• 2 Jaar

    Het is vandaag precies 2 jaar terug.
    2 jaar geleden werd mijn leven op zijn kop gezet. Een verpletterende diagnose. Maar er was hoop, er was een behandeling.
    6 chemokuren en 2 operaties later was ik vrij.
    Vrij van die foute cellen.
    Ik had op veel fronten ingeleverd. Geen haar, 1 borst en een conditie van 0,0.

    Vandaag…. 2 jaar later…. Voel ik mij rijk, blauw, beurs en heb wat pijn. Het is precies een week na de operatie. Deze operatie is voor mij een afsluiting van een fase in mijn leven. En ga ik alles echt weer opbouwen.
    Mijn haar groeit gestaag, mijn conditie komt zeker weer op orde, en ik heb weer 2 borsten.

    Afgelopen maandag ochtend kwam de chirurg langs. Hij was erg tevreden hoe het met mij ging. De laatste drain mocht er uit. Ik moet zeggen dat was niet een geheel pijnloze gebeurtenis. Maar als het 2 uur later nog goed ging mocht ik naar huis.
    Ondanks dat ik mij behoorlijk gekneusd en blauw voel heeft de chirurg een knap staaltje werk afgeleverd.
    Voor het eerst in 1,5 jaar heb ik weer een warme rechter borst. Het hechtwerk is fijn. Ik denk zelf dat als de zwelling is weggetrokken de vorm en grootte identiek is aan mijn linker borst. En over 2-3 jaar zullen de littekens bijna niet meer terug te vinden zijn.
    Hoe knap is dat?

    Inmiddels ben ik thuis. Mag ik behalve wat lopen niks doen. Ik moet veel rusten. En draag ik diverse drukbanden, om de wondgenezing te bevorderen.
    Ik kan niet wachten om het eindresultaat te zien. Maar tot die tijd… Rust ik, slik pijnstillers en laat mij verzorgen.

    Maar deze fase kunnen we afsluiten. Met een zeer goed gevolg.
    Ik ben rijk, ik ben gezond, ik ben compleet. Compleet gelukkig! Dankbaar voor het leven wat ik nu heb.

  • De goedgekeurde buik

    Ik weet het, het is weer een bijzondere titel voor een blog.
    Maar het is echt waar. De buik is goed gekeurd.

    Gister had ik een afspraak bij de plastisch chirurg. En ik heb voldoende buik gekweekt om er een mooie borst van te kunnen maken.
    Ik heb trouwens bewust gekozen voor een reconstructie van lichaamseigen weefsel. Omdat ik hierna echt klaar ben. Dan hoef ik niet over 10 jaar de siliconenprothese te vervangen.
    Het wordt een pittige operatie. Waarvoor ik nog wat voorbereidende onderzoeken mag ondergaan. Onder andere een CT scan met contrast om zo de bloedvaten van mijn buik goed in beeld te krijgen. Deze CT scan gaat de operatie met 1 uur verkorten.
    Nu hoef ik nog maar 8 uur onder narcose in plaats van 9 uur.
    Hahaha voor mij maakt het niet uit hoor, een uurtje meer of minder. Maar ik geloof dat de chirurg 8 uur op de operatiekamer wel genoeg vindt.
    Na de operatie mag ik een nachtje op de intensive care verblijven. Omdat ze de nieuwe borst goed in de gaten willen houden in verband met mogelijke complicaties.
    Ook krijg ik 3 drains in mijn buik en 1 in de nieuwe borst.
    De verwachting is dat ik 7-8 dagen in het ziekenhuis mag blijven. En daarna mag ik mij lekker thuis laten verwennen en vertroetelen.

    Hierna ben ik klaar met het patiënt zijn. Het voelt echt als een afsluiting van dit traject.

    Ondanks dat ik zelf kies voor deze operatie, zie ik er tegenop. Het is wel weer wat…
    En waarom zou ik het doen terwijl ik mij nu steeds gezonder en fitter voel?
    Wat zal het effect zijn van deze operatie op mijn conditie?
    Hoelang zal het herstel zijn? Kortom….wat staat mij te wachten?
    En is het gek….dat ik toch voor deze operatie kies?
    Allemaal gedachten….die door mijn hoofd spoken….en de komende periode nog wel zullen blijven spoken…..

  • Kleine stapjes

    Hoe ik mij voel, die vraag is mij al diverse gesteld deze week.
    Inmiddels zijn we 3 dagen na de operatie.
    En ik voel mij beurs, blauw en gehavend.

    De operatie heeft 9 uur geduurd. Woensdag werd ik wakker op de intensive care. Ik voelde mij best aardig, misschien wel een beetje eufoor. Had niet veel pijn.
    Maar jeetje wat zaten er een draden en een lijnen in mijn lijf.
    Ik had in totaal 10 drains, een infuus, een arterielijn ( daar kunnen ze mijn bloeddruk continue registreren en bloed afnemen), een blaaskatheter, monitor plakkers en diverse temperatuursensoren. Ook had ik een massage apparaat om mijn benen om zo trombose te voorkomen. Die masseerde continue mijn benen.
    Kortom ik lag aardig ingesnoerd.
    Ik had niet veel geslapen die nacht i.v.m. de vele controles.
    De volgende dag mocht ik terug naar zaal.
    Gelukkig werden er meteen een heel aantal draadjes en lijnen verwijderd.
    En op de verpleegafdeling werden er ook nog eens 9 drains verwijderd. Heerlijk, ik voel mij weer iets meer mens.
    De eerste keer uit bed was wel een onderneming. Na 5 minuten werd de wereld een beetje zwart en ben ik weer terug naar bed gegaan.
    Maar hierna ging dat ook steeds beter.
    Nu 3 dagen na de operatie stiefel ik een beetje rond op de kamer en de gang.
    Ik voel mij beurs, alsof ik een zwaar auto ongeluk gehad heb. Maar langzaam aan gaat het steeds beter.
    Op dit moment heb ik alleen nog een drain, en heb ik weinig hulp nodig van de verpleging.
    Kortom…. Ik leef nog….

  • Plastisch fantastisch

    Persoonlijk heb ik helemaal niks met plastische chirurgie.
    Ik ben heel erg tevreden met mijn lichaam. Ik zou tot voor kort niet weten wat ik zou willen veranderen.
    Natuurlijk heb ik ook hier en daar wat vetophopingen, die ik liever niet had gehad.
    Maar om daarvoor naar de plastisch chirurg te rennen, om het weg te laten zuigen….nee hoor. Ik sport dan liever, en hoop dat het daardoor verdwijnt.

    Maar wat ben ik nu blij dat er plastisch chirurgen zijn!
    Wat ben ik blij dat dankzij alle celebrity’s dit specialisme zich zo heeft weten te ontwikkelen.
    Nieuwe tieten zijn daar aan de orde van de dag.
    Doordat Pamela Anderson ze bleef vergroten, haar miljoenen bleef investeren samen met de rest van Hollywood, hebben de technieken tot het creëren van de mooiste boezem zich super ontwikkelt.
    En ik ga daar van profiteren.

    Vandaag was het namelijk de dag.
    De dag waarvan ik niet had gedacht dat hij zou komen.
    Ik had een afspraak bij de plastisch chirurg.
    Niet om mijn boezem te vergroten, maar om hem weer compleet te maken.
    Want na mijn laatste operatie wil ik niets liever dan enigszins weer een normaal lichaam krijgen.
    En hij heeft aangegeven dat hij dat kan! Zo fijn.
    Vervelend vind ik dan ook de opmerkingen van derden, die zeggen dat ik als ik dan toch naar de plastisch chirurg ga, ik er meteen wel eens cupje of 2 groter van kan laten maken.
    Ow wil je het van buikvet laten reconstrueren? Dan mag je mijn buik wel gebruiken hoor!
    Lieve mensen, ik was voor de borstkanker zeer tevreden met mijn lichaam.
    Ik zou anders nooit naar een plastisch chirurg zijn gegaan. Het feit ligt er nu, dat om te genezen van de kanker, ik mijn rechter borst moest verliezen.
    Dol graag wil ik nu weer een beetje mijn lichaam terug. Mij weer een beetje mijzelf gaan voelen.
    En ja daarvoor heb ik de hulp van de plastisch chirurg nodig. Want hij kan mij weer een complete boezem geven.
    Niet groter, maar hij kan de cupmaat evenaren van wat ik had.

    Daarom dank ik nu Hollywood! En alle celebrity’s die hun miljoenen hebben geïnvesteerd in mijn boezem!
    Dankzij hun, krijg ik begin 2015 weer iets heel moois terug.

  • Snap het even niet

    Beste zorgverzekeraars,

    Twee jaar geleden werd ik geconfronteerd met de kwetsbaarheid van het leven, mijn leven. Doordat ik diverse behandelingen heb ondergaan ben ik blij dat er geen foute cellen meer in mijn lijf zitten. Natuurlijk ben ik enorm blij en dankbaar! Ik heb alle kansen in dit leven om er alles uit te halen wat erin zit.
    Maar de behandeling heeft zijn sporen nagelaten. Ik mag wel gezond zijn, maar de restanten van de ravage die de behandeling op deze foute cellen hebben achtergelaten is groot.
    Maar gelukkig, tegenwoordig is er van alles mogelijk om iets van deze ravage op te ruimen. Natuurlijk weet ik ook dat het opruimen tijd en geld kost.
    Ik heb nu de eerste ronde gehad. En echt waar ik sta versteld van hoe het er nu uitziet.

    Voor u is het nu klaar zorgverzekeraar. U vindt dat het nu mooi genoeg is, en dat ik voldoende gekost heb. Natuurlijk snap ik dat mijn behandelingen enorm veel geld gekost hebben. En natuurlijk vindt u nu dat ik tevreden moet zijn met wat ik nu heb.

    Maar toch vind ik het schandalig dat u wel wilt betalen om de ergste ravage op te ruimen. Maar op het moment dat het afgewerkt moet worden, laat u het afweten.
    Als ik eventueel de diepe plooien en deuken weg wil hebben, dan hoort dat volgens u niet meer bij de reconstructie. Bizar is dat toch? Dit kunt u zelf dan toch geen reconstructie meer noemen?? Dat is zoals ik het hier al eerder genoemd heb: ” Het opruimen van de ergste ravage”.

    Ik wil u nog even attenderen beste zorgverzekeraars op het feit dat het borstkankermaand is. Dit jaar staat het in het teken van de jonge vrouw en borstkanker. Ik ben zo’n jonge vrouw. Die nog zeker 60 jaar voor de boeg heeft. Een jonge vrouw die al veel heeft moeten doorstaan om die komende 60 jaar de premie van de zorgverzekering te mogen betalen.
    En ook dat u nu niet over de boeg komt, mij en ook duizenden andere vrouwen verder laat leven met een restant van de ravage…. Kom ik wel weer overheen.
    Ik ben namelijk veel meer dan alleen de rest ravage!
    Toch blijf ik hopen dat u mooie en goede voornemens gaat maken, en deze in 2016 in de praktijk gaat brengen.
    Zodat ik, en duizenden andere jonge vrouwen ook de restanten van de ravage kunnen laten opruimen.

Jaixy Profiel Links

Jaixy

My Reality Dreamworld…..
Dat is mijn leven. Ik beleef en leef mijn droom, tenminste dat probeer ik. Alleen dan wel in het echt. Ik schrijf niet in perfect Nederlands. Maar toch wil ik jullie een klein kijkje geven in mijn leven. De dagelijkse dingen die niet altijd even dagelijks zijn, beschreven met een vleugje humor.

Wie zijn er online?

We hebben 27 gasten en geen leden online

logo 50dpi