• 10 weken challenge: De afsluiting

    10 weken terug ben ik begonnen aan een hardloopschema om fit te worden voor mijn operatie.
    Samen met mijn trainer Joost had ik een einddoel voor ogen.
    Het oorspronkelijke doel was 7 km hardlopen.
    Meer dan dat had ik nog nooit gelopen.
    Dus als ik mij aan het trainingsschema zou houden, moest dat haalbaar zijn.
    Uiteindelijk mocht ik niet klagen, want 3 weken geleden heb in de opbouwfase heb ik mijn 7 km al behaald.
    Dus werd het doel bijgesteld. Ik zou gaan werken naar de 10 km. Of het een realistisch doel was wist ik niet. Maar het was het proberen waard.
    Na de eerste 7 km loop had ik nog 2x 7 km gelopen.
    Daarna had ik een week niet gelopen in verband met mijn vakantie in Roemenie. De temperaturen waren daar te hoog om mij aan dat schema te houden.
    Toen ik thuis kwam had ik moeite om weer in het ritme te komen.
    Het lukte mij niet om weer tot die 7 km te komen. Met nog een week te gaan wilde ik toch voor die 10 km gaan. Ik weet niet of het verstandig was, maar ik ging er voor.

    Vanmorgen om 11 uur begon ik aan mijn ronde. De eerste 2-3 km liep ik iets te snel. Tussen de 3 en 5 km had ik het heel zwaar. Het was warm en de benen werden zwaar. Na de 5,5 km kwam ik weer in een ritme. Maar dat duurde maar vrij kort. Ik had echt veel last van de warmte. Tot 7,5 km heb ik kunnen joggen. Maar toen was het echt even klaar. En heb ik 500 meter gewandeld. Ik moest even afkoelen omdat de inspanning en de warmte mij wat opbraken.
    Op 8 km heb ik het joggen weer opgepakt en heb ik die laatste 2 km gelopen.
    Dus ja! Ik heb mijn 10 KM gehaald!!!
    Nog nooit heb ik deze afstand gelopen!
    Het was even jammer dat in 500 meter heb gewandeld.
    Hihi volgende keer loop ik echt de 10 km helemaal. Zonder te wandelen.
    Maar voor nu, vandaag, was het goed.
    Nee was het super!!
    Joost bedankt voor het schema, en het vertrouwen!
    Na de operatie pakken we de draad weer op!!

  • 10 weken challenge: week 6 afgesloten

    Nadat ik woensdag helemaal nat geregend was, heb ik donderdag en vrijdag mijn spieren rust gegeven.
    Ze waren toe aan 2 dagen rust. Na het lopen had ik wat last van mijn rechterkuit. Die was stijver dan de linker. Ik denk toch dat dit komt doordat die spieren afgekoeld waren door de regen.
    Maar vandaag was het heerlijk weer. Lekker zonnetje. Vanavond besloot ik mijn hardloopschoenen aan te trekken en mijn ronde te lopen.
    Ik moest mijn gebruikelijke route aanpassen, omdat het park afgesloten was voor de opbouw van een paarden evenement dat maandag zal plaatsvinden.
    Het lopen zelf ging lekker. Ruim boven de 9 km per uur. En jawel mijn eerste 7 km in de benen!
    Heerlijk gevoel. Alleen een beetje last van mijn rechter kuit.
    Dus die zo goed rekken en verzorgen! En dan verder met week 7!
    Ook al heb ik mijn doel van 7 km hardlopen nu al behaald… Ik wil gewoon doorgaan. Op naar de 8 km. Of misschien wel 9.
    Nog 3 weken tot de operatie. Genoeg tijd om nog fitter te worden.

  • 10 weken wordt fit voor de operatie challenge

    Het is nu ongeveer 10 weken voor mijn operatie, de borst reconstructie.
    Ik vind het van belang om in een zo goed mogelijke conditie te komen voor de operatie.
    Daarom heb ik samen met mijn personal trainer Joost van Joost PT een trainingsschema opgesteld, en een een einddoel wat ik wil gaan halen voordat ik geopereerd ga worden.
    Dit worden de 10 weken wordt fit voor de operatie challenge.
    De komende weken zal ik regelmatig een blog plaatsen over mijn vorderingen.

    Het schema is vrij intensief.
    Het einddoel is 7 kilometer hardlopen, het liefste binnen een uur.
    En dan nu te bedenken dat ik na 2,3 kilometer al helemaal kapot ben. Ik mag dus hard gaan werken de komende weken.
    Klinkt misschien gek, dat ik juist fit wil worden voor de operatie. Maar tijdens mijn ziekte proces heb ik gemerkt dat ik alle behandelingen (de chemo’s en de daarop volgende operaties) beter heb doorstaan omdat mijn beginconditie zo goed was.
    Ik was namelijk niet ziek, voelde mij niet ziek, voedingstoestand was goed. Kortom het ideale uitgangspunt om deze behandelingen goed te kunnen doorstaan.
    Ook toen ik onder behandeling was bleef ik sporten.
    Okay ik geef toe, na een paar chemokuren leek het meer op bejaardengym dan echt sporten. Maar door in beweging te blijven weet ik zeker dat ik alles makkelijker heb doorstaan.
    En nu deze toch wel pittige operatie op de planning staat, wil ik wederom er voor zorgen dat ik in een zo goed mogelijke conditie ben.
    Ik hoop daarmee dat ik makkelijker en sneller herstel na de operatie.

    Gister zijn we begonnen met week 1.
    Ik train 1x per week met Joost, en ga zelf zeker nog 2x hardlopen volgens een schema.
    Ik heb nu nog spierpijn van de training van gisteren. Vooral in mijn armen en schouders.
    Haha bedankt Joost. Die zwaardere kettlebal werpt duidelijk zijn vruchten af.
    En ook mijn boven benen protesteren bij elke stap die ik zet.
    We hebben gister ook een looptraining gedaan. Elke ronde vond ik zwaarder dan de ronde ervoor. Maar ik merk wel dat ik duidelijk sneller herstel dat 4-5 maanden terug.
    Vandaag heb ik een dagje rust.
    Morgen ochtend ga ik weer een rondje hardlopen.

    Ik moet mij echt aan het schema gaan houden, anders zal het behalen van het einddoel erg moeilijk worden.
    Kortom een mooie uitdaging ga ik aan.

  • 2 Jaar

    Het is vandaag precies 2 jaar terug.
    2 jaar geleden werd mijn leven op zijn kop gezet. Een verpletterende diagnose. Maar er was hoop, er was een behandeling.
    6 chemokuren en 2 operaties later was ik vrij.
    Vrij van die foute cellen.
    Ik had op veel fronten ingeleverd. Geen haar, 1 borst en een conditie van 0,0.

    Vandaag…. 2 jaar later…. Voel ik mij rijk, blauw, beurs en heb wat pijn. Het is precies een week na de operatie. Deze operatie is voor mij een afsluiting van een fase in mijn leven. En ga ik alles echt weer opbouwen.
    Mijn haar groeit gestaag, mijn conditie komt zeker weer op orde, en ik heb weer 2 borsten.

    Afgelopen maandag ochtend kwam de chirurg langs. Hij was erg tevreden hoe het met mij ging. De laatste drain mocht er uit. Ik moet zeggen dat was niet een geheel pijnloze gebeurtenis. Maar als het 2 uur later nog goed ging mocht ik naar huis.
    Ondanks dat ik mij behoorlijk gekneusd en blauw voel heeft de chirurg een knap staaltje werk afgeleverd.
    Voor het eerst in 1,5 jaar heb ik weer een warme rechter borst. Het hechtwerk is fijn. Ik denk zelf dat als de zwelling is weggetrokken de vorm en grootte identiek is aan mijn linker borst. En over 2-3 jaar zullen de littekens bijna niet meer terug te vinden zijn.
    Hoe knap is dat?

    Inmiddels ben ik thuis. Mag ik behalve wat lopen niks doen. Ik moet veel rusten. En draag ik diverse drukbanden, om de wondgenezing te bevorderen.
    Ik kan niet wachten om het eindresultaat te zien. Maar tot die tijd… Rust ik, slik pijnstillers en laat mij verzorgen.

    Maar deze fase kunnen we afsluiten. Met een zeer goed gevolg.
    Ik ben rijk, ik ben gezond, ik ben compleet. Compleet gelukkig! Dankbaar voor het leven wat ik nu heb.

  • Burgerlijk

    Ik vind het het toppunt van burgerlijkheid.Echt ik heb er niks op tegen. Alleen had ik zelf niet verwacht dat ik er ook aan zou geloven. Ik deed mijn boodschappen met de auto, of op de fiets met de rugzak op de rug. Maar eigenlijk deed ik 99% van de boodschappen altijd met de auto. Gewoon omdat het makkelijker is. Bedoel, niet slepen, alles in 1x mee, en ik hoefde dan vervolgens niet nog een keer naar de supermarkt later in de week. Het is namelijk niet mijn hobby. Voor sommige mensen is het echt een uitje. Zitten ze in de koffie hoek gezellig bij te kletsen met een kopje gratis automatenkoffie.

    En als het echt feest is, eten ze er een net gekochte gevulde koek bij.
    Ik kan dat niet zo goed begrijpen. Thuis zit je toch veel gezelliger? En is waarschijnlijk de koffie ook veel lekkerder.
    Maar ik dwaal af.

    Gister ben ik met mijn beste vriendin naar een groentekraam gelopen die bij haar om de hoek staat, elke donderdag. Super, verse groente en vers fruit voor een zacht prijsje. Al snel had ik 2 tassen vol. En ineens vroeg ik mij af hoe ik dit mee naar huis moest krijgen. Ik was namelijk op de fiets, en ik had mijn rugtas niet bij me.

    Daar had vriendin de oplossing: fietstassen. En laat zij nou net fietstassen over hebben. Dus gebeurde er iets, wat ik altijd heb willen voorkomen.
    Deze fietstassen werden op mijn fiets bevestigd, de groente en fruit werd verdeeld, en zo kon ik veilig naar huis.
    Omdat ik toch nog wat andere boodschappen nodig had, ben ik meteen maar langs de supermarkt gefietst.

    Stiekem ben ik wel erg blij met deze burgerlijke fietstassen… Waarvan ik niet gedacht had dat ik ze ooit vrijwillig op mijn fiets zou bevestigen.

  • Conditie en vakantie

    Ondanks dat ik hard aan het werk was aan mijn conditie had ik ook wat ruimte over om vakantie te vieren.
    Het zoontje van mijn vriend heeft 3 heerlijke weken bij ons vertoefd. We hebben gezellig een midweekje in Drenthe doorgebracht. Ook hebben we leuke dingen ondernomen zoals diverse speeltuinen bezocht, gezellig gepicknickt in het park en een dagje Volendam. Mijn vriend werkt in de buurt van Volendam maar was er nog nooit geweest. Ook hebben we een boottochtje gemaakt naar Marken. Echt het was super gezellig. En vooral de boottocht en de foto in Volendamse klederdracht viel bij de jongste erg in de smaak.

    Na 3 weken hebben het zoontje van mijn vriend weer naar zijn moeder gebracht. En zijn wij met z’n tweeën voor een weekje naar Roemenië gevlogen.
    Wat een prachtig land! Mijn vriend is op 5 jarige leeftijd naar Nederland gekomen om het communistische Roemenië te ontvluchten. Maar hij heeft nog veel familie daar, dus die heb ik allemaal mogen ontmoeten.
    Het zijn zeer gastvrije mensen. En het land is werkelijk waar prachtig. Het is niet heel toeristisch. Ik ben naar de bergen geweest en naar de kust. Echt wat mooi.
    Volgend jaar gaan we zeker terug.

    Maar doordat de temperaturen in Roemenië vrij hoog waren, was het voor mij niet te doen om een rondje te gaan hardlopen.
    Nachttemperaturen van 25 graden en overdag was het zeker 10 graden warmer, heb ik mij hieraan niet gewaagd.
    De vrijdag voor vertrek wilde ik nog wel 8 kilometer lopen. Uiteindelijk zijn dat er 7 geworden omdat mijn rechter kuit erg protesteerde. Gister na een week weer een training gedaan met Joost. En deze viel mij wel wat tegen. Mijn lichamelijke belasting was niet zo groot. Soms dreigde ik zelfs flauw te vallen.
    Waarschijnlijk heeft dat ook te maken met een stukje spanning. De operatie komt steeds dichterbij. En ik voel die spanning in mijn hele lijf.
    Morgen en vrijdag ga ik zelf weer lekker lopen. Morgen ongeveer 8 km. En vrijdag een korte maar wel in een hoger tempo runnetje.
    Zondag ga ik dan op voor de finale run. Ik heb hem al uitgestippeld….. Ik denk dat hij wel 10 kilometer gaat worden.
    Het weekje rust heeft de kuit goed gedaan.
    Dus volgens mij moet het lukken!

  • Het roer om

    Iedereen herkent het vast wel. Op een bepaald moment kom je op een punt dat je het zat bent. Afgelopen juni kwam ik op dat punt. Ik was het zat. Ik was het zat om mij niet fit te voelen. Ik was het zat om een slechte conditie te hebben. Ik was het zat om te weinig te bewegen. Ik miste een vorm van sport.

    Als kind en tiener was ik heel sportief. Ik deed aan turnen en handbal. Tijdens mijn tienerjaren heb ik het turnen laten vallen, maar handbalde ik wel 2-3 keer per week. Ook fietste ik alle dagen naar  school. Ongeveer 17 kilometer heen, en 17 kilometer weer terug. Door weer en wind, want de bus was uiteindelijk langzamer dan ik op de fiets. Ik had op dat moment echt een super conditie.

    Langzaam aan ging het mis. Eerst stopte ik met de dagelijkse fietstochtjes. Inmiddels werkte ik in een algemeen ziekenhuis in Amsterdam. Fietsen naar Amsterdam was geen optie. Dus pakte ik alle dagen de auto. Na het nog wel geprobeerd te hebben, blijven handballen, besloot ik in 2001 ook hiermee te stoppen. Handbal is een teamsport. Door mijn onregelmatige diensten was ik absoluut geen waarde meer voor het team. Ik was er vaker niet dan wel. 

    Geprobeerd wat anders te vinden. Lid geworden van de sportschool. Daar kan je heen wanneer jij wilt, wanneer jij tijd en ruimte heb. Samen met een vriendin. Daar zijn we wel geteld 2 misschien 3 x geweest. We spraken een tijd af, en bleven dan thuis thee drinken en bijkletsen. En die sportschool zagen wij niet meer. Ook heb ik het zwemmen geprobeerd. Vond ik ook echt leuk, aquarobics. Maar ook dit waren lessen op vaste tijdstippen. Ik kon lang niet alles weken zwemmen. Dus zwakte dit ook af tot een punt dat ik niet meer ging. Uiteindelijk deed ik wederom niks aan sport.

    Afgelopen juni was ik het zat. Er moest iets gebeuren. Niet alleen meer bewegen, maar ook gezonder eten. Aangezien ik regelmatig nachtdiensten deed at ik heel onregelmatig. En heel vaak zeer ongezond. Snoepjes, koekjes en chips waren naast mijn 4 bruine boterhammen vaste onderdelen van mijn nachtdienst dieet. Bewegen deed ik niet meer dan strikt noodzakelijk. De auto was mijn grote vriendin. Dit moest veranderen.

    Op zoek gegaan naar een personal trainer in of rond mijn woonplaats. Als ik een afspraak had om te sporten dan ging ik wel. Ik had gewoonweg een dikke schop onder mijn kont nodig. En waarom een personal trainer? Daar kon ik flexibel mee afspreken, aangezien ik zeker niet van plan was mijn onregelmatige werk op te geven. Personal training is gelukkig de afgelopen jaren veel meer toegankelijk geworden voor het gewone publiek, dus dit kon voor mij wel eens de oplossing zijn.

    Heel gemakkelijk vond ik een trainer in mijn woonplaats. Een mail gestuurd en een afspraak gemaakt. Samen hebben we tijdens de eerste afspraak de verwachtingen en doelen besproken. Ook kreeg ik voedingsadviezen die zeer goed te combineren zijn met mijn onregelmatige levensstijl. Met een goed gevoel begon ik aan de eerste training. MIJN GOD!! Echt een eye-opener. Mijn conditie is vele malen slechter dan ik had kunnen denken. Tevens bleek uit de fittest dat ik bijna geen spiermassa had en een hoog vetpercentage. Geen overbodige luxe om dit om te buigen in een gezondere levensstijl.

    De eerste trainingen vielen mij zeer zwaar. Ik had totaal niet het idee dat mijn conditie ook maar iets verbeterde. Ik moet eerlijk zeggen dat ik niet het meest geduldige type ben. Ik zie graag snel resultaat. Na ongeveer 8 trainingen had ik het idee dat bepaalde oefeningen mij wat beter af gingen. Ook liep ik zelf 1 a 2 keer per week hard, wat ook meehielp dat ik mij langzamerhand wat fitter ging voelen. Maar zowaar er zat vooruitgang in. de training werd per keer wat pittiger om zo mijn uithoudingsvermogen te blijven prikkelen. De voedingsadviezen nam ik serieus. Verse fruitsappen gingen mee naar mijn werk. Verse ongebrande noten als tussendoortje. Allemaal stappen in de richting van een gezondere en fittere toekomst. De fittest na de eerste 10 trainingen was duidelijk verbeterd. Meer spieren, beter uithoudingsvermogen, betere balans en MINDER VET! Nou dat zijn de resultaten waar je als vrouw op zit te wachten.

    Vol overgave gingen we de volgende periode in van trainen, goed eten, gezonder leven. Ik voelde mij fitter dan ooit. Toch kreeg ik in september de diagnose borstkanker. Ik moest chemotherapie gaan krijgen. Mijn eerste vraag was of ik nog wel door mocht gaan met sporten. Ik was et zo lekker op weg, en het werkte in mijn geval toch verslavend. Ik miste het als ik niet bewoog, of niet had hardgelopen. Het advies van artsen en verpleegkundige was dat ik juist moest doorgaan. Uiteindelijk zal ik doordat ik blijf bewegen deze kuren beter doorkomen. Ik moest niet verwachten dat ik een marathon kon lopen. Want chemo blijft een aanslag geven op je lichaam. Maar zolang als het gaat, zeker doorgaan.

    De gehele chemo periode heb ik onder begeleiding van Joost (mijn personal trainer) getraind. Op een gegeven moment leek het meer op bejaarden gym, omdat het tempo erg omlaag was gegaan. Maar ik ben doorgegaan om 2x per week met Joost te trainen. Daarnaast ben ik alle dagen, hoe slecht ik mij ook voelde naar buiten gegaan om te wandelen. Mijn motto was, een ziekte hoeft niet te zorgen dat je niet meer kan en mag bewegen. En ik ben er van overtuigd dat deze aanpak mij enorm geholpen heeft om de chemokuren goed door te komen. Ja ik was wel eens ziek, voelde mij niet goed, had geen honger. Maar alle dagen was ik buiten, al was het maar even. Het hielp mij ook mentaal om sterk te  blijven en positief. Ik kan het iedereen aanraden.

    Op het moment dat ik dit schrijf, zijn de chemokuren al enige tijd achter de rug. Ik heb 2 operaties ondergaan, en daarvan herstellende. En ik zit mijzelf in de weg. Ik mis het hardlopen, ik mis het bewegen. Dus voor komende week weer een afspraak gemaakt met Joost. Ik  wil ondanks bepaalde beperkingen weer aan mijn conditie gaan werken. Ik heb vandaag voor het eerst sinds 5 weken weer een rondje hardgelopen. Okay het was maar 1 kilometer. Maar de start is gemaakt. En serieus, mijn conditie is nu vele malen slechter dan afgelopen juni, toen ik begon aan het sportavontuur. 

    Vandaag ben ik opnieuw begonnen. Wederom met het doel fit te worden en een betere conditie op te bouwen. Ik wil uiteindelijk in 2015 deelnemen aan de Dam tot Dam loop. Dan moet ik 16 kilometer kunnen hardlopen. Een mooi doel, waar ik vandaag de eerste start voor heb gemaakt. 

    En in mijn achterhoofd zegt een stemmetje dat als ik niet had blijven sporten deze afgelopen periode, mijn conditie nog vele malen slechter was geweest…..

    Stiekem wel een beetje trots dat mij conditie nu al zo goed is.

  • Leven na kanker

    Ik krijg heel regelmatig de vraag hoe het nu met mij gaat. Daarom stuur ik toch even een kleine update.
    Het gaat eigenlijk heel goed. De wond is al een paar weken dicht.
    Daardoor ben ik inmiddels begonnen aan mijn re-intergratie traject op mijn werk.
    Woensdag heb ik voor de laatste keer fysiotherapie. De functie van mijn arm is weer helemaal normaal. Bijna alle zwelling is weg, alleen bij de oksel is nog wat zwelling te vinden. Het litteken is los van de spier. Er is nog een hele lichte verkleuring van een blauwe plek te zien. Maar waarschijnlijk zal dit steeds meer wegtrekken. Dus na woensdag kan ik het volgende stapje: fysiotherapie ook afsluiten.
    Het tintelende dove gevoel in de vingertoppen en de tenen blijft het zelfde. Daarin zit geen verbetering meer. Er staat een jaar voor na de laatste chemo. Maar ik ondervind hier helemaal geen hinder door. Dus als dat zo blijft, prima. Ook heb ik nog weinig gevoel bij aanraking van de huid op mijn rechter schouderblad, rechter oksel en de huid rondom het litteken. Ik moet afwachten wat daarvan herstelt.
    Mijn haar wordt steeds voller. In de lengte groeit het niet echt. Maar het is vooral weer heel veel haar. Gewoon in mijn eigen kleur, het voelt het zelfde. Dus nee ik heb er geen ander haar voor terug gekregen.
    Het enige waar ik erg tegenaan loop is de vermoeidheid. Ik moet heel zuinig en zorgvuldig met mijn energie omgaan. En tussendoor voldoende rust nemen.
    Ik kan niet te veel activiteiten op 1 dag plannen. Want dat moet ik de rest van de week bekopen.
    Dat is erg lastig want ik wil nu juist mijn leven weer oppakken. Weer gewoon werken en gewoon leuke dingen doen. Iedereen zegt dat het normaal is dat ik nu zo moe ben, en dat ik het nog even rustig aan moet doen. Hahaha maar eigenlijk vind ik het nu wel mooi geweest.
    Om meer energie op te bouwen sport ik zeker 2x per week, en ga ik ook naar accupunctuur. Ik hoop dat dit mij verder op weg gaat helpen.

    Mijn werkuren worden langzaam aan opgebouwd. Ik hoop per september weer volledig mijn 36 uur te werken. Ik ga eerst de uren uitbouwen, en daarna ga ik pas de verantwoording uitbreiden.
    Dus komende maanden staan in het teken van conditie opbouwen en zorgen dat ik weer fulltime kan gaan werken en tante worden en enorm genieten! 

  • Mijn ervaringen met personal trainer JoostPT

    Vroeger was ik heel actief. Ik sportte 3x in de week, en fietste elke dag tussen de 25 en 30 km.
    Maar sinds ik als verpleegkundige in het ziekenhuis werk, is dit helemaal gestopt.
    Door mijn onregelmatige diensten kon ik geen vaste waarde meer zijn voor mijn handbalteam. Dus stopte ik daarmee.  En ook de fiets bleef in het schuurtje staan omdat ik ben gaan werken in Amsterdam.
    En natuurlijk had ik de afgelopen 10-12 jaar wel een keer de sportschool geprobeerd. Ik ging dan 2 tot 3 keer. Betaalde een jaar lang het abonnement, maar ging niet meer heen.
    Afgelopen juli was ik het zat. In mijn nachtdiensten at ik veel ongezonde dingen. Ik bewoog naast mijn werk niet meer dan strikt noodzakelijk. Het roer moest om. Ik had een schop onder mijn kont nodig. Ik wilde weer fit en gezond worden.
    Op het internet gezocht naar een personal trainer in Hoogwoud/Opmeer. Want dat is makkelijker te plannen met mijn onregelmatige diensten. En als ik een afspraak heb staan, dan ga ik ook. Dus dit leek voor mij de perfecte oplossing.
    Zo kwam ik op de website van Joost terecht.
    Een afspraak gemaakt om de doelen te bespreken, en meteen een afspraak gemaakt voor een fittest en de eerste training.
    Die fittest viel mij erg tegen. Mijn conditie was erg slecht. Daarbij had ik een veel te hoog vetpercentage en zeer weinig spiermassa.
    Dus er was genoeg werk te doen.
    Elke training met Joost is anders. Het is fijn dat we lekker buiten sporten. Elke keer verlegd hij de grenzen. Ik had daardoor het idee dat ik niets vooruit ging. Maar na 5-6 trainingen merkte ik dat ik conditioneel wel vooruit ging. En ook kreeg ik meer kracht in mijn armen en benen, en mijn balans ging met sprongen vooruit. Ik trainde 2x per week met Joost, en liep zelf ook nog 1x per week hard.
    Ook heeft Joost mij goede voedingsadviezen gegeven, zodat ik in mijn nachtdiensten geen trek meer had in chips, winegums en drop. Vooral het uitbannen van de toegevoegde suikers heeft enorm geholpen. En ook adviezen van welke tussendoortjes ik het beste kon pakken wanneer ik trek had. Ook kreeg ik het advies om elke 2-3 uur wat te eten.
    Mijn tweede fittest  na 5-6 weken was daarom sterk verbeterd. Mijn vetpercentage was met bijna 3% gedaald. En mijn spiermassa was met ruim 2% gegroeid. En mijn conditie was echt met sprongen vooruit gegaan. Ik voelde mijn fitter en vitaler dan ooit.
    Maar begin september kreeg ik het nieuws dat ik borstkanker had, en daarvoor onder andere chemotherapie moet ondergaan.
    Vanuit het ziekenhuis heb ik het advies gekregen om wel te blijven sporten en bewegen.
    Samen met Joost sport ik nu 2x per week. De eerste 1,5 week na de chemotherapie is het vooral wat licht joggen en wat balans en krachtsoefeningen. Maar de 1,5 week voor mijn volgende kuur gaan we weer wat fanatieker. Proberen we de conditie zoveel mogelijk te prikkelen en bij te houden.
    Ik ben er van overtuigd dat dit helpt. Het helpt mij om mijn hoofd leeg te maken. Bewegen zorgt ervoor dat ik mij lekkerder voel, ook qua gemoedstoestand. Ik voel mij blijer na het sporten.
    Ik ben erg blij dat Joost mij helpt om ook tijdens deze periode zo vitaal mogelijk door te komen. En dat het programma nu aangepast wordt aan mijn maximale belasting.
    Dat je ziek bent betekent dus niet dat je niet moet/ kan bewegen. Juist dan is beweging zeer noodzakelijk.
    Uit de fittesten is gebleken dat ik conditioneel wel wat inlever tijdens de chemokuren. Maar mijn spiermassa blijft gelijk en ook mijn vetpercentage daalt maar langzaam.
    En als deze periode achter de rug is, ga ik zeker mijn conditie weer echt op pijl brengen.
    Joost erg bedankt voor alle support en de gevarieerde trainingen. Ik kan niet wachten totdat we de conditie weer echt kunnen gaan verbeteren.


  • Mooie afsluiting van week 5

    Het dagje extra rust heeft mij goed gedaan.
    Maar vanmorgen voor het noodweer met code rood zou toeslaan, heb ik mijn hardloopschoenen aangetrokken.
    Na mijn geploeter de vorige keer had ik nu geen verwachtingen. Veel slechter kon eigenlijk niet.
    De eerste 3 kilometer gingen heerlijk. Fluitend bijna. Maar die laatste… Die was wel zwaar.
    Maar wel mijn doelstelling voor deze week weer behaald. En voor het eerst de 6 km grens te pakken gehad!
    Sinds ik ben begonnen met hardlopen in 2013 heb ik ooit 7 kilometer gelopen, maar dat was samen met mijn trainer.
    Deze 6 km heb ik zelf gelopen. En ik denk zelfs dat ik die 7 km ook zelf ga halen. Nog ongeveer 4,5 week te gaan voor mijn operatie. En ik weet nu zeker dat ik die 7 km ga halen.
    Morgen weer een dagje rust. Maar maandag gaan we zeker met een goed gevoel van start met week 6!

  • Ploeteren

    Het was ploeteren!
    Met moeite heb ik deze 4,3 km uit mijn lijf geperst.
    Afgelopen maandag ging week 5 van start.
    Joost had mij flink aangepakt, met gevolg dat ik gister bijna niet kon bewegen van de spierpijn.
    Vanmorgen vond ik dat ik evengoed mijn rondje moest gaan hardlopen.
    Nog met behoorlijke spierpijn in de benen ging ik van start. Met de hoop dat ik deze pijn er wel uit zou lopen.
    Ik kan jullie vertellen, dat is niet gelukt.
    Met zeer veel moeite heb ik er 4,3 km uitgeperst. En die spierpijn in duidelijk nog aanwezig.
    Ik neem nu 2 dagen rust. En ben van plan om zaterdag week 5 af te sluiten.
    Even mijn spieren en lijf laten herstellen.

  • Regenrun, halverwege week 6

    Maandag gestart met week 6.
    Lekker aangepakt door Joost. Wat ik weer met lekker wat spierpijn mocht bekopen.
    Vandaag vond ik dat ik wel mijn rondje moest hardlopen.
    Ondanks de spierpijn liep ik best lekker.
    Vertrokken in het zonnetje. Maar uiteindelijk na 20 minuten lopen betrok de lucht. En begon het onwijs te hozen.
    Zeik zeik nat kwam ik thuis. Net geen 6 km gelopen. Maar toch niet ontevreden.

  • Run Run Run

    Ondanks de hitte, wil ik mij toch aan mijn schema houden.
    Dus moet ik er gewoon aan geloven en gaan hardlopen.
    Gister na mijn dagdienst toch mijn hardloopschoenen aangetrokken. Het kostte erg veel moeite. Zuchtend en puffend kwam ik thuis.
    Ik hoopte ongeveer 25 minuten te kunnen lopen. Het is uiteindelijk 20 minuten geworden.
    En serieus, ik was er misselijk van en had het kippevel op mijn armen.
    3,2 km lopen, ruim 9 km per uur….
    Maar ik heb het wel gedaan. En zit nog steeds goed in het schema.
    Haha morgen ochtend wederom een rondje. Misschien bevalt dat beter dan savonds lopen.

  • Trainingsupdate

    Het was vandaag tijd voor de tweede training deze week. Mijn eerste zelfstandige run. En ik moet zeggen dat het mij niet tegen viel. Ik had last van een paar kleine pijntjes. 

    Maandag had ik met lopen al last van de rechter rugspier. Ik liep iets te krampachtig waardoor ik deze spier wat blokkeerde. Vandaag voelde ik deze spier wel, maar de pijn werd niet erger naar mate ik verder liep. Kortom het was een ongemak en het bleef bij een ongemak. 

    Maar ik laat mij niet stoppen door een klein ongemakje. 

    En ik ben trots! Ik liep 9 km per uur!! Vorige week was dat nog 8 km per uur. Dus er zit vooruitgang in. 

    Morgen weer een rustdag. Vrijdag of zaterdag doe ik mijn tweede zelfstandige loop van deze week.

  • Week 3 afgesloten van mijn challenge

    Vandaag week 3 afgesloten!
    En het geeft een goed gevoel. Ik heb de 4 kilometer gered.
    Het kostte moeite. De benen werden zwaarder en zwaarder. Maar het is echt gelukt.
    In 3/4 weken naar de 4 kilometer opgebouwd. Daar kan ik alleen maar tevreden over zijn.

    Nu heb ik nog 6/7 weken om naar de 7 kilometer toe te gaan werken. Mijn einddoel voor de operatie. En ik denk dat het moet lukken.
    Dus voorlopig blijf ik door trainen….

    Gister is ook mijn nieuwe slow juicer binnen gekomen.
    Ik ben dol op vruchtensap. Maar in die uit de winkel zitten veel suikers toegevoegd. Die zijn echt niet zo gezond als dat je soms denkt.
    En ik wil ook echt mijn suikergebruik terugdringen. Daarom een slow juicer.

    Maar wat een geweldig apparaat. We genieten echt van de heerlijkste fruitsappen.
    Gister heb ik ook voor het eerst een groente sap geprobeerd.
    Maar dat vind ik toch niet zo lekker. Echt het idee dat ik koude groentesoep aan het drinken was.
    Nu ik dit zo opschrijf: Misschien moet ik ze voortaan wel warm drinken als een soepje.
    Maar de fruitsappen zijn echt heerlijk.
    Ook leuk om in te vriezen voor gezonde ijsjes.

  • Week 3 van mijn 10 weken challenge

    En zo sta ik ineens aan het begin van week 3.
    Ik voel mij nu nog niet veel fitter dan toen ik begon aan deze challenge. Maar waarschijnlijk heeft dat ook met de hogere temperaturen te maken.
    Wel lukt het mij om het schema te volgen.

    De eerste 100 meter protesteren mijn benen wel. Ze voelen zwaar en ze willen eigenlijk niet lopen.
    Daarna kom ik in een ritme wat ik lekker vol kan houden en heb ik totaal geen last meer van mijn benen.
    Wel mag ik erg op mijn ademhaling letten. Als ik echt te snel ga ademhalen lukt het mij bijna niet om dit weer onder controle te krijgen.
    Ook vind ik het erg lastig om de tempo versnellingen die in mijn schema staan uit te voeren. Ik kan redelijk een tempo lopen… Maar om ineens wat te versnellen, dat lukt 1x. Daarna krijg ik het niet voor elkaar om na een paar minuten oude tempo gelopen te hebben weer te versnellen.
    Maar wie weet, lukt dat over 7 weken wel. Ik blijf oefenen.
    Vanmorgen 3,5 km gelopen in 23 minuten. Eind van deze week hoop ik 4 km te kunnen lopen….
    Ik zag trouwens in de geschiedenis van RunKeeper dat ik in juni 2013 voor het eerst 3,3 km had gelopen in 26 minuten.
    Dan kan ik toch niet ontevreden zijn met het resultaat van vandaag?

  • Week 4 van mijn challenge

    Ik ben alweer halverwege week 4. Dus nog 6 weken en dan is mijn operatie.
    En ik vind het mega spannend allemaal. Ik hoop echt dat ik in oktober weer aardig rond kan lopen, en misschien wel weer behoorlijk wat uurtjes kan werken.
    Maar tot die tijd doe ik er alles aan om zo fit mogelijk te worden.
    Dat betekent nachtdienst of niet, hup in de benen!
    Afgelopen maandag had ik een lekkere training gedaan met Joost. Ik voel mijn billen en bovenbenen nog steeds.
    En vandaag nadat ik een paar uurtjes had geslapen heb ik meteen mijn hardloopschoenen aangetrokken.
    Het weer was geweldig om te lopen. Beetje miezerig, 19 graden. Heerlijk.
    Bijna 4,5 km gelopen in 29 minuten. 9 km per uur. Dus ik ben tevreden.

  • Week 4 van mijn challenge in stijl afgesloten

    Ja! Ik ben trots!
    Week 4 heb ik in stijl afgesloten met een run van 5 kilometer.
    De eerste 5 kilometer sinds de chemo’s.
    Voordat ik ziek werd liep ik net aan 5 kilometer. Toen kwam er die borstkanker, waarvoor ik chemotherapie en diverse operaties heb ondergaan. En dat ik nu, nu ik ongeveer een jaar schoon ben weer die 5 kilometer kan lopen. Dat geeft mij een heerlijk en trots gevoel.
    Die 7 kilometer die ik in gedachten heb om te gaan lopen voor ik mijn volgende operatie mag ondergaan, die ga ik vast en zeker halen!
    Daar ben ik nu van overtuigd!

    Ondanks dat ik van de 11 dagen er 10 had gewerkt, heb ik mij keurig aan het schema gehouden. Heb ik 2 x zelf gelopen en 1x getraind met mijn trainer.
    Ik voel niet echt dat ik fitter wordt, maar het is wel duidelijk dat ik het wel wordt.
    Een half jaar terug had ik dat echt niet gekunt. Was dat te druk geweest. Miste ik echt de energie ervoor. Moet je dan nu kijken!
    Ik loop die 5 kilometer en werk weer fulltime.

    Op naar week 5!

  • Week 7 van mijn challenge

    Nadat ik week 6 zo geweldig had afgesloten heb ik goede moed voor week 7.
    Gister een lekkere training met Joost gehad. Omdat ik week 6 had afgesloten met een 7 km run kwamen we tot de conclusie dat we het doel bij moeten stellen. Met nu nog 20 dagen te gaan tot mijn operatie gaan we werken naar de 10 kilometer.
    Oepsie, ik weet niet of ik dat ga redden. Ik ga onwijs mijn best doen om dat te halen. Maar 20 dagen is vrij krap.

    Omdat ik gister getraind had heb ik vandaag een kortere run gelopen.
    Sinds mijn regen run heb ik wat meer last van mijn rechter kuit. Spierpijn achtige klachten. Waardoor ik net niet helemaal ontspannen kan lopen.
    Vandaag maar 4,5 km gelopen. Maar wel geprobeerd wat sneller te lopen dan normaal. En dat is zowaar gelukt.
    Nu is het tijd voor een ontspannen douche.
    En aan het einde van deze week hoop ik 7,5 tot 8 kilometer te lopen.

Jaixy Profiel Links

Jaixy

My Reality Dreamworld…..
Dat is mijn leven. Ik beleef en leef mijn droom, tenminste dat probeer ik. Alleen dan wel in het echt. Ik schrijf niet in perfect Nederlands. Maar toch wil ik jullie een klein kijkje geven in mijn leven. De dagelijkse dingen die niet altijd even dagelijks zijn, beschreven met een vleugje humor.

Wie zijn er online?

We hebben 8 gasten en geen leden online

logo 50dpi