Updates

Dank je wel voor het lezen van mijn blog! Kom nog eens terug voor meer updates!
Hoi! Ik ben Jaixy
Laat mij iets meer over mijzelf vertellen!


Wie ben ik? Ik ben een 35 jarige vrouw, werkzaam als verpleegkundige in een Amsterdams ziekenhuis. Gaat graag uit met vrienden, bezoekt concerten en heb mijn droomman gevonden op Lexa.

In september 2013 werd ik geconfronteerd met borstkanker. Na een heel behandelingstraject van chemokuren, een borstbesparende operatie, poortwachtersprocedure en een uiteindelijke volledige amputatie van de rechterborst was ik schoon.

 

Jaixy Profiel Links

Jaixy

My Reality Dreamworld…..
Dat is mijn leven. Ik beleef en leef mijn droom, tenminste dat probeer ik. Alleen dan wel in het echt. Ik schrijf niet in perfect Nederlands. Maar toch wil ik jullie een klein kijkje geven in mijn leven. De dagelijkse dingen die niet altijd even dagelijks zijn, beschreven met een vleugje humor.
  • Stil

    Ken je dat? Dat je nieuws krijgt waar je stil van wordt. Dat nieuws kreeg ik vandaag.
    Ik neem jullie even mee naar ongeveer 2 weken terug. Ik heb ongeveer 2 weken niet geblogt.
    Ik was vooral druk met de leuke dingen in het leven. Een nachtje weg met mijn lief, en heerlijk uit eten geweest. Een prachtig bruiloftsfeest van een dierbare vriendin. En de 90ste verjaardag van oma. Alles werd heerlijk gevierd.
    Ook heb genoten van het aanwezig zijn op de werkvloer. Het nuttig zijn, echt de verpleegkundige taken weer uitvoeren. Geweldig.
    Afgelopen maandag vond ik tijdens het omkleden in mijn uniform een bultje in mijn rechter oksel.
    Niet te veel aandacht aan geschonken op dat moment. Maar toch bleef het knagen in mijn achterhoofd. Dus s’avonds nogmaals goed voelen. Ja, hij zit er echt….
    Misschien als ik nu doe alsof dat bultje er niet zit, is hij er misschien niet meer.
    Maar ja… Wat schieten we daar mee op?
    De volgende ochtend toch maar naar de poli oncologie gebeld.
    Ik mocht meteen komen. Na lichamelijk onderzoek volgde een mammografie van mijn linker borst. En een echo en punctie van het bultje in mijn rechter oksel.
    Dan moet ik er wel bij vertellen dat 1,5 jaar terug mijn rechterborst geamputeerd is i.v.m. borstkanker. En dat ik 10 weken terug een reconstructie had gehad van deze rechter borst. Dus dat deze bult in de oksel zit aan de kant waar eerst ooit de borstkanker zat. Maar inmiddels ben ik al 1,5 jaar schoon. Ik sta op het punt dat de controles naar 1x per 6 maanden gaan in plaats van elke 3 maanden.
    Tot vandaag……
    Vandaag kreeg ik de uitslag van de echo en punctie. Deze uitslag zet mijn hele leven weer op zijn kop.
    Het is namelijk niet goed. Het bultje in mijn oksel is kwaadaardig. Het is wel zeker dat het een restant is van de borstkanker die ik eerder had.
    Opnieuw de onzekerheid, opnieuw dat hele traject in, opnieuw allemaal onderzoeken.

    Ik weet verder nog niks…. Behalve dat het fout is….
    En van die boodschap, ben ik even stil….

  • Het gelukzalige gevoel van tintelende voeten

    Ja ik weet, dat als mijn voeten tintelen, ik eigenlijk iets te veel heb gedaan.
    Na een jaar in de ziektewet te hebben gezeten ben ik nu weer fulltime aan het werk.
    Mijn voeten hebben eigenlijk een jaar lang rust gehad. Zijn niet meer belast geweest met veel lopen op een dag.
    Na mijn eerste fulltime werkdag had ik echt tintelende voeten.
    Waar een ander dit vreselijk zou vinden, moe zou zijn, gaf het mij een gelukzalig gevoel.
    Een gevoel dat ik leef, een gevoel dat ik op de weg terug ben, een gevoel dat ik weer baas ben over mijn eigen leven.

    Ik werd oprecht blij van de tintelende voetjes.
    Dankbaar dat ik ze weer mocht belasten.
    Dankbaar dat ik ze mag voelen.

  • Bedankt!

    Lieve ouders,

    Wat houden wij van jullie. En wat zijn wij dankbaar met jullie in ons leven. Voor alle hulp, steun en geweldige toeverlaat. 

    Wauw, betere ouders kunnen wij ons echt niet wensen. Woorden kunnen deze gevoelens eigenlijk niet vertellen. 

    Daarom vonden wij het een super eer dat jullie ons aan elkaar wilden weggeven tijdens deze geweldig mooie dag.

    Lieverds, zo onwijs bedankt voor alles. 

     

    Lieve Jayden, jij maakt ons leven compleet. Jij hoort zo goed bij ons! Wat houden wij van jou. 

    Lieve Don, lief broerje, wat ben jij een mooi persoon. Wat houden wij van jou. Onwijs bedankt voor alles. Steun, toeverlaat en jou enorme droge humor. Juist in deze omstandigheden helpt ons dat er doorheen.

     

    Lieve Chan, jij bewijst dat er veel meer is dan een bloedband. Veel meer! Het gaat zoveel dieper. Zo onwijs bijzonder om dat mee te mogen maken! 

     

    Lieve beste vrienden:

    Judit en Ralph, Daniël en Monique wat zijn wij gezegend in ons leven met jullie. We hoeven maar een kink te geven en jullie staan voor ons klaar. Zo onwijs bijzonder. Jullie hebben een zeer bijzonder plekje in ons leven. 

    Verder willen wij alle familie, vrienden, collega's en iedereen die ons de afgelopen periode gesteund hebben enorm bedanken. Wauw hartverwarmend.

    We weten dat de omstandingheden zo anders zijn geworden de afgelopen weken. Maar jullie staan zo achter ons. 

    Onwijs lief en zo onwijs bedankt!!

     

    En nu gaan we met elkaar een mooi feestje bouwen.

     

    Jaike Goslinga-Groot

  • Stilstaan

    Vandaag staan wij stil……
    Zoals wij eigenlijk al sinds donderdag stilstaan…..
    Wij staan stil bij de vreselijke ramp wat vlucht MH17 van Maleisië Airlines overkwam.
    Wij staan stil bij alle dierbaren die omgekomen zijn……..
    Staan wij stil bij alle nabestaanden die in rouw gedompeld zijn.
    Niet alleen staan wij stil bij onze landgenoten, maar wij staan stil bij alle dierbaren van alle nationaliteiten…….

    Maar mogen wij het wel een ramp noemen?
    Want het vanaf de grond bewust of per ongeluk een vliegtuig uit de lucht neerhalen?
    Hoe we het gaan noemen maakt voor de nabestaanden niet uit. Zij zijn hun dierbaren kwijt.

    Geschokt hebben wij de afgelopen dagen naar de tv gekeken.
    Hulpverleners en onderzoekers krijgen nauwelijks toegang tot het gebied.
    Na 4 dagen van onderhandelingen, smeken, praten en emoties tonen worden alle geborgen dierbaren per trein naar veiliger gebied overgebracht.
    Het is meteen duidelijk dat niet alle dierbaren “gevonden” zijn.
    En dat door de warmte en de tergend trage onderhandelingen deze dierbaren niet meer toonbaar zullen zijn voor de nabestaanden.
    Identificatie zal dagen, weken mogelijk zelfs maanden duren.
    Vandaag komen de eerste dierbaren aan in ons land. Daar gaan experts zorgen dat alle dierbaren thuis komen, waar thuis ook mag zijn.
    Dan pas kunnen de nabestaanden pas echt afscheid nemen.

    Ik weet dat het prioriteit 1 was om deze dierbaren naar huis te kunnen vervoeren.
    Maar het is ronduit schokkend en walgelijk dat diverse mensen nu tussen alle resten rommelen, koffers open maken, met knuffels rondlopen, sieraden meenemen, op de slippers rondlopen. Die spullen behoren toe aan de dierbaren. De dierbaren die zo geliefd waren, die onbedoeld in een gebied terecht zijn gekomen, om het leven zijn gekomen, zonder dat er maar iets tastbaars teruggegeven kan worden aan de nabestaanden……
    De dierbaren zullen onherkenbaar zijn….. En de spullen zijn weggeroofd.
    Hoe verdrietig is dat…..
    Hoe schokkend is dat…..
    Hoe walgelijk is dat…..

    Vandaag staan wij stil….
    Een dag van nationale rouw….

    Het ongeloof en de walging over hoe deze ramp afgewikkeld wordt is immens groot.
    Met respect heb ik geluisterd naar het betoog wat minister Timmermans hield voor de VN veiligheidsraad. Hij raakte de snaar die iedereen voelt.
    Met respect luister ik naar alle updates die Minister President Rutte heeft gehouden. Het is duidelijk dat hij daadwerkelijk zijn best doet om deze dierbaren zo snel mogelijk allemaal thuis te krijgen.
    Met respect heb ik geluisterd naar de toespraak die Koning Willem Alexander hield nadat hij emotionele ontmoetingen had gehad met de nabestaanden van deze dierbaren.

    Ons land wordt internationaal enorm gesteund. Heel Europa, Amerika, Australie, en nog vele andere landen steunen ons land om de toedracht te achterhalen.
    De zwarte dozen van dit vliegtuig zijn schijnbaar ongeschonden overgedragen aan de Maleisische autoriteiten. Ondanks dat dit na dagen pas gebeurde, lijkt het erop dat er niet mee gerommeld is.
    Want naast alle dierbaren terug brengen naar huis…. Is het van groot belang dat de daadwerkelijke oorzaak achterhaalt wordt, en dat de daders gestraft gaan worden.
    Hoe lang dit allemaal gaat duren, is onbekend.
    De komende periode zullen wij nog regelmatig nieuws updates krijgen via alle media……

    Maar vandaag staan wij stil…..
    Zoals wij sinds donderdag stil staan…..
    Staan wij stil dat oorlog altijd onschuldige slachtoffers maakt…..

    Vandaag staan wij stil….
    Dat op deze dag de eerste dierbaren op weg zijn richting huis…..
    Waar dat huis ook mag staan……
    Enigszins bizar is wel dat ze naar huis worden gevlogen…..
    Alleen is met deze vlucht een droom aan diggelen, een toekomst kapot en de realiteit enorm verdrietig……
    Daar staan wij vandaag bij stil……

Recent Photos

logo 50dpi