• 10 weken challenge: De afsluiting

    10 weken terug ben ik begonnen aan een hardloopschema om fit te worden voor mijn operatie.
    Samen met mijn trainer Joost had ik een einddoel voor ogen.
    Het oorspronkelijke doel was 7 km hardlopen.
    Meer dan dat had ik nog nooit gelopen.
    Dus als ik mij aan het trainingsschema zou houden, moest dat haalbaar zijn.
    Uiteindelijk mocht ik niet klagen, want 3 weken geleden heb in de opbouwfase heb ik mijn 7 km al behaald.
    Dus werd het doel bijgesteld. Ik zou gaan werken naar de 10 km. Of het een realistisch doel was wist ik niet. Maar het was het proberen waard.
    Na de eerste 7 km loop had ik nog 2x 7 km gelopen.
    Daarna had ik een week niet gelopen in verband met mijn vakantie in Roemenie. De temperaturen waren daar te hoog om mij aan dat schema te houden.
    Toen ik thuis kwam had ik moeite om weer in het ritme te komen.
    Het lukte mij niet om weer tot die 7 km te komen. Met nog een week te gaan wilde ik toch voor die 10 km gaan. Ik weet niet of het verstandig was, maar ik ging er voor.

    Vanmorgen om 11 uur begon ik aan mijn ronde. De eerste 2-3 km liep ik iets te snel. Tussen de 3 en 5 km had ik het heel zwaar. Het was warm en de benen werden zwaar. Na de 5,5 km kwam ik weer in een ritme. Maar dat duurde maar vrij kort. Ik had echt veel last van de warmte. Tot 7,5 km heb ik kunnen joggen. Maar toen was het echt even klaar. En heb ik 500 meter gewandeld. Ik moest even afkoelen omdat de inspanning en de warmte mij wat opbraken.
    Op 8 km heb ik het joggen weer opgepakt en heb ik die laatste 2 km gelopen.
    Dus ja! Ik heb mijn 10 KM gehaald!!!
    Nog nooit heb ik deze afstand gelopen!
    Het was even jammer dat in 500 meter heb gewandeld.
    Hihi volgende keer loop ik echt de 10 km helemaal. Zonder te wandelen.
    Maar voor nu, vandaag, was het goed.
    Nee was het super!!
    Joost bedankt voor het schema, en het vertrouwen!
    Na de operatie pakken we de draad weer op!!

  • 10 weken challenge: week 6 afgesloten

    Nadat ik woensdag helemaal nat geregend was, heb ik donderdag en vrijdag mijn spieren rust gegeven.
    Ze waren toe aan 2 dagen rust. Na het lopen had ik wat last van mijn rechterkuit. Die was stijver dan de linker. Ik denk toch dat dit komt doordat die spieren afgekoeld waren door de regen.
    Maar vandaag was het heerlijk weer. Lekker zonnetje. Vanavond besloot ik mijn hardloopschoenen aan te trekken en mijn ronde te lopen.
    Ik moest mijn gebruikelijke route aanpassen, omdat het park afgesloten was voor de opbouw van een paarden evenement dat maandag zal plaatsvinden.
    Het lopen zelf ging lekker. Ruim boven de 9 km per uur. En jawel mijn eerste 7 km in de benen!
    Heerlijk gevoel. Alleen een beetje last van mijn rechter kuit.
    Dus die zo goed rekken en verzorgen! En dan verder met week 7!
    Ook al heb ik mijn doel van 7 km hardlopen nu al behaald… Ik wil gewoon doorgaan. Op naar de 8 km. Of misschien wel 9.
    Nog 3 weken tot de operatie. Genoeg tijd om nog fitter te worden.

  • 10 weken wordt fit voor de operatie challenge

    Het is nu ongeveer 10 weken voor mijn operatie, de borst reconstructie.
    Ik vind het van belang om in een zo goed mogelijke conditie te komen voor de operatie.
    Daarom heb ik samen met mijn personal trainer Joost van Joost PT een trainingsschema opgesteld, en een een einddoel wat ik wil gaan halen voordat ik geopereerd ga worden.
    Dit worden de 10 weken wordt fit voor de operatie challenge.
    De komende weken zal ik regelmatig een blog plaatsen over mijn vorderingen.

    Het schema is vrij intensief.
    Het einddoel is 7 kilometer hardlopen, het liefste binnen een uur.
    En dan nu te bedenken dat ik na 2,3 kilometer al helemaal kapot ben. Ik mag dus hard gaan werken de komende weken.
    Klinkt misschien gek, dat ik juist fit wil worden voor de operatie. Maar tijdens mijn ziekte proces heb ik gemerkt dat ik alle behandelingen (de chemo’s en de daarop volgende operaties) beter heb doorstaan omdat mijn beginconditie zo goed was.
    Ik was namelijk niet ziek, voelde mij niet ziek, voedingstoestand was goed. Kortom het ideale uitgangspunt om deze behandelingen goed te kunnen doorstaan.
    Ook toen ik onder behandeling was bleef ik sporten.
    Okay ik geef toe, na een paar chemokuren leek het meer op bejaardengym dan echt sporten. Maar door in beweging te blijven weet ik zeker dat ik alles makkelijker heb doorstaan.
    En nu deze toch wel pittige operatie op de planning staat, wil ik wederom er voor zorgen dat ik in een zo goed mogelijke conditie ben.
    Ik hoop daarmee dat ik makkelijker en sneller herstel na de operatie.

    Gister zijn we begonnen met week 1.
    Ik train 1x per week met Joost, en ga zelf zeker nog 2x hardlopen volgens een schema.
    Ik heb nu nog spierpijn van de training van gisteren. Vooral in mijn armen en schouders.
    Haha bedankt Joost. Die zwaardere kettlebal werpt duidelijk zijn vruchten af.
    En ook mijn boven benen protesteren bij elke stap die ik zet.
    We hebben gister ook een looptraining gedaan. Elke ronde vond ik zwaarder dan de ronde ervoor. Maar ik merk wel dat ik duidelijk sneller herstel dat 4-5 maanden terug.
    Vandaag heb ik een dagje rust.
    Morgen ochtend ga ik weer een rondje hardlopen.

    Ik moet mij echt aan het schema gaan houden, anders zal het behalen van het einddoel erg moeilijk worden.
    Kortom een mooie uitdaging ga ik aan.

  • Het opbouwen van de conditie

    Hier weer even een kleine update over mijn herstel.

    Gelukkig gaat hel langzaam aan beter. De wond is nog steeds niet dicht. Het grote wondje is inmiddels wel dicht. Maar een klein stukje verderop was een kleinstukje ook alsnog open gegaan, en die lekt nu nog wel. Maar gelukkig wordt dat minder.

    De bewegelijkheid van mijn arm is nog steeds niet voldoende om bijvoorbeeld te mogen autorijden. De borstspier staat nog heel erg strak. Ik kan mijn arm zijwaarts gestrekt niet boven mijn schouder optillen. Dus dat is nog onvoldoende om veilig aan het verkeer deel te nemen.

    Mij valt dat allemaal wel wat tegen. Tevens zit er overal nog veel vocht, en ook nog wel een aantal blauwe beurse plekken.

    Ik krijg 2 x per week fysio om mijn arm door te bewegen, en om de doorbloeding van het wondgebied te verbeteren met behulp van massage.

    Ik begon zelf mentaal mij niet zo prettig te voelen afgelopen 2 weken. Ik ben kankervrij, maar ik ben nog niet zo ver dat ik mijn leven al helemaal op kan pakken. Ik moet nog even geduld hebben. Maar dat vond ik erg lastig.  En daarbij ben ik extreem moe. Ik slaap rustig 12-13 uur op een nacht en kan dan smiddags ook een uurtje op de bank slapen. Daar ging ik mij eigenlijk nog veel lamlendiger door voelen. Dus bij controle in het ziekenhuis gevraagd of ik aan deze vermoeidheid moet toegeven, of er doorheen moet gaan breken.

    Daar was niet echt een pasklaar antwoord op. Ik moet zeker om mijn lichaam denken, maar mag activiteit wel afwisselen met rust. Ook gevraagd of ik eventueel mocht gaan beginnen met hardlopen, conditie te verbeteren. Dit mag. Dit is geen extra belasting voor de wond, zolang ik maar geen extra rek op de borstspier zet. Daarnaast ka het goed zijn omdat sporten ook de doorbloeding verbeterd, en dus het vocht en hematomen sneller opgeruimd worden door het lichaam. Sinds een weekje ben ik dus weer 3x per week aan het sporten. Mentaal voel ik mij meteen weer veel beter. Ik voel mij vrolijker, wel nog moe. Maar het is beter te controleren.

    Ook ben ik begonnen met het bijhouden van een blog.

    Niet alleen over het ziekte traject, maar ook over de andere dingen de ik meemaak in mijn leven. Eerst wilde ik dit niet doen. Maar laatst zag ik op TV bij RTL Late Night een jonge vrouw van 29, actrice die net de diagnose borstkanker had gekregen. Zij was zo positief, vol leven. Terwijl haar leven echt op z'n kop gezet is. Zij staat aan het begin van een traject, waar ik net klaar mee ben. Mooie bos met blonde krullen, die ze ook kwijt gaat raken door de chemo. Ze is er heel open en eerlijk over. Dat raakte mij. Ik ben er van overtuigd dat ze met haar positieve kracht een voorbeeld/inspiratiebron is voor vele andere mensen. Ik hoop toch met een blog ook mensen een blik te geven in mijn leven. Kanker heeft niet alleen maar verdriet gebracht. Maar heeft juist mijn leven ook erg verrijkt.

    Ben je nieuwsgierig naar de blog, je kan hem volgen op:http://myrealitydreamworld.wordpress.com/

    Ik ga nog even doorbijten. Ik hoop binnen 1 a 2 weken langzaam aan mijn werkzaamheden weer op te kunnen pakken. Mijn leven weer op te pakken.

    Allemaal heel erg bedankt voor alle steun, mailtjes, bezoekjes, bloemen, cadeautjes en niet te vergeten de vele kaarten! Wauw, zonder jullie was dit traject lang niet zo gemakkelijk geweest!!

  • Het roer om

    Iedereen herkent het vast wel. Op een bepaald moment kom je op een punt dat je het zat bent. Afgelopen juni kwam ik op dat punt. Ik was het zat. Ik was het zat om mij niet fit te voelen. Ik was het zat om een slechte conditie te hebben. Ik was het zat om te weinig te bewegen. Ik miste een vorm van sport.

    Als kind en tiener was ik heel sportief. Ik deed aan turnen en handbal. Tijdens mijn tienerjaren heb ik het turnen laten vallen, maar handbalde ik wel 2-3 keer per week. Ook fietste ik alle dagen naar  school. Ongeveer 17 kilometer heen, en 17 kilometer weer terug. Door weer en wind, want de bus was uiteindelijk langzamer dan ik op de fiets. Ik had op dat moment echt een super conditie.

    Langzaam aan ging het mis. Eerst stopte ik met de dagelijkse fietstochtjes. Inmiddels werkte ik in een algemeen ziekenhuis in Amsterdam. Fietsen naar Amsterdam was geen optie. Dus pakte ik alle dagen de auto. Na het nog wel geprobeerd te hebben, blijven handballen, besloot ik in 2001 ook hiermee te stoppen. Handbal is een teamsport. Door mijn onregelmatige diensten was ik absoluut geen waarde meer voor het team. Ik was er vaker niet dan wel. 

    Geprobeerd wat anders te vinden. Lid geworden van de sportschool. Daar kan je heen wanneer jij wilt, wanneer jij tijd en ruimte heb. Samen met een vriendin. Daar zijn we wel geteld 2 misschien 3 x geweest. We spraken een tijd af, en bleven dan thuis thee drinken en bijkletsen. En die sportschool zagen wij niet meer. Ook heb ik het zwemmen geprobeerd. Vond ik ook echt leuk, aquarobics. Maar ook dit waren lessen op vaste tijdstippen. Ik kon lang niet alles weken zwemmen. Dus zwakte dit ook af tot een punt dat ik niet meer ging. Uiteindelijk deed ik wederom niks aan sport.

    Afgelopen juni was ik het zat. Er moest iets gebeuren. Niet alleen meer bewegen, maar ook gezonder eten. Aangezien ik regelmatig nachtdiensten deed at ik heel onregelmatig. En heel vaak zeer ongezond. Snoepjes, koekjes en chips waren naast mijn 4 bruine boterhammen vaste onderdelen van mijn nachtdienst dieet. Bewegen deed ik niet meer dan strikt noodzakelijk. De auto was mijn grote vriendin. Dit moest veranderen.

    Op zoek gegaan naar een personal trainer in of rond mijn woonplaats. Als ik een afspraak had om te sporten dan ging ik wel. Ik had gewoonweg een dikke schop onder mijn kont nodig. En waarom een personal trainer? Daar kon ik flexibel mee afspreken, aangezien ik zeker niet van plan was mijn onregelmatige werk op te geven. Personal training is gelukkig de afgelopen jaren veel meer toegankelijk geworden voor het gewone publiek, dus dit kon voor mij wel eens de oplossing zijn.

    Heel gemakkelijk vond ik een trainer in mijn woonplaats. Een mail gestuurd en een afspraak gemaakt. Samen hebben we tijdens de eerste afspraak de verwachtingen en doelen besproken. Ook kreeg ik voedingsadviezen die zeer goed te combineren zijn met mijn onregelmatige levensstijl. Met een goed gevoel begon ik aan de eerste training. MIJN GOD!! Echt een eye-opener. Mijn conditie is vele malen slechter dan ik had kunnen denken. Tevens bleek uit de fittest dat ik bijna geen spiermassa had en een hoog vetpercentage. Geen overbodige luxe om dit om te buigen in een gezondere levensstijl.

    De eerste trainingen vielen mij zeer zwaar. Ik had totaal niet het idee dat mijn conditie ook maar iets verbeterde. Ik moet eerlijk zeggen dat ik niet het meest geduldige type ben. Ik zie graag snel resultaat. Na ongeveer 8 trainingen had ik het idee dat bepaalde oefeningen mij wat beter af gingen. Ook liep ik zelf 1 a 2 keer per week hard, wat ook meehielp dat ik mij langzamerhand wat fitter ging voelen. Maar zowaar er zat vooruitgang in. de training werd per keer wat pittiger om zo mijn uithoudingsvermogen te blijven prikkelen. De voedingsadviezen nam ik serieus. Verse fruitsappen gingen mee naar mijn werk. Verse ongebrande noten als tussendoortje. Allemaal stappen in de richting van een gezondere en fittere toekomst. De fittest na de eerste 10 trainingen was duidelijk verbeterd. Meer spieren, beter uithoudingsvermogen, betere balans en MINDER VET! Nou dat zijn de resultaten waar je als vrouw op zit te wachten.

    Vol overgave gingen we de volgende periode in van trainen, goed eten, gezonder leven. Ik voelde mij fitter dan ooit. Toch kreeg ik in september de diagnose borstkanker. Ik moest chemotherapie gaan krijgen. Mijn eerste vraag was of ik nog wel door mocht gaan met sporten. Ik was et zo lekker op weg, en het werkte in mijn geval toch verslavend. Ik miste het als ik niet bewoog, of niet had hardgelopen. Het advies van artsen en verpleegkundige was dat ik juist moest doorgaan. Uiteindelijk zal ik doordat ik blijf bewegen deze kuren beter doorkomen. Ik moest niet verwachten dat ik een marathon kon lopen. Want chemo blijft een aanslag geven op je lichaam. Maar zolang als het gaat, zeker doorgaan.

    De gehele chemo periode heb ik onder begeleiding van Joost (mijn personal trainer) getraind. Op een gegeven moment leek het meer op bejaarden gym, omdat het tempo erg omlaag was gegaan. Maar ik ben doorgegaan om 2x per week met Joost te trainen. Daarnaast ben ik alle dagen, hoe slecht ik mij ook voelde naar buiten gegaan om te wandelen. Mijn motto was, een ziekte hoeft niet te zorgen dat je niet meer kan en mag bewegen. En ik ben er van overtuigd dat deze aanpak mij enorm geholpen heeft om de chemokuren goed door te komen. Ja ik was wel eens ziek, voelde mij niet goed, had geen honger. Maar alle dagen was ik buiten, al was het maar even. Het hielp mij ook mentaal om sterk te  blijven en positief. Ik kan het iedereen aanraden.

    Op het moment dat ik dit schrijf, zijn de chemokuren al enige tijd achter de rug. Ik heb 2 operaties ondergaan, en daarvan herstellende. En ik zit mijzelf in de weg. Ik mis het hardlopen, ik mis het bewegen. Dus voor komende week weer een afspraak gemaakt met Joost. Ik  wil ondanks bepaalde beperkingen weer aan mijn conditie gaan werken. Ik heb vandaag voor het eerst sinds 5 weken weer een rondje hardgelopen. Okay het was maar 1 kilometer. Maar de start is gemaakt. En serieus, mijn conditie is nu vele malen slechter dan afgelopen juni, toen ik begon aan het sportavontuur. 

    Vandaag ben ik opnieuw begonnen. Wederom met het doel fit te worden en een betere conditie op te bouwen. Ik wil uiteindelijk in 2015 deelnemen aan de Dam tot Dam loop. Dan moet ik 16 kilometer kunnen hardlopen. Een mooi doel, waar ik vandaag de eerste start voor heb gemaakt. 

    En in mijn achterhoofd zegt een stemmetje dat als ik niet had blijven sporten deze afgelopen periode, mijn conditie nog vele malen slechter was geweest…..

    Stiekem wel een beetje trots dat mij conditie nu al zo goed is.

  • Het vinden van een ritme

    Ik ben een beetje op zoek naar het vinden van een nieuw ritme. Ik ben begonnen met werken. Langzaam worden de uren weer opgebouwd totdat ik straks weer fulltime werk. En ik vind het heerlijk. Het is heerlijk om weer aan het werk te zijn. Het is heerlijk om mij weer nuttig te voelen. Het is heerlijk om weer in een andere omgeving te zijn. En gelukkig gaat het erg goed. De afgelopen 2 weken heb ik 2x 6 uur gewerkt. En komende week ga ik 2x 8 uur werken. Gelukkig zijn mijn collega's erg geduldig met mij. Want in de 7 maanden dat ik thuis zat is er best veel veranderd. Voornamelijk in het registeren van gegevens. Ook zijn er diverse protocollen aangepast. Maar ik leer snel en makkelijk. En dat maakt mij al heel gelukkig. De vorige keer dat ik begon met werken na mijn ziekte periode had ik veel last van concentratieproblemen. Ik kon mij bepaalde procedures niet goed herinneren. Dit maakte mij eigenlijk nog vermoeider dan ik toen al was. Dat is nu echt heel anders. Ik merk dat ik aardig goed kan meekomen. Gemakkelijk kan meedenken, en het werk zelf ook zie. Dat maakt, dat ik mij ook echt van waarde voel op de afdeling. En natuurlijk geniet ik enorm van mijn vak. Ik vind het nog steeds het mooiste beroep dat er is. En ik ben nog steeds erg blij dat ik bijna 8 jaar geleden deze keuze gemaakt heb.

    Ook qua energie gaat het veel beter. Ik ben lang niet zo vermoeid als dat ik twee maanden terug was. Ik blijf het bijzonder vinden wat een lichaam aankan, en hoe snel deze ook weer kan herstellen. Daarbij helpt het mij enorm dat ik naar een acupuncturist ga. Deze heeft mij hele fijne voedingsadviezen gegeven. Daarbij heb ik speciale kruiden gekregen die de hitte van de chemotherapie en de radiotherapie uit mijn systeem filteren. Het gevolg is nu dat ik geen enkele opvlieger meer heb gehad. En daardoor slaap ik weer hele nachten. Dat geeft zoveel rust. Daarnaast worden er door de acupuncturist ook via acupunctuurpunten diverse organen gevoed met energie. En dat helpt echt heel goed. Ik merk dat ik beter in mijn vel zit. Ik kan meer aan, ik kan wat langer opblijven. Ik ben gezelliger voor mijn vriend, maar ook voor familie en vrienden. Ik voel mij steeds meer ik.

    Natuurlijk ben ik ook weer begonnen met sporten. Ik had al een paar weken de drang om te gaan hardlopen. Dit werd mij in eerste instantie afgeraden. Maar ik ben toch een tikkeltje eigenwijs, en heb toch uiteindelijk mijn hardloopschoenen aangetrokken. En het was heerlijk. Nee ik heb geen wereldtijd gelopen. En nee ik heb zeer zeker geen wereld afstand gelopen. Maar het feit dat ik kon lopen was al geweldig. Een rondje van 2 kilometer aan 1 stuk in 14 minuten. Ik had een enorm voldaan gevoel hierna. De volgende dag had ik wel last van spierpijn. Maar dat mocht de pret niet drukken. Het buiten zijn, het hardlopen, en het aankunnen, dat alleen al maakt mij blij.

    Omdat het hardlopen best leuk ging, heb ik meteen contact gezocht met mijn trainer. Want als ik zelf aan de slag ga, dan ga ik misschien wel over grenzen. Daarom wil ik een beetje begeleiding hebben om mijn conditie op een verantwoorde manier op te bouwen. Mijn lichaam heeft veel te verduren gehad. En nu moet deze weer in balans komen, en energie krijgen. De afgelopen weken heb ik goede stappen gezet. Maar ik wil de stijgende lijn wel heel graag vasthouden. Nu ga ik 1x per week trainen met mijn trainer. Ga ik 2x per week lekker wat hardlopen. En ben ik bezig mijn uren op mijn werk aan het uitbouwen. Ook ga ik eens per 2 weken naar de acupunctuur. En heb ik op vrije dagen afspraken gemaakt met vriendinnen die iets verder weg wonen. Daar ben ik al even niet langs geweest omdat ik daar de energie niet voor had. En nu ben ik dat lekker aan het inhalen.

    Kortom ik ben zoekende naar een nieuw ritme. Waarin ik mijn activiteiten weer aan het verdelen ben. En soms vergeet ik daardoor om een blogje te plaatsen. En dat terwijl het zo goed met mij gaat. 

  • Leven na kanker

    Ik krijg heel regelmatig de vraag hoe het nu met mij gaat. Daarom stuur ik toch even een kleine update.
    Het gaat eigenlijk heel goed. De wond is al een paar weken dicht.
    Daardoor ben ik inmiddels begonnen aan mijn re-intergratie traject op mijn werk.
    Woensdag heb ik voor de laatste keer fysiotherapie. De functie van mijn arm is weer helemaal normaal. Bijna alle zwelling is weg, alleen bij de oksel is nog wat zwelling te vinden. Het litteken is los van de spier. Er is nog een hele lichte verkleuring van een blauwe plek te zien. Maar waarschijnlijk zal dit steeds meer wegtrekken. Dus na woensdag kan ik het volgende stapje: fysiotherapie ook afsluiten.
    Het tintelende dove gevoel in de vingertoppen en de tenen blijft het zelfde. Daarin zit geen verbetering meer. Er staat een jaar voor na de laatste chemo. Maar ik ondervind hier helemaal geen hinder door. Dus als dat zo blijft, prima. Ook heb ik nog weinig gevoel bij aanraking van de huid op mijn rechter schouderblad, rechter oksel en de huid rondom het litteken. Ik moet afwachten wat daarvan herstelt.
    Mijn haar wordt steeds voller. In de lengte groeit het niet echt. Maar het is vooral weer heel veel haar. Gewoon in mijn eigen kleur, het voelt het zelfde. Dus nee ik heb er geen ander haar voor terug gekregen.
    Het enige waar ik erg tegenaan loop is de vermoeidheid. Ik moet heel zuinig en zorgvuldig met mijn energie omgaan. En tussendoor voldoende rust nemen.
    Ik kan niet te veel activiteiten op 1 dag plannen. Want dat moet ik de rest van de week bekopen.
    Dat is erg lastig want ik wil nu juist mijn leven weer oppakken. Weer gewoon werken en gewoon leuke dingen doen. Iedereen zegt dat het normaal is dat ik nu zo moe ben, en dat ik het nog even rustig aan moet doen. Hahaha maar eigenlijk vind ik het nu wel mooi geweest.
    Om meer energie op te bouwen sport ik zeker 2x per week, en ga ik ook naar accupunctuur. Ik hoop dat dit mij verder op weg gaat helpen.

    Mijn werkuren worden langzaam aan opgebouwd. Ik hoop per september weer volledig mijn 36 uur te werken. Ik ga eerst de uren uitbouwen, en daarna ga ik pas de verantwoording uitbreiden.
    Dus komende maanden staan in het teken van conditie opbouwen en zorgen dat ik weer fulltime kan gaan werken en tante worden en enorm genieten! 

  • Mijn feestjaar

    Vorig jaar op deze dag begon mijn feestjaar! Het was de dag dat ik te horen kreeg dat ik kankervrij was.
    De emoties die ik toen voelde bij dat nieuws kan ik zo weer oproepen.
    Ik kreeg mijn leven weer terug. Het leven zou niet meer in het teken staan van
    behandelingen, onzekerheden en alles wat erbij komt kijken wanneer je de diagnose kanker krijgt.

    Grote opluchting.

    Maar ook het jaar waarin ik weer echt wilde leven.
    Ik wilde er echt iets van maken. Want dat verdiende ik.
    En het werd een feestjaar!

    En ook heb ik de grote liefde gevonden.
    Kortom allemaal geluksmomentjes die mijn feestjaar overheersten en domineerden.
    Met de geboorte van mijn neefje! Wat een genot in dat kleine ventje!
    Natuurlijk werd er in België een Backstreet Boys open-lucht concert bijgewoond met lieve vriendinnen.
    Heerlijk heb ik langzaam aan mijn plekje op de werkvloer weer ingenomen.
    Genoten heb ik van mijn feest wat ik gegeven heb met mijn verjaardag. Dat was echt super gaaf!

    Natuurlijk had ik ook te maken met de gevolgen van de behandelingen. Ik heb een stapje teruggedaan op mijn werk omdat ik veel last had van vermoeidheid en concentratieproblemen. Hebbende uiteinden van mijn vingertoppen en tenen blijvende zenuwschade. Daar zit een gevoelsstoornis in ten gevolge van de chemotherapie. Maar als dat alles is?
    Ik kan hier prima mee leven. En de vermoeidheid wordt langzaam aan minder. Ook kan ik mij steeds beter en langer concentreren.
    En ook de laatste stap in de behandeling staat op de agenda: De reconstructie.
    Eind augustus ben ik aan de beurt. Een grote operatie waar ik eigenlijk ook wel erg tegenop zie.

    Maar eerst gaan we het volgende feestjaar in. Met lekkere vakanties in de planning, de verbouwing die afgerond gaat worden, het samenwonen komt steeds dichterbij. De tuin is voor de zomer helemaal op orde. En zet ik steeds meer stapjes in de richting van full-time werken.

    Ik denk dat ik van elk jaar een feestjaar ga maken!
    Want het is echt zo belangrijk om te genieten van alles wat je meemaakt in het leven.

  • Mooie afsluiting van week 5

    Het dagje extra rust heeft mij goed gedaan.
    Maar vanmorgen voor het noodweer met code rood zou toeslaan, heb ik mijn hardloopschoenen aangetrokken.
    Na mijn geploeter de vorige keer had ik nu geen verwachtingen. Veel slechter kon eigenlijk niet.
    De eerste 3 kilometer gingen heerlijk. Fluitend bijna. Maar die laatste… Die was wel zwaar.
    Maar wel mijn doelstelling voor deze week weer behaald. En voor het eerst de 6 km grens te pakken gehad!
    Sinds ik ben begonnen met hardlopen in 2013 heb ik ooit 7 kilometer gelopen, maar dat was samen met mijn trainer.
    Deze 6 km heb ik zelf gelopen. En ik denk zelfs dat ik die 7 km ook zelf ga halen. Nog ongeveer 4,5 week te gaan voor mijn operatie. En ik weet nu zeker dat ik die 7 km ga halen.
    Morgen weer een dagje rust. Maar maandag gaan we zeker met een goed gevoel van start met week 6!

  • Niet te snel fit worden

    Inmiddels zit ik bijna 4 weken thuis.
    Hahaha het einde is in zicht. Het herstel zou ongeveer 6 tot 8 weken duren. En vanaf week 4 mocht ik weer meer gaan doen.

    Dus begon ik met wat arm oefeningen. Als je je arm al 3 weken niet echt mag optillen, komt dat de bewegelijkheid niet ten goede.
    En nu ik hem wel weer mag optillen, merk ik meteen wat de beperkingen zijn.
    Daarbij komt ook nog dat ik nog steeds last van spierpijn heb in beide armen. Waarschijnlijk omdat ze op de operatietafel langdurig vastgebonden hebben gelegen.
    Dus nu we de beweging weer terug willen krijgen in de armen, voel ik dat wel.

    Ook ben ik vrijdag even meegeweest boodschappen doen. Even eruit. Meteen daarna ook heel even naar mijn beste vriendin geweest om haar te feliciteren met haar verjaardag. En hup thuis meteen weer op de bank, relaxen. We moeten ook niet meteen te hard van stapel lopen.

    Dat was maar goed ook. Op een paar plekjes was mijn buikwond weer wat gaan bloeden.
    Goede reden om het zondag weer heel rustig aan te gaan doen.

    Wel heb ik samen met vriendlief geweldige vakantieplannen gemaakt. Ik had vorig jaar een groot feest gegeven ter ere van mijn verjaardag. Ik had toen geld gevraagd voor een mooie vakantie na de reconstructie.
    Nou die vakantie gaat er komen! In 2016 gaan wij samen naar Florida!
    De voorpret is hier alvast begonnen!

  • Ploeteren

    Het was ploeteren!
    Met moeite heb ik deze 4,3 km uit mijn lijf geperst.
    Afgelopen maandag ging week 5 van start.
    Joost had mij flink aangepakt, met gevolg dat ik gister bijna niet kon bewegen van de spierpijn.
    Vanmorgen vond ik dat ik evengoed mijn rondje moest gaan hardlopen.
    Nog met behoorlijke spierpijn in de benen ging ik van start. Met de hoop dat ik deze pijn er wel uit zou lopen.
    Ik kan jullie vertellen, dat is niet gelukt.
    Met zeer veel moeite heb ik er 4,3 km uitgeperst. En die spierpijn in duidelijk nog aanwezig.
    Ik neem nu 2 dagen rust. En ben van plan om zaterdag week 5 af te sluiten.
    Even mijn spieren en lijf laten herstellen.

  • Regenrun, halverwege week 6

    Maandag gestart met week 6.
    Lekker aangepakt door Joost. Wat ik weer met lekker wat spierpijn mocht bekopen.
    Vandaag vond ik dat ik wel mijn rondje moest hardlopen.
    Ondanks de spierpijn liep ik best lekker.
    Vertrokken in het zonnetje. Maar uiteindelijk na 20 minuten lopen betrok de lucht. En begon het onwijs te hozen.
    Zeik zeik nat kwam ik thuis. Net geen 6 km gelopen. Maar toch niet ontevreden.

  • Run Run Run

    Ondanks de hitte, wil ik mij toch aan mijn schema houden.
    Dus moet ik er gewoon aan geloven en gaan hardlopen.
    Gister na mijn dagdienst toch mijn hardloopschoenen aangetrokken. Het kostte erg veel moeite. Zuchtend en puffend kwam ik thuis.
    Ik hoopte ongeveer 25 minuten te kunnen lopen. Het is uiteindelijk 20 minuten geworden.
    En serieus, ik was er misselijk van en had het kippevel op mijn armen.
    3,2 km lopen, ruim 9 km per uur….
    Maar ik heb het wel gedaan. En zit nog steeds goed in het schema.
    Haha morgen ochtend wederom een rondje. Misschien bevalt dat beter dan savonds lopen.

  • Stapje terug?

    Ik ben op dit moment zo moe.
    Ik red het allemaal net. Het fulltime werken.
    Maar daarnaast ook zo nu en dan leuke dingen doen met familie, vrienden en vriendlief wordt steeds moeilijker. Ook het sporten lukt steeds minder goed.
    Toch tijd om het anders te doen.
    Ik had met mijzelf afgesproken dat ik ook tijd en ruimte wilde overhouden voor mijn privé leven.
    Ik hou van mijn werk, en ik ben heel erg blij dat ik weer volledig terug ben.
    Maar op dit moment kost het mij wel heel erg veel moeite om mijn werk goed te doen en daarnaast ook alles privé goed te doen.

    Dus ben ik toch maar naar mijn leidinggevende gegaan en mijn probleem voorgelegd.
    We hebben diverse gesprekken gehad hoe we dit het beste konden aanpakken. Daarbij ook overleg gehad met de bedrijfsarts. En we hebben een mooie oplossing gevonden.
    Ik ga een stapje terug doen in mijn werk.
    Daarbij blijf ik alle diensten werken, maar nu eerst 2 maanden voor 28 uur, daarna 2 maanden 30 uur en daarna 2 maanden 32 uur.
    Elke 2 weken gaan we dit evalueren. En hopen dat deze constructie mij zo goed gaat helpen dat ik in juli/augustus weer fulltime kan werken.

    Lastig want het voelt als een stapje terug.
    Maar het gaat om het eindresultaat.
    Het weer volledig gezond en fit worden.

  • Trainingsupdate

    Het was vandaag tijd voor de tweede training deze week. Mijn eerste zelfstandige run. En ik moet zeggen dat het mij niet tegen viel. Ik had last van een paar kleine pijntjes. 

    Maandag had ik met lopen al last van de rechter rugspier. Ik liep iets te krampachtig waardoor ik deze spier wat blokkeerde. Vandaag voelde ik deze spier wel, maar de pijn werd niet erger naar mate ik verder liep. Kortom het was een ongemak en het bleef bij een ongemak. 

    Maar ik laat mij niet stoppen door een klein ongemakje. 

    En ik ben trots! Ik liep 9 km per uur!! Vorige week was dat nog 8 km per uur. Dus er zit vooruitgang in. 

    Morgen weer een rustdag. Vrijdag of zaterdag doe ik mijn tweede zelfstandige loop van deze week.

  • Week 3 afgesloten van mijn challenge

    Vandaag week 3 afgesloten!
    En het geeft een goed gevoel. Ik heb de 4 kilometer gered.
    Het kostte moeite. De benen werden zwaarder en zwaarder. Maar het is echt gelukt.
    In 3/4 weken naar de 4 kilometer opgebouwd. Daar kan ik alleen maar tevreden over zijn.

    Nu heb ik nog 6/7 weken om naar de 7 kilometer toe te gaan werken. Mijn einddoel voor de operatie. En ik denk dat het moet lukken.
    Dus voorlopig blijf ik door trainen….

    Gister is ook mijn nieuwe slow juicer binnen gekomen.
    Ik ben dol op vruchtensap. Maar in die uit de winkel zitten veel suikers toegevoegd. Die zijn echt niet zo gezond als dat je soms denkt.
    En ik wil ook echt mijn suikergebruik terugdringen. Daarom een slow juicer.

    Maar wat een geweldig apparaat. We genieten echt van de heerlijkste fruitsappen.
    Gister heb ik ook voor het eerst een groente sap geprobeerd.
    Maar dat vind ik toch niet zo lekker. Echt het idee dat ik koude groentesoep aan het drinken was.
    Nu ik dit zo opschrijf: Misschien moet ik ze voortaan wel warm drinken als een soepje.
    Maar de fruitsappen zijn echt heerlijk.
    Ook leuk om in te vriezen voor gezonde ijsjes.

  • Week 3 van mijn 10 weken challenge

    En zo sta ik ineens aan het begin van week 3.
    Ik voel mij nu nog niet veel fitter dan toen ik begon aan deze challenge. Maar waarschijnlijk heeft dat ook met de hogere temperaturen te maken.
    Wel lukt het mij om het schema te volgen.

    De eerste 100 meter protesteren mijn benen wel. Ze voelen zwaar en ze willen eigenlijk niet lopen.
    Daarna kom ik in een ritme wat ik lekker vol kan houden en heb ik totaal geen last meer van mijn benen.
    Wel mag ik erg op mijn ademhaling letten. Als ik echt te snel ga ademhalen lukt het mij bijna niet om dit weer onder controle te krijgen.
    Ook vind ik het erg lastig om de tempo versnellingen die in mijn schema staan uit te voeren. Ik kan redelijk een tempo lopen… Maar om ineens wat te versnellen, dat lukt 1x. Daarna krijg ik het niet voor elkaar om na een paar minuten oude tempo gelopen te hebben weer te versnellen.
    Maar wie weet, lukt dat over 7 weken wel. Ik blijf oefenen.
    Vanmorgen 3,5 km gelopen in 23 minuten. Eind van deze week hoop ik 4 km te kunnen lopen….
    Ik zag trouwens in de geschiedenis van RunKeeper dat ik in juni 2013 voor het eerst 3,3 km had gelopen in 26 minuten.
    Dan kan ik toch niet ontevreden zijn met het resultaat van vandaag?

  • Week 4 van mijn challenge

    Ik ben alweer halverwege week 4. Dus nog 6 weken en dan is mijn operatie.
    En ik vind het mega spannend allemaal. Ik hoop echt dat ik in oktober weer aardig rond kan lopen, en misschien wel weer behoorlijk wat uurtjes kan werken.
    Maar tot die tijd doe ik er alles aan om zo fit mogelijk te worden.
    Dat betekent nachtdienst of niet, hup in de benen!
    Afgelopen maandag had ik een lekkere training gedaan met Joost. Ik voel mijn billen en bovenbenen nog steeds.
    En vandaag nadat ik een paar uurtjes had geslapen heb ik meteen mijn hardloopschoenen aangetrokken.
    Het weer was geweldig om te lopen. Beetje miezerig, 19 graden. Heerlijk.
    Bijna 4,5 km gelopen in 29 minuten. 9 km per uur. Dus ik ben tevreden.

  • Week 4 van mijn challenge in stijl afgesloten

    Ja! Ik ben trots!
    Week 4 heb ik in stijl afgesloten met een run van 5 kilometer.
    De eerste 5 kilometer sinds de chemo’s.
    Voordat ik ziek werd liep ik net aan 5 kilometer. Toen kwam er die borstkanker, waarvoor ik chemotherapie en diverse operaties heb ondergaan. En dat ik nu, nu ik ongeveer een jaar schoon ben weer die 5 kilometer kan lopen. Dat geeft mij een heerlijk en trots gevoel.
    Die 7 kilometer die ik in gedachten heb om te gaan lopen voor ik mijn volgende operatie mag ondergaan, die ga ik vast en zeker halen!
    Daar ben ik nu van overtuigd!

    Ondanks dat ik van de 11 dagen er 10 had gewerkt, heb ik mij keurig aan het schema gehouden. Heb ik 2 x zelf gelopen en 1x getraind met mijn trainer.
    Ik voel niet echt dat ik fitter wordt, maar het is wel duidelijk dat ik het wel wordt.
    Een half jaar terug had ik dat echt niet gekunt. Was dat te druk geweest. Miste ik echt de energie ervoor. Moet je dan nu kijken!
    Ik loop die 5 kilometer en werk weer fulltime.

    Op naar week 5!

  • Week 7 van mijn challenge

    Nadat ik week 6 zo geweldig had afgesloten heb ik goede moed voor week 7.
    Gister een lekkere training met Joost gehad. Omdat ik week 6 had afgesloten met een 7 km run kwamen we tot de conclusie dat we het doel bij moeten stellen. Met nu nog 20 dagen te gaan tot mijn operatie gaan we werken naar de 10 kilometer.
    Oepsie, ik weet niet of ik dat ga redden. Ik ga onwijs mijn best doen om dat te halen. Maar 20 dagen is vrij krap.

    Omdat ik gister getraind had heb ik vandaag een kortere run gelopen.
    Sinds mijn regen run heb ik wat meer last van mijn rechter kuit. Spierpijn achtige klachten. Waardoor ik net niet helemaal ontspannen kan lopen.
    Vandaag maar 4,5 km gelopen. Maar wel geprobeerd wat sneller te lopen dan normaal. En dat is zowaar gelukt.
    Nu is het tijd voor een ontspannen douche.
    En aan het einde van deze week hoop ik 7,5 tot 8 kilometer te lopen.

Jaixy Profiel Links

Jaixy

My Reality Dreamworld…..
Dat is mijn leven. Ik beleef en leef mijn droom, tenminste dat probeer ik. Alleen dan wel in het echt. Ik schrijf niet in perfect Nederlands. Maar toch wil ik jullie een klein kijkje geven in mijn leven. De dagelijkse dingen die niet altijd even dagelijks zijn, beschreven met een vleugje humor.

Wie zijn er online?

We hebben 32 gasten en geen leden online

logo 50dpi