Updates

Dank je wel voor het lezen van mijn blog! Kom nog eens terug voor meer updates!
Hoi! Ik ben Jaixy
Laat mij iets meer over mijzelf vertellen!


Wie ben ik? Ik ben een 35 jarige vrouw, werkzaam als verpleegkundige in een Amsterdams ziekenhuis. Gaat graag uit met vrienden, bezoekt concerten en heb mijn droomman gevonden op Lexa.

In september 2013 werd ik geconfronteerd met borstkanker. Na een heel behandelingstraject van chemokuren, een borstbesparende operatie, poortwachtersprocedure en een uiteindelijke volledige amputatie van de rechterborst was ik schoon.

 

Jaixy Profiel Links

Jaixy

My Reality Dreamworld…..
Dat is mijn leven. Ik beleef en leef mijn droom, tenminste dat probeer ik. Alleen dan wel in het echt. Ik schrijf niet in perfect Nederlands. Maar toch wil ik jullie een klein kijkje geven in mijn leven. De dagelijkse dingen die niet altijd even dagelijks zijn, beschreven met een vleugje humor.
  • Mijn ervaringen met personal trainer JoostPT

    Vroeger was ik heel actief. Ik sportte 3x in de week, en fietste elke dag tussen de 25 en 30 km.
    Maar sinds ik als verpleegkundige in het ziekenhuis werk, is dit helemaal gestopt.
    Door mijn onregelmatige diensten kon ik geen vaste waarde meer zijn voor mijn handbalteam. Dus stopte ik daarmee.  En ook de fiets bleef in het schuurtje staan omdat ik ben gaan werken in Amsterdam.
    En natuurlijk had ik de afgelopen 10-12 jaar wel een keer de sportschool geprobeerd. Ik ging dan 2 tot 3 keer. Betaalde een jaar lang het abonnement, maar ging niet meer heen.
    Afgelopen juli was ik het zat. In mijn nachtdiensten at ik veel ongezonde dingen. Ik bewoog naast mijn werk niet meer dan strikt noodzakelijk. Het roer moest om. Ik had een schop onder mijn kont nodig. Ik wilde weer fit en gezond worden.
    Op het internet gezocht naar een personal trainer in Hoogwoud/Opmeer. Want dat is makkelijker te plannen met mijn onregelmatige diensten. En als ik een afspraak heb staan, dan ga ik ook. Dus dit leek voor mij de perfecte oplossing.
    Zo kwam ik op de website van Joost terecht.
    Een afspraak gemaakt om de doelen te bespreken, en meteen een afspraak gemaakt voor een fittest en de eerste training.
    Die fittest viel mij erg tegen. Mijn conditie was erg slecht. Daarbij had ik een veel te hoog vetpercentage en zeer weinig spiermassa.
    Dus er was genoeg werk te doen.
    Elke training met Joost is anders. Het is fijn dat we lekker buiten sporten. Elke keer verlegd hij de grenzen. Ik had daardoor het idee dat ik niets vooruit ging. Maar na 5-6 trainingen merkte ik dat ik conditioneel wel vooruit ging. En ook kreeg ik meer kracht in mijn armen en benen, en mijn balans ging met sprongen vooruit. Ik trainde 2x per week met Joost, en liep zelf ook nog 1x per week hard.
    Ook heeft Joost mij goede voedingsadviezen gegeven, zodat ik in mijn nachtdiensten geen trek meer had in chips, winegums en drop. Vooral het uitbannen van de toegevoegde suikers heeft enorm geholpen. En ook adviezen van welke tussendoortjes ik het beste kon pakken wanneer ik trek had. Ook kreeg ik het advies om elke 2-3 uur wat te eten.
    Mijn tweede fittest  na 5-6 weken was daarom sterk verbeterd. Mijn vetpercentage was met bijna 3% gedaald. En mijn spiermassa was met ruim 2% gegroeid. En mijn conditie was echt met sprongen vooruit gegaan. Ik voelde mijn fitter en vitaler dan ooit.
    Maar begin september kreeg ik het nieuws dat ik borstkanker had, en daarvoor onder andere chemotherapie moet ondergaan.
    Vanuit het ziekenhuis heb ik het advies gekregen om wel te blijven sporten en bewegen.
    Samen met Joost sport ik nu 2x per week. De eerste 1,5 week na de chemotherapie is het vooral wat licht joggen en wat balans en krachtsoefeningen. Maar de 1,5 week voor mijn volgende kuur gaan we weer wat fanatieker. Proberen we de conditie zoveel mogelijk te prikkelen en bij te houden.
    Ik ben er van overtuigd dat dit helpt. Het helpt mij om mijn hoofd leeg te maken. Bewegen zorgt ervoor dat ik mij lekkerder voel, ook qua gemoedstoestand. Ik voel mij blijer na het sporten.
    Ik ben erg blij dat Joost mij helpt om ook tijdens deze periode zo vitaal mogelijk door te komen. En dat het programma nu aangepast wordt aan mijn maximale belasting.
    Dat je ziek bent betekent dus niet dat je niet moet/ kan bewegen. Juist dan is beweging zeer noodzakelijk.
    Uit de fittesten is gebleken dat ik conditioneel wel wat inlever tijdens de chemokuren. Maar mijn spiermassa blijft gelijk en ook mijn vetpercentage daalt maar langzaam.
    En als deze periode achter de rug is, ga ik zeker mijn conditie weer echt op pijl brengen.
    Joost erg bedankt voor alle support en de gevarieerde trainingen. Ik kan niet wachten totdat we de conditie weer echt kunnen gaan verbeteren.


  • Wereld prematurendag

    Ik weet het, ze hebben overal tegenwoordig wel een dag voor of soms zelf een maand. Om een bepaald maatschappelijk onderwerp extra aandacht te geven.

    Vandaag is het wereld prematurendag.
    Ergens vind ik het gek dat daar een dag voor is.
    Want voor de ouders op de afdeling waar ik werk is het elke dag wereld prematurendag. Daar strijden ouders samen met hun kleine kanjers om zo gezond mogelijk het ziekenhuis te mogen verlaten.
    We gaan met z’n allen voor een volledig gezond kindje. Die het liefst zonder problemen in de ontwikkeling mag opgroeien.
    Jammer genoeg komen niet alle kanjers thuis.
    Voor sommige is de strijd te oneerlijk. Ondanks alle middelen en kennis die we tegenwoordig hebben, moeten we deze dappere kanjers laten gaan.
    Het is hartverscheurend voor deze ouders, dat ze afscheid moeten nemen van hun wonder.

    Gelukkig hebben deze kanjers steeds meer kansen en mogelijkheden.
    En verdienen deze kleintjes wel hun eigen dag.
    Want leven en dood lag nooit zo dicht bij elkaar, als voor deze sterke mini strijders.

  • Weekendje Munster

    Wat hebben wij genoten van een weekendje weg. Even de boel de boel gelaten. Even afstand van alles wat in ons leven speelt. Maar ook juist veel praten over alles wat in ons leven speelt.
    We hebben genoten van het heerlijke eten. En heerlijk geslapen in een rustig hotelletje buiten de stad Munster.
    Het weer zaterdag was prachtig. Wel echt heel koud. Maar het zonnetje scheen.

    Ik hou van deze tijd. Sinterklaas en kerst, de gezelligheid, de lichtjes, kaarsjes, het samen zijn. Helemaal gezellig en leuk. Lekker eten samen, bijzondere hapjes bij een lekker glaasje sap.
    Daarom wilde ik heel graag naar een kerstmarkt. Ik was er nog nooit geweest. Maar het leek mij super leuk om ideeën op te doen voor de kerst.
    Echt wat is dat leuk. Leuke houten kraampjes, huisjes waar van alles te koop is. Leuk speelgoed en bijzondere kersthangers. En natuurlijk genoeg te eten.
    Munster is een mooi oud stadje. Leuke oude straatjes en bouwwerken. Erg sfeervol allemaal.
    Kortom wij hebben genoten, van elkaar, van het weer en ik heb vooral genoten van de kerstmarkt.
    Komende week wordt weer een spannende week. Waarin weer veel duidelijk gaat worden.
    Nu, genieten we vooral na van dit mooie weekendje.

  • De wereld

    De wereld zit vol tegenstrijdigheden.
    Er is nog steeds een groot verschil tussen arm en rijk. Er zijn miljoenen verschillende meningen over welk land/gebied/stukje grond veilig is. In alle velden waar veel geld in om gaat, worden ook miljoenen verduisterd of weggesluisd.
    Schandalen zijn aan de orde van de dag en worden groot uitgemeten in de media.
    Kortom er is nog steeds veel leed, drama en verdriet in de wereld.
    En dan vraag ik mij wel af : Waarom?
    Waarom kunnen we de wereld niet gewoon delen?

    Ik heb het ook niet voor het zeggen gehad in wel deel ik van de wereld geboren werd.
    Dat ik in een land woon met veel voorzieningen. Schoon drinkwater, een goed dak boven mijn hoofd, mogelijkheden om scholing te volgen en wat te maken van het leven. Ik woon in een land waar het veilig is. En natuurlijk is veiligheid relatief. Hier worden ook mensen vermoord, verkracht en wordt er gestolen. Maar ik heb niet te maken met bombardementen, schietpartijen, luchtalarmen en schuilkelders.
    Ik ga voor mijn boodschappen naar de supermarkt en heb alle dagen een goed gevulde maag. Natuurlijk zijn er periodes in mijn leven dat ik minder te besteden heb. Maar ik heb nog nooit echte honger gehad.
    Ik heb het leven wat ik iedereen gun.
    Daarom kan ik de haatgevoelens richting vluchtelingen niet goed begrijpen.
    Want stel dat jij in dat deel van de wereld geboren was? En jij moest op de vlucht?
    Zij kunnen er niks aan doen, als gewone burger, dat zij in een land van oorlog geboren zijn. Dat zij gedurende hun leven meerdere malen hun leven hebben moeten opbouwen. Dat zij om te kunnen blijven leven, hun huis, werk en vertrouwde omgeving met familie en vrienden hebben moeten achterlaten.
    Ik ben van mening dat ik mijn fijne stukje land, best kan delen met mensen die meer leed gezien hebben dan ik ooit in mijn leven kan voorstellen.
    Want ik woon veilig. Ik heb elke dag eten. Ik ga gewoon naar mijn werk, naar familie en vrienden.

    Ik hoop echt dat er wat minder haat in de wereld zal zijn. Ooit….
    Met elkaar leven is zoveel fijner dan tegen elkaar….

Recent Photos

logo 50dpi