• 10 weken challenge: De afsluiting

    10 weken terug ben ik begonnen aan een hardloopschema om fit te worden voor mijn operatie.
    Samen met mijn trainer Joost had ik een einddoel voor ogen.
    Het oorspronkelijke doel was 7 km hardlopen.
    Meer dan dat had ik nog nooit gelopen.
    Dus als ik mij aan het trainingsschema zou houden, moest dat haalbaar zijn.
    Uiteindelijk mocht ik niet klagen, want 3 weken geleden heb in de opbouwfase heb ik mijn 7 km al behaald.
    Dus werd het doel bijgesteld. Ik zou gaan werken naar de 10 km. Of het een realistisch doel was wist ik niet. Maar het was het proberen waard.
    Na de eerste 7 km loop had ik nog 2x 7 km gelopen.
    Daarna had ik een week niet gelopen in verband met mijn vakantie in Roemenie. De temperaturen waren daar te hoog om mij aan dat schema te houden.
    Toen ik thuis kwam had ik moeite om weer in het ritme te komen.
    Het lukte mij niet om weer tot die 7 km te komen. Met nog een week te gaan wilde ik toch voor die 10 km gaan. Ik weet niet of het verstandig was, maar ik ging er voor.

    Vanmorgen om 11 uur begon ik aan mijn ronde. De eerste 2-3 km liep ik iets te snel. Tussen de 3 en 5 km had ik het heel zwaar. Het was warm en de benen werden zwaar. Na de 5,5 km kwam ik weer in een ritme. Maar dat duurde maar vrij kort. Ik had echt veel last van de warmte. Tot 7,5 km heb ik kunnen joggen. Maar toen was het echt even klaar. En heb ik 500 meter gewandeld. Ik moest even afkoelen omdat de inspanning en de warmte mij wat opbraken.
    Op 8 km heb ik het joggen weer opgepakt en heb ik die laatste 2 km gelopen.
    Dus ja! Ik heb mijn 10 KM gehaald!!!
    Nog nooit heb ik deze afstand gelopen!
    Het was even jammer dat in 500 meter heb gewandeld.
    Hihi volgende keer loop ik echt de 10 km helemaal. Zonder te wandelen.
    Maar voor nu, vandaag, was het goed.
    Nee was het super!!
    Joost bedankt voor het schema, en het vertrouwen!
    Na de operatie pakken we de draad weer op!!

  • 10 weken challenge: week 6 afgesloten

    Nadat ik woensdag helemaal nat geregend was, heb ik donderdag en vrijdag mijn spieren rust gegeven.
    Ze waren toe aan 2 dagen rust. Na het lopen had ik wat last van mijn rechterkuit. Die was stijver dan de linker. Ik denk toch dat dit komt doordat die spieren afgekoeld waren door de regen.
    Maar vandaag was het heerlijk weer. Lekker zonnetje. Vanavond besloot ik mijn hardloopschoenen aan te trekken en mijn ronde te lopen.
    Ik moest mijn gebruikelijke route aanpassen, omdat het park afgesloten was voor de opbouw van een paarden evenement dat maandag zal plaatsvinden.
    Het lopen zelf ging lekker. Ruim boven de 9 km per uur. En jawel mijn eerste 7 km in de benen!
    Heerlijk gevoel. Alleen een beetje last van mijn rechter kuit.
    Dus die zo goed rekken en verzorgen! En dan verder met week 7!
    Ook al heb ik mijn doel van 7 km hardlopen nu al behaald… Ik wil gewoon doorgaan. Op naar de 8 km. Of misschien wel 9.
    Nog 3 weken tot de operatie. Genoeg tijd om nog fitter te worden.

  • Het roer om

    Iedereen herkent het vast wel. Op een bepaald moment kom je op een punt dat je het zat bent. Afgelopen juni kwam ik op dat punt. Ik was het zat. Ik was het zat om mij niet fit te voelen. Ik was het zat om een slechte conditie te hebben. Ik was het zat om te weinig te bewegen. Ik miste een vorm van sport.

    Als kind en tiener was ik heel sportief. Ik deed aan turnen en handbal. Tijdens mijn tienerjaren heb ik het turnen laten vallen, maar handbalde ik wel 2-3 keer per week. Ook fietste ik alle dagen naar  school. Ongeveer 17 kilometer heen, en 17 kilometer weer terug. Door weer en wind, want de bus was uiteindelijk langzamer dan ik op de fiets. Ik had op dat moment echt een super conditie.

    Langzaam aan ging het mis. Eerst stopte ik met de dagelijkse fietstochtjes. Inmiddels werkte ik in een algemeen ziekenhuis in Amsterdam. Fietsen naar Amsterdam was geen optie. Dus pakte ik alle dagen de auto. Na het nog wel geprobeerd te hebben, blijven handballen, besloot ik in 2001 ook hiermee te stoppen. Handbal is een teamsport. Door mijn onregelmatige diensten was ik absoluut geen waarde meer voor het team. Ik was er vaker niet dan wel. 

    Geprobeerd wat anders te vinden. Lid geworden van de sportschool. Daar kan je heen wanneer jij wilt, wanneer jij tijd en ruimte heb. Samen met een vriendin. Daar zijn we wel geteld 2 misschien 3 x geweest. We spraken een tijd af, en bleven dan thuis thee drinken en bijkletsen. En die sportschool zagen wij niet meer. Ook heb ik het zwemmen geprobeerd. Vond ik ook echt leuk, aquarobics. Maar ook dit waren lessen op vaste tijdstippen. Ik kon lang niet alles weken zwemmen. Dus zwakte dit ook af tot een punt dat ik niet meer ging. Uiteindelijk deed ik wederom niks aan sport.

    Afgelopen juni was ik het zat. Er moest iets gebeuren. Niet alleen meer bewegen, maar ook gezonder eten. Aangezien ik regelmatig nachtdiensten deed at ik heel onregelmatig. En heel vaak zeer ongezond. Snoepjes, koekjes en chips waren naast mijn 4 bruine boterhammen vaste onderdelen van mijn nachtdienst dieet. Bewegen deed ik niet meer dan strikt noodzakelijk. De auto was mijn grote vriendin. Dit moest veranderen.

    Op zoek gegaan naar een personal trainer in of rond mijn woonplaats. Als ik een afspraak had om te sporten dan ging ik wel. Ik had gewoonweg een dikke schop onder mijn kont nodig. En waarom een personal trainer? Daar kon ik flexibel mee afspreken, aangezien ik zeker niet van plan was mijn onregelmatige werk op te geven. Personal training is gelukkig de afgelopen jaren veel meer toegankelijk geworden voor het gewone publiek, dus dit kon voor mij wel eens de oplossing zijn.

    Heel gemakkelijk vond ik een trainer in mijn woonplaats. Een mail gestuurd en een afspraak gemaakt. Samen hebben we tijdens de eerste afspraak de verwachtingen en doelen besproken. Ook kreeg ik voedingsadviezen die zeer goed te combineren zijn met mijn onregelmatige levensstijl. Met een goed gevoel begon ik aan de eerste training. MIJN GOD!! Echt een eye-opener. Mijn conditie is vele malen slechter dan ik had kunnen denken. Tevens bleek uit de fittest dat ik bijna geen spiermassa had en een hoog vetpercentage. Geen overbodige luxe om dit om te buigen in een gezondere levensstijl.

    De eerste trainingen vielen mij zeer zwaar. Ik had totaal niet het idee dat mijn conditie ook maar iets verbeterde. Ik moet eerlijk zeggen dat ik niet het meest geduldige type ben. Ik zie graag snel resultaat. Na ongeveer 8 trainingen had ik het idee dat bepaalde oefeningen mij wat beter af gingen. Ook liep ik zelf 1 a 2 keer per week hard, wat ook meehielp dat ik mij langzamerhand wat fitter ging voelen. Maar zowaar er zat vooruitgang in. de training werd per keer wat pittiger om zo mijn uithoudingsvermogen te blijven prikkelen. De voedingsadviezen nam ik serieus. Verse fruitsappen gingen mee naar mijn werk. Verse ongebrande noten als tussendoortje. Allemaal stappen in de richting van een gezondere en fittere toekomst. De fittest na de eerste 10 trainingen was duidelijk verbeterd. Meer spieren, beter uithoudingsvermogen, betere balans en MINDER VET! Nou dat zijn de resultaten waar je als vrouw op zit te wachten.

    Vol overgave gingen we de volgende periode in van trainen, goed eten, gezonder leven. Ik voelde mij fitter dan ooit. Toch kreeg ik in september de diagnose borstkanker. Ik moest chemotherapie gaan krijgen. Mijn eerste vraag was of ik nog wel door mocht gaan met sporten. Ik was et zo lekker op weg, en het werkte in mijn geval toch verslavend. Ik miste het als ik niet bewoog, of niet had hardgelopen. Het advies van artsen en verpleegkundige was dat ik juist moest doorgaan. Uiteindelijk zal ik doordat ik blijf bewegen deze kuren beter doorkomen. Ik moest niet verwachten dat ik een marathon kon lopen. Want chemo blijft een aanslag geven op je lichaam. Maar zolang als het gaat, zeker doorgaan.

    De gehele chemo periode heb ik onder begeleiding van Joost (mijn personal trainer) getraind. Op een gegeven moment leek het meer op bejaarden gym, omdat het tempo erg omlaag was gegaan. Maar ik ben doorgegaan om 2x per week met Joost te trainen. Daarnaast ben ik alle dagen, hoe slecht ik mij ook voelde naar buiten gegaan om te wandelen. Mijn motto was, een ziekte hoeft niet te zorgen dat je niet meer kan en mag bewegen. En ik ben er van overtuigd dat deze aanpak mij enorm geholpen heeft om de chemokuren goed door te komen. Ja ik was wel eens ziek, voelde mij niet goed, had geen honger. Maar alle dagen was ik buiten, al was het maar even. Het hielp mij ook mentaal om sterk te  blijven en positief. Ik kan het iedereen aanraden.

    Op het moment dat ik dit schrijf, zijn de chemokuren al enige tijd achter de rug. Ik heb 2 operaties ondergaan, en daarvan herstellende. En ik zit mijzelf in de weg. Ik mis het hardlopen, ik mis het bewegen. Dus voor komende week weer een afspraak gemaakt met Joost. Ik  wil ondanks bepaalde beperkingen weer aan mijn conditie gaan werken. Ik heb vandaag voor het eerst sinds 5 weken weer een rondje hardgelopen. Okay het was maar 1 kilometer. Maar de start is gemaakt. En serieus, mijn conditie is nu vele malen slechter dan afgelopen juni, toen ik begon aan het sportavontuur. 

    Vandaag ben ik opnieuw begonnen. Wederom met het doel fit te worden en een betere conditie op te bouwen. Ik wil uiteindelijk in 2015 deelnemen aan de Dam tot Dam loop. Dan moet ik 16 kilometer kunnen hardlopen. Een mooi doel, waar ik vandaag de eerste start voor heb gemaakt. 

    En in mijn achterhoofd zegt een stemmetje dat als ik niet had blijven sporten deze afgelopen periode, mijn conditie nog vele malen slechter was geweest…..

    Stiekem wel een beetje trots dat mij conditie nu al zo goed is.

  • Het valt niet tegen

    Ik moet zeggen dat mijn eerste chemokuur niet is tegen gevallen.
    Ik ben geen moment misselijk geweest. Ik heb ook trouw medicatie tegen de misselijkheid ingenomen.
    Het heeft echt geholpen.
    Wel had ik de eerste 4 dagen na de chemokuur een enorm vol gevoel. Ik kon echt niks eten en drinken. Ik zat zo onwijs vol.
    Dag en nacht. Maar omdat ik niet misselijk was, was het vervelend, maar niet meer dan dat.
    Ook had ik bijna nergens energie voor. Ik ben alle dagen naar buiten gegaan om een rondje te wandelen. Maar de rest van de dag kon ik echt niks. 2x per week heb ik sportbegeleiding. Nou ja sport begeleiding..... Het lijkt een beetje op bejaardengym. Het is bewegen, op geleide van mijn hartslag. Bij wandelen loopt mijn hartslag al snel op naar de 130-140. Bij heel licht joggen zit mijn hartslag op de 180. Dus het is rustig bewegen en kijken wat er mogelijk is. Verder doe ik dan nog wat balans oefeningen.
    En verder deed ik de hele dag niks. Behalve zitten of op de bank liggen.
    Mijn geest wilde wel wat meer, maar mijn lichaam kon dat echt niet.
    Een zeer bijzondere ervaring moet ik zeggen.
    Maar vanaf vrijdag avond had ik het gevoel dat een beetje meer honger had. Dus aan de droge crackers en volkoren toastjes. Die dingen hebben nog nooit zo lekker gesmaakt.
    Gedurende het weekend ging het steeds beter. Eetlust kwam meer terug. Kon ook iets meer dan alleen maar wandelen en rusten.

    Ook zijn Judit en Ralph afgelopen weekend terug verhuisd naar hun eigen woning. Wat betekent dat ik ook weer terug kan naar mijn woning.
    Omdat de energie er echt nog niet was om direct terug te verhuizen, heb ik besloten dit rustig aan te gaan doen.
    Afgelopen maandag en dinsdag was ik nog erg snel moe. Vanaf woensdag kreeg ik meer energie om onder andere wat te ondersteunen in bijvoorbeeld het huishouden.
    Donderdag ochtend mocht ik weer naar het ziekenhuis voor bloedafname. Omdat ik dan 10 dagen na mijn eerste chemokuur zit zou ik nu ongeveer mijn weerstandsdip hebben (leukodip).
    Maar het goede nieuws is: mijn bloed was keurig. Er is geen spraken van een weerstandsdip! Wat ben ik blij!
    Het is dus waar. Het helpt echt om te blijven bewegen en daarnaast rust te pakken!
    Heerlijk. En het goede nieuws is ook dat ik volgende week 2x 2 uurtjes naar mijn werk mag!! Ow wat ben ik daar blij mee!
    Dus vanaf nu zit ik in mijn goede week. Ik heb meer energie. Ik ben nu ook lekker in mijn eigen huisje aan het rommelen. Zo hoop ik misschien na het weekend terug te kunnen. Voor mijn volgende chemokuur die 7 oktober zal plaats vinden.
    Mijn haar zit er nog steeds op. Wel voelt het anders aan. Dor en droog. Het hele mooie is er wel vanaf vind ik zelf. Maar het valt nog niet heel hard uit. Dus laat ik het nu nog lekker zitten. Ik draag het in een staart of vlecht. Dan is het echt nog wel okay.

    Komende week staat voor mij in het teken van genieten, lekker naar mijn werk gaan en hopelijk terug verhuizen naar mijn eigen woning.
    En dan gaan we 7 oktober voor de tweede kuur.

  • Kuur 2

    Afgelopen zondag heb ik een fittest gedaan om te kijken hoeveel ik daadwerkelijk heb ingeleverd qua conditie.
    Ik had maar 0,3% van mijn spierweefsel verloren, wat echt super is. Ik ben wel ten aanzien van de vorige fittest 2,1 kg gewicht kwijt en ook nog ongeveer 1% vet. Maar al met al mag ik niet klagen en zien we dus duidelijk dat blijven bewegen een goede manier is om zo goed mogelijk door deze chemokuren heen te komen.
    Mijn maximale hartactie is door de chemokuren wel echt duidelijk opgelopen. Dus de chemokuren hebben een direct effect op mijn conditie.
    Maar gelukkig voelde ik mij de week voor de nieuwe kuur echt heel erg goed.

    Afgelopen maandag chemokuur 2 gehad.
    Ik voelde mij niet anders dan de vorige keer. Moe en vol gevoel kwam weer terug. En het wederom moeite moeten doen om te eten en te drinken.
    Ik probeer nu zoveel mogelijk op mijzelf te passen. Rust veel deze week. Maar ga alle dagen het huis uit, wandelen of sporten onder begeleiding.
    Het enige waar ik nu meer last van heb zijn de botpijnen.
    Ze zijn goed te onderdrukken met paracetamol. Maar ze zijn duidelijk meer aanwezig dan de vorige kuur.
    Inmiddels is er ook niks meer over van dat korte stoere koppie haar.
    Ik ben nu helemaal kaal. De haren vielen zo erg uit dat het er maar af moest. Ik had namelijk het gevoel dat ik mijn eigen huisdier was.
    Nu draag ik gewoon mutsjes, ook 's nachts want het is erg koud aan het hoofd hoor.
    Ik wil zelf geen pruik. In april in het voorjaar heb ik weer haar, en dan heb ik een pruik liggen, die ik nooit meer ga gebruiken. Ligt er in een doos op zolder zo’n dooie marmot. Die kom je elke keer als je de kerstspullen naar beneden haalt weer tegen. Niks voor mij.
    Dus nu worden het gewoon mutsjes enzovoorts. Dat werkt ook prima.

    Als het goed is ga ik mij vanaf zaterdag echt weer beter voelen. Dus daar kijk ik echt naar uit.
    Nog maar 4 kuren te gaan!
    Dus al met al, klaag ik niet.
    Voel mij niet anders dan na de eerste kuur. En weet nu een beetje wat ik kan verwachten, wat ook erg fijn is.


  • Mijn ervaringen met personal trainer JoostPT

    Vroeger was ik heel actief. Ik sportte 3x in de week, en fietste elke dag tussen de 25 en 30 km.
    Maar sinds ik als verpleegkundige in het ziekenhuis werk, is dit helemaal gestopt.
    Door mijn onregelmatige diensten kon ik geen vaste waarde meer zijn voor mijn handbalteam. Dus stopte ik daarmee.  En ook de fiets bleef in het schuurtje staan omdat ik ben gaan werken in Amsterdam.
    En natuurlijk had ik de afgelopen 10-12 jaar wel een keer de sportschool geprobeerd. Ik ging dan 2 tot 3 keer. Betaalde een jaar lang het abonnement, maar ging niet meer heen.
    Afgelopen juli was ik het zat. In mijn nachtdiensten at ik veel ongezonde dingen. Ik bewoog naast mijn werk niet meer dan strikt noodzakelijk. Het roer moest om. Ik had een schop onder mijn kont nodig. Ik wilde weer fit en gezond worden.
    Op het internet gezocht naar een personal trainer in Hoogwoud/Opmeer. Want dat is makkelijker te plannen met mijn onregelmatige diensten. En als ik een afspraak heb staan, dan ga ik ook. Dus dit leek voor mij de perfecte oplossing.
    Zo kwam ik op de website van Joost terecht.
    Een afspraak gemaakt om de doelen te bespreken, en meteen een afspraak gemaakt voor een fittest en de eerste training.
    Die fittest viel mij erg tegen. Mijn conditie was erg slecht. Daarbij had ik een veel te hoog vetpercentage en zeer weinig spiermassa.
    Dus er was genoeg werk te doen.
    Elke training met Joost is anders. Het is fijn dat we lekker buiten sporten. Elke keer verlegd hij de grenzen. Ik had daardoor het idee dat ik niets vooruit ging. Maar na 5-6 trainingen merkte ik dat ik conditioneel wel vooruit ging. En ook kreeg ik meer kracht in mijn armen en benen, en mijn balans ging met sprongen vooruit. Ik trainde 2x per week met Joost, en liep zelf ook nog 1x per week hard.
    Ook heeft Joost mij goede voedingsadviezen gegeven, zodat ik in mijn nachtdiensten geen trek meer had in chips, winegums en drop. Vooral het uitbannen van de toegevoegde suikers heeft enorm geholpen. En ook adviezen van welke tussendoortjes ik het beste kon pakken wanneer ik trek had. Ook kreeg ik het advies om elke 2-3 uur wat te eten.
    Mijn tweede fittest  na 5-6 weken was daarom sterk verbeterd. Mijn vetpercentage was met bijna 3% gedaald. En mijn spiermassa was met ruim 2% gegroeid. En mijn conditie was echt met sprongen vooruit gegaan. Ik voelde mijn fitter en vitaler dan ooit.
    Maar begin september kreeg ik het nieuws dat ik borstkanker had, en daarvoor onder andere chemotherapie moet ondergaan.
    Vanuit het ziekenhuis heb ik het advies gekregen om wel te blijven sporten en bewegen.
    Samen met Joost sport ik nu 2x per week. De eerste 1,5 week na de chemotherapie is het vooral wat licht joggen en wat balans en krachtsoefeningen. Maar de 1,5 week voor mijn volgende kuur gaan we weer wat fanatieker. Proberen we de conditie zoveel mogelijk te prikkelen en bij te houden.
    Ik ben er van overtuigd dat dit helpt. Het helpt mij om mijn hoofd leeg te maken. Bewegen zorgt ervoor dat ik mij lekkerder voel, ook qua gemoedstoestand. Ik voel mij blijer na het sporten.
    Ik ben erg blij dat Joost mij helpt om ook tijdens deze periode zo vitaal mogelijk door te komen. En dat het programma nu aangepast wordt aan mijn maximale belasting.
    Dat je ziek bent betekent dus niet dat je niet moet/ kan bewegen. Juist dan is beweging zeer noodzakelijk.
    Uit de fittesten is gebleken dat ik conditioneel wel wat inlever tijdens de chemokuren. Maar mijn spiermassa blijft gelijk en ook mijn vetpercentage daalt maar langzaam.
    En als deze periode achter de rug is, ga ik zeker mijn conditie weer echt op pijl brengen.
    Joost erg bedankt voor alle support en de gevarieerde trainingen. Ik kan niet wachten totdat we de conditie weer echt kunnen gaan verbeteren.


  • Moeite met eten, maar het gaat

    Gelukkig kan ik zeggen dat het echt goed gaat met mij.
    De eerste week na de chemo is altijd het zwaarste. Maar gelukkig gaat het langzaam vanaf zaterdag beter.
    Langzaam aan steeds meer energie, en ook het eten en drinken gaat een stuk beter.
    Ik was wederom weer genoeg afgevallen. Dus ga ik nu weer proberen dit eraan te eten.

    Afgelopen dinsdag naar Bruno Mars geweest in de ZiggoDome. We waren wel laat gegaan, en ik heb het hele voorprogramma op de grond gezeten tegen het rolstoeldek aan. Maar het hele concert zelf heb ik helemaal vol kunnen houden.
    Was echt super. We hebben genoten. Omdat we helemaal achteraan stonden hadden we alle ruimte om ons heen. Heerlijk.
    Natuurlijk was ik de dag erna wel moe. Maar het was echt super leuk om er even uit te zijn.
    Vandaag heb ben ik naar de bedrijfsarts geweest in het AMC. Deze was heel begripvol. En ik ben op dit moment volledig arbeidsongeschikt.
    Dit heeft verder geen gevolgen. Nadat ik het hele behandelingstraject heb afgerond wordt er weer gekeken hoe ik weer kan integreren in mijn werk.
    Maar dat ik volledig arbeidsongeschikt ben wil natuurlijk niet zeggen dat ik niks kan.
    Dus volgende week ga ik dinsdag en donderdag van 11-14 uur weer heerlijk even naar mijn werk.
    En daar kijk ik natuurlijk weer heel erg naar uit.

    Mijn verjaardag ga ik dit jaar niet echt vieren.
    Volgend jaar als alles achter de rug is, ga ik het groots vieren.
    Maar nu eerst alle energie steken in gezond worden.

    Dus komende week ga ik vooral genieten dat ik mij goed voel en lekker werken.


  • Mooie afsluiting van week 5

    Het dagje extra rust heeft mij goed gedaan.
    Maar vanmorgen voor het noodweer met code rood zou toeslaan, heb ik mijn hardloopschoenen aangetrokken.
    Na mijn geploeter de vorige keer had ik nu geen verwachtingen. Veel slechter kon eigenlijk niet.
    De eerste 3 kilometer gingen heerlijk. Fluitend bijna. Maar die laatste… Die was wel zwaar.
    Maar wel mijn doelstelling voor deze week weer behaald. En voor het eerst de 6 km grens te pakken gehad!
    Sinds ik ben begonnen met hardlopen in 2013 heb ik ooit 7 kilometer gelopen, maar dat was samen met mijn trainer.
    Deze 6 km heb ik zelf gelopen. En ik denk zelfs dat ik die 7 km ook zelf ga halen. Nog ongeveer 4,5 week te gaan voor mijn operatie. En ik weet nu zeker dat ik die 7 km ga halen.
    Morgen weer een dagje rust. Maar maandag gaan we zeker met een goed gevoel van start met week 6!

  • Ploeteren

    Het was ploeteren!
    Met moeite heb ik deze 4,3 km uit mijn lijf geperst.
    Afgelopen maandag ging week 5 van start.
    Joost had mij flink aangepakt, met gevolg dat ik gister bijna niet kon bewegen van de spierpijn.
    Vanmorgen vond ik dat ik evengoed mijn rondje moest gaan hardlopen.
    Nog met behoorlijke spierpijn in de benen ging ik van start. Met de hoop dat ik deze pijn er wel uit zou lopen.
    Ik kan jullie vertellen, dat is niet gelukt.
    Met zeer veel moeite heb ik er 4,3 km uitgeperst. En die spierpijn in duidelijk nog aanwezig.
    Ik neem nu 2 dagen rust. En ben van plan om zaterdag week 5 af te sluiten.
    Even mijn spieren en lijf laten herstellen.

  • Regenrun, halverwege week 6

    Maandag gestart met week 6.
    Lekker aangepakt door Joost. Wat ik weer met lekker wat spierpijn mocht bekopen.
    Vandaag vond ik dat ik wel mijn rondje moest hardlopen.
    Ondanks de spierpijn liep ik best lekker.
    Vertrokken in het zonnetje. Maar uiteindelijk na 20 minuten lopen betrok de lucht. En begon het onwijs te hozen.
    Zeik zeik nat kwam ik thuis. Net geen 6 km gelopen. Maar toch niet ontevreden.

  • Run Run Run

    Ondanks de hitte, wil ik mij toch aan mijn schema houden.
    Dus moet ik er gewoon aan geloven en gaan hardlopen.
    Gister na mijn dagdienst toch mijn hardloopschoenen aangetrokken. Het kostte erg veel moeite. Zuchtend en puffend kwam ik thuis.
    Ik hoopte ongeveer 25 minuten te kunnen lopen. Het is uiteindelijk 20 minuten geworden.
    En serieus, ik was er misselijk van en had het kippevel op mijn armen.
    3,2 km lopen, ruim 9 km per uur….
    Maar ik heb het wel gedaan. En zit nog steeds goed in het schema.
    Haha morgen ochtend wederom een rondje. Misschien bevalt dat beter dan savonds lopen.

  • Sporten en conditie opbouwen

    Mijn excuses dat ik 2 weken niets geschreven heb.
    De reden is omdat ik eigenlijk niet zo heel veel te melden had. Het is wachten op de operatie.
    Ik ga elke week 1 dag aan het werk. Ik sport regelmatig. Behalve dat ik nog vrij snel moe ben voel ik mij erg goed.
    Hihi okay de uitzending van GTST waarin in gefigureerd had was vorige week maandag uitgezonden. En deze aflevering had de hoogste aantal kijkers ooit van GTST. Natuurlijk komt dat niet door het homohuwelijk en het optreden van de Backstreet Boys. Nee mijn glansrijke figurantenrol veroorzaakte natuurlijk deze hoge kijkcijfers.
    En 3 weken terug heb ik op zaterdag de fotoshoot gedaan. Ik vond het een hele mooie ervaring. Ik heb een super leuke dag gehad en heb ook super mooie en bijzondere foto's gekregen.
    Ik ben blij met het resultaat. Het is zeker op een super gave manier vastgelegd.

    Maar we zitten nu een week voor mijn operatie, die inmiddels 1 dag vervroegd is.
    Dinsdag 11 februari mag ik mij om 07:30 melden in het ziekenhuis.
    Maar eerst wordt ik maandag 10 februari al voorbereid.
    Dan krijg ik licht radioactieve vloeistof in mijn tepel gespoten. Deze vloeistof wordt dan via de lymfebanen verspreidt. Na het inspuiten mag ik ongeveer 3-3,5 uur gaan rondlopen, de stad in, normale bezigheden gaan doen. Na die 3-3,5 uur mag ik mij weer melden in het ziekenhuis en worden er foto's gemaakt van mijn lymfesysteem. Zo krijgen ze een duidelijk beeld welke lymfeklier de eerste klier is in mijn oksel. Die klier willen ze namelijk bij de operatie verwijderen, om onder de microscoop goed te kunnen onderzoeken. Alle andere lymfeklieren laten ze zitten. Het gaat echt om de eerste klier. (Dit zouden ook 2 klieren kunnen zijn).
    Nadat de foto's gemaakt zijn mag ik naar huis.
    Dinsdag ochtend om 7:30 uur mag ik mij nuchter melden in het ziekenhuis.
    Daar gaan ze als voorbereiding een dunne ijzeren draad in mijn borst aanbrengen die dan precies het markertje aanwijst. Het markertje is ooit in september in de tumor aangebracht voordat ik de chemotherapie kreeg. Nu was op de laatste MRI geen tumor meer zichtbaar, maar wel nog het markertje. Die geeft aan waar de tumor ooit gezeten heeft. Om dat kleine markertje snel te kunnen vinden brengen ze die draad in die als het ware het markertje aanwijst.
    Dan weet de chirurg precies de locatie te vinden waar hij moet opereren.
    Als die draad ingebracht is, gaat het wachten op de operatie beginnen. Het kan dus zijn dat ik smiddags geopereerd ga worden. De daadwerkelijke operatietijd weet ik dus nog niet.
    Wat voor operatie gaat het worden?
    Ze gaan zo gauw ik onder narcose ben eerst een blauwe vloeistof via mijn tepel inspuiten. Door het radioactieve goedje van de vorige dag wordt deze vloeistof snel meegenomen door het lymfesysteem. Mijn eerste lymfeklier zal dus mooi blauw aankleuren, en is daardoor zeer makkelijk te vinden voor de chirurg.
    Als die gevonden is en eruit gehaald, gaan ze verder met de borst-besparende operatie.
    Er wordt evengoed een flink deel weggehaald. Ik moest het zien als een taart, er wordt een flinke punt uitgesneden. Daarna wordt geprobeerd deze taart weer rond te krijgen. Dat gaat niet lukken, maar door goed te kneden en model erin proberen te krijgen zal het cosmetisch er nog best mooi uit kunnen zien. Maar deze rechter borst wordt wel kleiner.
    De chirurg heeft beloofd zijn best te doen om het zo mooi mogelijk te maken.
    Na de operatie wordt ik wakker gemaakt en ga ik naar de uitslaapkamer.
    Daar moet ik blijven tot ik goed wakker ben, en niet al te veel pijn heb.
    Als ik op de afdeling ben, moet ik wat gaan eten, drinken en plassen. Verder mag ik niet duizelig zijn. Als dat allemaal goed is mag ik naar huis.
    10 tot 14 dagen na de operatie kom ik terug op de poli. Dan krijg ik de uitslagen het microscopisch onderzoek.  En hoor ik dus of de snijranden schoon zijn. Wat betekent dat alle tumorweefsel weg is. Als dat niet het geval is moet ik nog een keer geopereerd worden.
    Daarom is het spannend, en horen we 10 tot 14 dagen na de operatie of deze daadwerkelijk gelukt is.

    De eerste 14 dagen na de operatie mag ik weinig met mijn rechterarm doen. Ik mag niet sporten, niet tillen, niet teveel bewegen met de arm.
    Of ik fysiotherapie nodig heb, hangt af van het genezingsproces, en hoe het litteken gaat zijn. Mogelijk drukt het litteken van de oksel op de zenuw in mijn oksel/arm. Als dat zo is heb ik fysio nodig om dit los te masseren.
    Ik wacht het allemaal af. En zal mij aan de adviezen houden.
    Ik mag wel wandelen, en eventueel op een hometrainer fietsen.
    Dus zal ik ook na de operatie mijn dagelijkse rondje buiten wandelen.


  • Trainingsupdate

    Het was vandaag tijd voor de tweede training deze week. Mijn eerste zelfstandige run. En ik moet zeggen dat het mij niet tegen viel. Ik had last van een paar kleine pijntjes. 

    Maandag had ik met lopen al last van de rechter rugspier. Ik liep iets te krampachtig waardoor ik deze spier wat blokkeerde. Vandaag voelde ik deze spier wel, maar de pijn werd niet erger naar mate ik verder liep. Kortom het was een ongemak en het bleef bij een ongemak. 

    Maar ik laat mij niet stoppen door een klein ongemakje. 

    En ik ben trots! Ik liep 9 km per uur!! Vorige week was dat nog 8 km per uur. Dus er zit vooruitgang in. 

    Morgen weer een rustdag. Vrijdag of zaterdag doe ik mijn tweede zelfstandige loop van deze week.

  • Week 3 afgesloten van mijn challenge

    Vandaag week 3 afgesloten!
    En het geeft een goed gevoel. Ik heb de 4 kilometer gered.
    Het kostte moeite. De benen werden zwaarder en zwaarder. Maar het is echt gelukt.
    In 3/4 weken naar de 4 kilometer opgebouwd. Daar kan ik alleen maar tevreden over zijn.

    Nu heb ik nog 6/7 weken om naar de 7 kilometer toe te gaan werken. Mijn einddoel voor de operatie. En ik denk dat het moet lukken.
    Dus voorlopig blijf ik door trainen….

    Gister is ook mijn nieuwe slow juicer binnen gekomen.
    Ik ben dol op vruchtensap. Maar in die uit de winkel zitten veel suikers toegevoegd. Die zijn echt niet zo gezond als dat je soms denkt.
    En ik wil ook echt mijn suikergebruik terugdringen. Daarom een slow juicer.

    Maar wat een geweldig apparaat. We genieten echt van de heerlijkste fruitsappen.
    Gister heb ik ook voor het eerst een groente sap geprobeerd.
    Maar dat vind ik toch niet zo lekker. Echt het idee dat ik koude groentesoep aan het drinken was.
    Nu ik dit zo opschrijf: Misschien moet ik ze voortaan wel warm drinken als een soepje.
    Maar de fruitsappen zijn echt heerlijk.
    Ook leuk om in te vriezen voor gezonde ijsjes.

  • Week 4 van mijn challenge

    Ik ben alweer halverwege week 4. Dus nog 6 weken en dan is mijn operatie.
    En ik vind het mega spannend allemaal. Ik hoop echt dat ik in oktober weer aardig rond kan lopen, en misschien wel weer behoorlijk wat uurtjes kan werken.
    Maar tot die tijd doe ik er alles aan om zo fit mogelijk te worden.
    Dat betekent nachtdienst of niet, hup in de benen!
    Afgelopen maandag had ik een lekkere training gedaan met Joost. Ik voel mijn billen en bovenbenen nog steeds.
    En vandaag nadat ik een paar uurtjes had geslapen heb ik meteen mijn hardloopschoenen aangetrokken.
    Het weer was geweldig om te lopen. Beetje miezerig, 19 graden. Heerlijk.
    Bijna 4,5 km gelopen in 29 minuten. 9 km per uur. Dus ik ben tevreden.

  • Week 4 van mijn challenge in stijl afgesloten

    Ja! Ik ben trots!
    Week 4 heb ik in stijl afgesloten met een run van 5 kilometer.
    De eerste 5 kilometer sinds de chemo’s.
    Voordat ik ziek werd liep ik net aan 5 kilometer. Toen kwam er die borstkanker, waarvoor ik chemotherapie en diverse operaties heb ondergaan. En dat ik nu, nu ik ongeveer een jaar schoon ben weer die 5 kilometer kan lopen. Dat geeft mij een heerlijk en trots gevoel.
    Die 7 kilometer die ik in gedachten heb om te gaan lopen voor ik mijn volgende operatie mag ondergaan, die ga ik vast en zeker halen!
    Daar ben ik nu van overtuigd!

    Ondanks dat ik van de 11 dagen er 10 had gewerkt, heb ik mij keurig aan het schema gehouden. Heb ik 2 x zelf gelopen en 1x getraind met mijn trainer.
    Ik voel niet echt dat ik fitter wordt, maar het is wel duidelijk dat ik het wel wordt.
    Een half jaar terug had ik dat echt niet gekunt. Was dat te druk geweest. Miste ik echt de energie ervoor. Moet je dan nu kijken!
    Ik loop die 5 kilometer en werk weer fulltime.

    Op naar week 5!

  • Week 7 van mijn challenge

    Nadat ik week 6 zo geweldig had afgesloten heb ik goede moed voor week 7.
    Gister een lekkere training met Joost gehad. Omdat ik week 6 had afgesloten met een 7 km run kwamen we tot de conclusie dat we het doel bij moeten stellen. Met nu nog 20 dagen te gaan tot mijn operatie gaan we werken naar de 10 kilometer.
    Oepsie, ik weet niet of ik dat ga redden. Ik ga onwijs mijn best doen om dat te halen. Maar 20 dagen is vrij krap.

    Omdat ik gister getraind had heb ik vandaag een kortere run gelopen.
    Sinds mijn regen run heb ik wat meer last van mijn rechter kuit. Spierpijn achtige klachten. Waardoor ik net niet helemaal ontspannen kan lopen.
    Vandaag maar 4,5 km gelopen. Maar wel geprobeerd wat sneller te lopen dan normaal. En dat is zowaar gelukt.
    Nu is het tijd voor een ontspannen douche.
    En aan het einde van deze week hoop ik 7,5 tot 8 kilometer te lopen.

Jaixy Profiel Links

Jaixy

My Reality Dreamworld…..
Dat is mijn leven. Ik beleef en leef mijn droom, tenminste dat probeer ik. Alleen dan wel in het echt. Ik schrijf niet in perfect Nederlands. Maar toch wil ik jullie een klein kijkje geven in mijn leven. De dagelijkse dingen die niet altijd even dagelijks zijn, beschreven met een vleugje humor.

Wie zijn er online?

We hebben 6 gasten en geen leden online

logo 50dpi