• De kunst van het loslaten

    Het is alweer een week terug dat ik mijn laatste blogje plaatste. Een bewogen weekje waarin ik mij niet heel goed gevoeld heb.
    Ik heb uiteindelijk nog even gewacht met het kaalscheren van mijn hoofd. Mijn haar valt nog steeds best uit, maar niet zo onwijs snel als hiervoor. Omdat het laagje haar op mijn hoofd welliswaar dun maar dekkend is, is het toch wel zonde om het er nu af te halen. Het kan altijd nog. Dus toch de kapper maar afgezegd.
    Van vrijdag tot dinsdag heb ik mij echt niet goed gevoeld. Ik was wat misselijk. Geen trek in eten en drinken. Alles smaakte vies. Zelfs thee en water waren vies. Gevolg was dat ik niks tot mij nam. Ook was is erg moe. Had last van kortademigheid, voelde mijn hart harder kloppen. Bij een kleine rit naar de supermarkt brak het zweet mij uit en voelde ik mij bijna flauwvallen. Op de koop toe werd ik ook nog eens enorm verkouden. Hoesten en daarbij waren de papieren zakdoekjes mijn beste vrienden.
    Ik was vooral verdrietig dat deze kuur mij zoveel zwaarder valt dan de kuur uir 2013. Terwijl van de kuur uit 2013 wordt gezegd dat dat de zwaarste is die ze geven bij borstkanker. Nou geef mij die kuur uit 2013 maar. Op de één of andere manier reageer ik op de kuur die ik nu krijg vele malen heftiger.

    Maar aan de andere kant heeft die kuur uit 2013 uiteindelijk niet het gewenste resultaat gehad. Dus misschien moet ik het positief bekijken. Op deze kuur reageert mijn lichaam erg heftig. Dat betekent dat er wat gebeurt. Misschien was mijn lichaam wat meer immuun voor de kuur in 2013. En heeft het daarom niet het gewenste resultaat gehad.
    Op deze kuur reageer ik dan behoorlijk, maar als dat betekent dat het eindresultaat vele malen beter is, is het niet zo erg.

    Ik moet leren los te laten hoe ik mij voelde in 2013 bij kuren. De controle over mijn leven ben ik kwijt. Hoe ik mij toen voelde doet er niet toe. Ik moet loslaten, want het belemmert mij om in het nu te leven. Ik moet mijn zorgen loslaten. Ik wil genieten van het hier en nu. Doordat ik steeds wil bewijzen dat ik alles kan en aankan, leg ik mijzelf een druk op. Ik moet nu echt leren loslaten.
    Het maken van plannen is natuurlijk prima. Maar dat dingen anders kunnen lopen in het leven wil niet zeggen dat het daardoor slechter is. Het geeft misschien juist wel mooiere inzichten.
    Nu ik merk dat ik meer loslaat voel ik mij beter. Veel beter. Met het proces van loslaten, komt ook alle verkoudheid los. Wat een enorm gevoel van opluchting geeft. Ik heb het gevoel dat ik lichter ben.
    Ik ben er nog niet. Ik zal gegarandeerd nogmaals in deze valkuil stappen.

    Life is what happens to you, while you are busy making other plans.
    Dat is het leven… En ik had echt af en toe een beetje medelijden met mijzelf. Dat ik hier wederom doorheen moest. Terwijl ik zo graag andere dingen wilde doen. Dat ik het allemaal zo anders had gezien. Dit gevoel legt een druk op mijn stemming. En daarmee in niemand geholpen.

    Echt mediteren kan ik niet. Maar ik probeer meer op mijn ademhaling te letten. Ik probeer bewust gevoelens los te laten in de ruimte. De gevoelens van zorgen, van medelijden, wat ik een ander nu aandoe. Dat laat ik los met elke uitademing.
    En bij elke inademing zeg ik tegen mijzelf dat ik het aankan. Dat ik die kracht heb. Dat het hoe dan ook goed komt. Dat ik geniet.

    En zo word ik mij bewust dat elke ervaring mijn leven verrijkt. En dat het aan mij is hoe ik met deze verrijking omga.

  • Kuur 2

    Afgelopen zondag heb ik een fittest gedaan om te kijken hoeveel ik daadwerkelijk heb ingeleverd qua conditie.
    Ik had maar 0,3% van mijn spierweefsel verloren, wat echt super is. Ik ben wel ten aanzien van de vorige fittest 2,1 kg gewicht kwijt en ook nog ongeveer 1% vet. Maar al met al mag ik niet klagen en zien we dus duidelijk dat blijven bewegen een goede manier is om zo goed mogelijk door deze chemokuren heen te komen.
    Mijn maximale hartactie is door de chemokuren wel echt duidelijk opgelopen. Dus de chemokuren hebben een direct effect op mijn conditie.
    Maar gelukkig voelde ik mij de week voor de nieuwe kuur echt heel erg goed.

    Afgelopen maandag chemokuur 2 gehad.
    Ik voelde mij niet anders dan de vorige keer. Moe en vol gevoel kwam weer terug. En het wederom moeite moeten doen om te eten en te drinken.
    Ik probeer nu zoveel mogelijk op mijzelf te passen. Rust veel deze week. Maar ga alle dagen het huis uit, wandelen of sporten onder begeleiding.
    Het enige waar ik nu meer last van heb zijn de botpijnen.
    Ze zijn goed te onderdrukken met paracetamol. Maar ze zijn duidelijk meer aanwezig dan de vorige kuur.
    Inmiddels is er ook niks meer over van dat korte stoere koppie haar.
    Ik ben nu helemaal kaal. De haren vielen zo erg uit dat het er maar af moest. Ik had namelijk het gevoel dat ik mijn eigen huisdier was.
    Nu draag ik gewoon mutsjes, ook 's nachts want het is erg koud aan het hoofd hoor.
    Ik wil zelf geen pruik. In april in het voorjaar heb ik weer haar, en dan heb ik een pruik liggen, die ik nooit meer ga gebruiken. Ligt er in een doos op zolder zo’n dooie marmot. Die kom je elke keer als je de kerstspullen naar beneden haalt weer tegen. Niks voor mij.
    Dus nu worden het gewoon mutsjes enzovoorts. Dat werkt ook prima.

    Als het goed is ga ik mij vanaf zaterdag echt weer beter voelen. Dus daar kijk ik echt naar uit.
    Nog maar 4 kuren te gaan!
    Dus al met al, klaag ik niet.
    Voel mij niet anders dan na de eerste kuur. En weet nu een beetje wat ik kan verwachten, wat ook erg fijn is.


  • Mutsenweer

    Gelukkig nieuw jaar allemaal.
    Ik heb heerlijk genoten van mijn extra weekje kuurvrij. Je moet van een nood een deugd maken. En met de feestdagen is een beetje energie en eetlust erg welkom. Kortom we hebben er van genoten door heerlijk te wandelen in het bos, gezellig samen oud en nieuw te vieren. We zijn met de schoonouders naar het kerstcircus in Carré geweest. Echt heerlijke en gezellige dagen hebben we gehad.

    Nu over op de orde van de dag. Nieuw jaar, nieuwe ronde, nieuwe kansen.
    De temperatuur daalt. Het noorden van het land heeft last van ijzel en sneeuw. De mutsen kunnen weer uit de kast gehaald worden.

    Mijn eerste muntsenwas is ook gedaan. Eigenlijk heb ik ze met een andere reden te voorschijn getoverd. Mijn haar valt heel erg uit. Ik krijg al kale plekken. Elke keer als ik mijn haar borstel zit hij bom vol met haar.
    Het einde van de week gaat mijn haar eraf. Vanmiddag heb ik een afspraak gemaakt. Ik ben er wel klaar mee.

    Nu vind ik mijn haren overal. S’morgens ligt mijn kussen bezaaid met haren. Ik word wakker van het gekriebel van losse haren in mijn gezicht. Het is mooi geweest.

    Kuur 2a ging vandaag wel door. Volgende week kuur 2b. Ik hoop dat het met deze medicatie goed blijft gaan. En dat ik minder last heb van de bijwerkingen. Maar we wachten het af. Tot nu toe lijk ik geen klachten te hebben. Als er geen kuren uitgesteld gaan worden ga ik 5 april mijn laatste kuur krijgen.
    Dat betekent dat ik nu nog maar 9x hoef. Hihi ik ben aan het aftellen.

Jaixy Profiel Links

Jaixy

My Reality Dreamworld…..
Dat is mijn leven. Ik beleef en leef mijn droom, tenminste dat probeer ik. Alleen dan wel in het echt. Ik schrijf niet in perfect Nederlands. Maar toch wil ik jullie een klein kijkje geven in mijn leven. De dagelijkse dingen die niet altijd even dagelijks zijn, beschreven met een vleugje humor.

Wie zijn er online?

We hebben 57 gasten en geen leden online

logo 50dpi