 jaar later zo anders zou zijn.

    Dus Anita van AnitaPhotocreative, bedankt voor deze shoot, 4 jaar geleden.

  • Een half jaar bloggen

    Een half jaar geleden besloot ik te gaan bloggen.
    Geen idee wat ik kon verwachten.
    Geen idee hoe het zou uitpakken.
    Wel wist ik dat ik geen dagelijkse blogger zou zijn.
    Dat er soms wel eens een week voorbij zou gaan dat ik geen blog zou plaatsen.
    Het moest geen bloggen om het bloggen gaan worden.

    Ook wilde ik niet dat de borstkanker het hoofdonderwerp zou zijn.
    Dat was namelijk de reden waarom ik niet met een blog ben begonnen toen ik de diagnose had gekregen.
    Nu een half jaar later, weet ik dat de borstkanker een groot onderwerp van mijn leven is. Ook nu ik inmiddels genezen ben, en geen behandelingen meer hoef te ondergaan. Leef ik wel nog dagelijks met alle gevolgen van deze ziekte.

    Maar gelukkig maak ik ook nog genoeg andere andere dingen mee om over te schrijven. Leuke spontane gedachtes die ik met jullie deel.
    De blunders die ik maak, en de vrolijke gekke acties die ik meemaak, vormen de inspiratie voor My Reality Dreamworld.

    De naam van mijn blog pagina kreeg ik trouwens ineens binnen.
    Omdat ik mijn eigen droomleven leef en beleef is dat realiteit geworden.
    Ik heb mijn droombaan, ik heb een droomhuis, ik heb een geweldige familie, super vrienden en droomcollega’s.
    Van alle aspecten in het leven geniet ik. Zelfs de vervelende dingen in mijn leven hebben iets moois. Dus vandaar: My Reality Dreamworld.

    Wat ik een half jaar terug niet had kunnen voorspellen:
    – Dat jullie mijn blogs lezen, er op reageren en deze volgen.
    – Dat ik een blog over de MH17 zou schrijven wat wel meer dan 800 keer gelezen is.
    – Dat er steeds meer mensen mijn blog pagina volgen

    Bedankt daarvoor!
    Ik had nooit kunnen voorspellen dat ik dat zo leuk zou vinden.
    Daarom een dikke blog knuffel voor jullie!

  • Geluksvogel

    Ik besef nu des te meer wat voor een geluksvogel ik ben.
    Even terug in de tijd.
    Ongeveer 3 jaar terug kwam zij ons team versterken.
    Zij was een jonge meid, vol levenslust en had een enorme zin om de opleiding te gaan doen. Zij had een droom….
    Verpleegkundige Intensive care Neonatologie worden.

    Maar voordat zij de opleiding kon starten, kreeg zij de diagnose kanker.
    Een lang traject volgde met onder andere chemotherapie, bloedtransfusies, opnames en operaties.
    Altijd bleef zij positief. De opleiding doen was nu geen optie. Maar dit zal zeer zeker wel gaan lukken als zij was genezen.
    Regelmatig kwam ze met een infuuspaal in de hand even een kopje thee drinken in onze pauzes. Gewoon gezellig even buurten.

    Al deze behandelingen bleken niet voor niets.
    Zij was genezen. Het enige wat nu nog belangrijk was, was het in conditie komen. Jammer genoeg lukte het nog niet om de opleiding te gaan doen. Dus besloot zij dat ze eerst aan zichzelf ging werken, ging trouwen met haar grote liefde. En dan uiteindelijk zal zij natuurlijk bij ons de opleiding gaan doen.

    Ik bleef contact houden met haar. Zij volgde mijn ziekteproces op de voet. En ik was blij dat het langzaam aan qua conditie beter ging met haar.
    Tot een paar maanden geleden. Ineens lukte het niet meer om contact met haar te krijgen.

    Op de dag dat ik voor een controle mammografie en controle afspraak moest zijn in het ziekenhuis kreeg ik het trieste bericht dat zij is overleden.
    De ziekte was terug gekomen, en had genadeloos toegeslagen.
    Veel te jong… Te veel dromen…. Zoveel plannen….
    Lieve meid, het gaat je goed!

    Dan besef ik wel wat voor een geluksvogel ik ben.
    Vandaag had ik de uitslag gekregen van mijn eerste mammografie sinds ik genezen ben.
    Alles is goed. Op de vermoeidheid na, ben ik nog steeds gezond!
    Mag ik wel mijn dromen gaan waarmaken. Mag ik nog wel genieten van het leven.
    Ja, het leven is een echt cadeautje.
    Ondanks alle narigheid, waarmee wij nu via de media worden overspoeld.
    Ik vind het leven nog steeds een cadeautje.
    Waarvan je optimaal moet genieten, elke dag opnieuw.
    Want je weet nooit wat morgen brengen zal.

  • Het gelukzalige gevoel van tintelende voeten

    Ja ik weet, dat als mijn voeten tintelen, ik eigenlijk iets te veel heb gedaan.
    Na een jaar in de ziektewet te hebben gezeten ben ik nu weer fulltime aan het werk.
    Mijn voeten hebben eigenlijk een jaar lang rust gehad. Zijn niet meer belast geweest met veel lopen op een dag.
    Na mijn eerste fulltime werkdag had ik echt tintelende voeten.
    Waar een ander dit vreselijk zou vinden, moe zou zijn, gaf het mij een gelukzalig gevoel.
    Een gevoel dat ik leef, een gevoel dat ik op de weg terug ben, een gevoel dat ik weer baas ben over mijn eigen leven.

    Ik werd oprecht blij van de tintelende voetjes.
    Dankbaar dat ik ze weer mocht belasten.
    Dankbaar dat ik ze mag voelen.

  • Het herstel gaat langzaam, maar goed

    Nog steeds zijn wij in de wolken van het goede nieuws! Yes!! Dit is het gewenste resultaat.

    Afgelopen woensdag zijn een deel van de hechtingen eruit gehaald.
    De wond is door de spanning van een hematoom niet overal dicht.
    Daarom is besloten om de laatste 12 hechtingen nog een week te laten zitten.
    Ik heb nu een open wondje wat ik alle dagen moet uitdouchen. Er mag na het douchen een hechtpleister op en een absorberend verband. De wond lekt nog best wel.
    Erg jammer dat het niet zo geneest als ik had gehoopt.
    Verder krijg ik fysio. Ten eerste om de bewegelijkheid van de arm te verbeteren. En vervolgens ook om de huid van de spier los te maken.
    Pijnlijk gebeuren lijkt mij. Maar dat komt vast goed.
    Nu moet eerst de wond genezen voordat ik echte stappen kan zetten bij de fysio.
    Vandaag wel de eerste fysio behandeling gehad. En het is meteen duidelijk hoe beperkt ik ben. Ook heb ik tape gekregen op mijn huid, om zo te helpen het hematoom op te ruimen. Dit kan nu alleen nog boven het litteken. Onder het litteken zit nog teveel zwelling.
    Al met al valt mij dit herstel wel wat tegen. Ik kan maar korte stukjes wandelen. Elke stap/beweging voel ik. Dat had ik niet verwacht. Aangezien ik bij de vorige operatie relatief weer snel op de been was.
    Gelukkig heb ik veel hulp van mijn ouders en vrienden.
    Ik kan jullie niet genoeg bedanken!

    Woensdag ga ik met taxi mams even naar mijn werk om een kop thee te drinken en even mijn gezicht te laten zien.
    Het echt werken zit er echt nog even niet in jammer genoeg.
    Maar echt dat gaat weer komen! De kanker is weg. De wond moet genezen, daarvoor hoef ik geen behandelingen meer te ondergaan.
    En dat is echt het fijnste.


  • Plastisch fantastisch

    Persoonlijk heb ik helemaal niks met plastische chirurgie.
    Ik ben heel erg tevreden met mijn lichaam. Ik zou tot voor kort niet weten wat ik zou willen veranderen.
    Natuurlijk heb ik ook hier en daar wat vetophopingen, die ik liever niet had gehad.
    Maar om daarvoor naar de plastisch chirurg te rennen, om het weg te laten zuigen….nee hoor. Ik sport dan liever, en hoop dat het daardoor verdwijnt.

    Maar wat ben ik nu blij dat er plastisch chirurgen zijn!
    Wat ben ik blij dat dankzij alle celebrity’s dit specialisme zich zo heeft weten te ontwikkelen.
    Nieuwe tieten zijn daar aan de orde van de dag.
    Doordat Pamela Anderson ze bleef vergroten, haar miljoenen bleef investeren samen met de rest van Hollywood, hebben de technieken tot het creëren van de mooiste boezem zich super ontwikkelt.
    En ik ga daar van profiteren.

    Vandaag was het namelijk de dag.
    De dag waarvan ik niet had gedacht dat hij zou komen.
    Ik had een afspraak bij de plastisch chirurg.
    Niet om mijn boezem te vergroten, maar om hem weer compleet te maken.
    Want na mijn laatste operatie wil ik niets liever dan enigszins weer een normaal lichaam krijgen.
    En hij heeft aangegeven dat hij dat kan! Zo fijn.
    Vervelend vind ik dan ook de opmerkingen van derden, die zeggen dat ik als ik dan toch naar de plastisch chirurg ga, ik er meteen wel eens cupje of 2 groter van kan laten maken.
    Ow wil je het van buikvet laten reconstrueren? Dan mag je mijn buik wel gebruiken hoor!
    Lieve mensen, ik was voor de borstkanker zeer tevreden met mijn lichaam.
    Ik zou anders nooit naar een plastisch chirurg zijn gegaan. Het feit ligt er nu, dat om te genezen van de kanker, ik mijn rechter borst moest verliezen.
    Dol graag wil ik nu weer een beetje mijn lichaam terug. Mij weer een beetje mijzelf gaan voelen.
    En ja daarvoor heb ik de hulp van de plastisch chirurg nodig. Want hij kan mij weer een complete boezem geven.
    Niet groter, maar hij kan de cupmaat evenaren van wat ik had.

    Daarom dank ik nu Hollywood! En alle celebrity’s die hun miljoenen hebben geïnvesteerd in mijn boezem!
    Dankzij hun, krijg ik begin 2015 weer iets heel moois terug.

  • Single

    Jep, ik ben single.
    Heb ik er last van?
    Nee eigenlijk niet.

    Ik heb de droom nog steeds dat ik de juiste man tegen ga komen, ooit.
    Op dit moment ben ik ook niet bezig met daten of mannen ontmoeten.
    Ik voel mij er nog niet klaar voor.
    Mijn lichaam is zo veranderd door het afgelopen jaar.
    De borstkanker heeft mijn uiterlijk en zelfbeeld wel een beetje aangetast.
    En eerst moet ik daar weer mijzelf goed bij voelen.
    Dus ben ik bezig mijn conditie weer aan het opbouwen door te sporten.
    Ga ik begin 2015 een mooie borstreconstructie ondergaan. Laat ik mijn haar weer groeien.
    En dan zal ik in 2015 mij weer rustig aan op de datings-markt gaan begeven.

    Maar nu nog even niet.
    Geniet ik van de rust, en geniet ik van mijn nieuwe ik.
    Want die moet ik toch ook een beetje leren kennen.

    Dus ja, ik ben 34 en single.
    En nee, ik ben niet het geloof in de liefde verloren.

    Hihi misschien romantiseer ik de liefde wel te veel.

  • The 5 reasons why I smile Tag

    Door Heleen van “Gelukkig mezelf zijn” werd ik getagd voor de “5 reasons why I smile”-tag.
    Normaal gesproken ben ik zo’n flauwerd die niet mee doet aan dit soort “tag opdrachten”.
    Maar ik heb heel veel om te lachen in dit leven. En dat deel ik graag met jullie.
    Heleen, bedankt voor je tag!

    Spelregels voor deze tag-opdracht:

    – Tag 5 andere bloggers om deze tag te doen.
    – Maak de naam bekend van diegene waardoor je genomineerd bent in je artikel.
    – Noem 5 redenen waarom jij lacht of blij bent.
    – Kopieer deze regels en zet ze in jouw artikel.
    – Kopieer de TAG afbeelding en plaats die in jou

    Ik tag niemand. Dat is misschien niet volgens de regels.

    5 reasons why I smile

    1. Mijn broertje
    Hij is een bijzonder persoon. Met een geweldig gevoel voor humor. Hij heeft een hart van goud. Ik weet dat hij mijn broertje is. Maar hij is in juli voor het eerst vader geworden. Ineens is hij niet meer mijn kleine broertje, hij is gegroeit! Wat is hij een geweldig lieve vader!
    Ik ben ongelofelijk trots op wat hij in zijn leven bereikt heeft.
    Een goede baan, waarvan ze op school altijd tegen hem zeiden dat dat hem niet zou lukken. Hij heeft het hem wel geflikt!
    Als ik er even doorheen zit geeft hij een opmerking waar ik dan zo onwijs moet lachen. Hij is werkelijk waar een zonnestraal in mijn leven.

    2. Mijn vrienden en vriendinnen
    Ik heb serieus een geweldige groep vrienden om mij heen.
    Stuk voor stuk lieve mensen waar ik totaal mijzelf bij kan en mag zijn. Die met mij door het leven dansen. Haha ja uit ben een absoluut ” uit-de-maat-dans-talent” . Wat voor diverse hilarische momenten in het uitgaansleven heeft gezorgd. Heerlijk.

    3. Mijn werk
    Ik word zo ongelofelijk blij van mijn werk. Laatst heb ik al een blogje gewijd aan mijn droombaan. Elke dag ga ik met een lach op mijn gezicht naar mijn werk. Voor mijn gevoel hoor ik echt thuis op die werkvloer. En hoor ik thuis in dat team.

    4. Mijn neefje
    Zo mooi, zo klein, zo puur. Wat een ongelofelijk geluk is hij. Als ik hem zie moet ik lachen, dat kan gewoon niet anders. En het allerleukste is dat hij ook naar mij lacht. Dat is pure rijkdom en pure liefde.

    5. Backstreet Boys
    Sinds 1995 volg ik deze boyband. En nog steeds bezoek ik samen met vriendinnen concerten van deze band. Heerlijk meezingen, en de grootste lol hebben met elkaar. Gave roadtrips, super gave steden bezoeken. Ja als Backstreet Boys fan zie je nog eens wat van de wereld.
    Hun muziek bezorgd altijd een lach op mijn gezicht.

  • Wauw!!!

    Vandaag is het precies een week na mijn operatie.
    Omdat ik toch wel veel last van vocht had, vandaag toch maar het ziekenhuis gebeld.
    Ik mocht om 15 uur komen. Dan gingen ze beoordelen of er een punctie nodig was.
    De punctie was niet nodig. Er zit nog veel vocht maar niet genoeg om te puncteren. En er zijn veel hematomen wat ook voor zwelling zorgt. Dit moet straks vanzelf wegtrekken.
    Verder ziet de wond er heel mooi en rustig uit.
    De chirurg kwam ook nog even meekijken en was het er mee eens dat er nog niet gepuncteerd hoefde te worden.
    Hij had wel al de uitslag van het weefsel. Dit is goed! Alle cellen zijn weg. Ik hoef niet nabestraald te worden. IK BEN KANKERVRIJ!!

    Wat een super super goed nieuws! De tranen rolden over mijn wangen... Het is voorbij!!! Yes!!!

    Volgende week worden de hechtingen verwijderd. Ik mag mijn arm en schouder meer gaan gebruiken. Dus dat is super fijn.

    Wij zijn hier super super super blij!


Jaixy Profiel Links

Jaixy

My Reality Dreamworld…..
Dat is mijn leven. Ik beleef en leef mijn droom, tenminste dat probeer ik. Alleen dan wel in het echt. Ik schrijf niet in perfect Nederlands. Maar toch wil ik jullie een klein kijkje geven in mijn leven. De dagelijkse dingen die niet altijd even dagelijks zijn, beschreven met een vleugje humor.

Wie zijn er online?

We hebben 29 gasten en geen leden online

logo 50dpi