Updates

Dank je wel voor het lezen van mijn blog! Kom nog eens terug voor meer updates!
Hoi! Ik ben Jaixy
Laat mij iets meer over mijzelf vertellen!


Wie ben ik? Ik ben een 35 jarige vrouw, werkzaam als verpleegkundige in een Amsterdams ziekenhuis. Gaat graag uit met vrienden, bezoekt concerten en heb mijn droomman gevonden op Lexa.

In september 2013 werd ik geconfronteerd met borstkanker. Na een heel behandelingstraject van chemokuren, een borstbesparende operatie, poortwachtersprocedure en een uiteindelijke volledige amputatie van de rechterborst was ik schoon.

 

Jaixy Profiel Links

Jaixy

My Reality Dreamworld…..
Dat is mijn leven. Ik beleef en leef mijn droom, tenminste dat probeer ik. Alleen dan wel in het echt. Ik schrijf niet in perfect Nederlands. Maar toch wil ik jullie een klein kijkje geven in mijn leven. De dagelijkse dingen die niet altijd even dagelijks zijn, beschreven met een vleugje humor.
  • De goedgekeurde buik

    Ik weet het, het is weer een bijzondere titel voor een blog.
    Maar het is echt waar. De buik is goed gekeurd.

    Gister had ik een afspraak bij de plastisch chirurg. En ik heb voldoende buik gekweekt om er een mooie borst van te kunnen maken.
    Ik heb trouwens bewust gekozen voor een reconstructie van lichaamseigen weefsel. Omdat ik hierna echt klaar ben. Dan hoef ik niet over 10 jaar de siliconenprothese te vervangen.
    Het wordt een pittige operatie. Waarvoor ik nog wat voorbereidende onderzoeken mag ondergaan. Onder andere een CT scan met contrast om zo de bloedvaten van mijn buik goed in beeld te krijgen. Deze CT scan gaat de operatie met 1 uur verkorten.
    Nu hoef ik nog maar 8 uur onder narcose in plaats van 9 uur.
    Hahaha voor mij maakt het niet uit hoor, een uurtje meer of minder. Maar ik geloof dat de chirurg 8 uur op de operatiekamer wel genoeg vindt.
    Na de operatie mag ik een nachtje op de intensive care verblijven. Omdat ze de nieuwe borst goed in de gaten willen houden in verband met mogelijke complicaties.
    Ook krijg ik 3 drains in mijn buik en 1 in de nieuwe borst.
    De verwachting is dat ik 7-8 dagen in het ziekenhuis mag blijven. En daarna mag ik mij lekker thuis laten verwennen en vertroetelen.

    Hierna ben ik klaar met het patiënt zijn. Het voelt echt als een afsluiting van dit traject.

    Ondanks dat ik zelf kies voor deze operatie, zie ik er tegenop. Het is wel weer wat…
    En waarom zou ik het doen terwijl ik mij nu steeds gezonder en fitter voel?
    Wat zal het effect zijn van deze operatie op mijn conditie?
    Hoelang zal het herstel zijn? Kortom….wat staat mij te wachten?
    En is het gek….dat ik toch voor deze operatie kies?
    Allemaal gedachten….die door mijn hoofd spoken….en de komende periode nog wel zullen blijven spoken…..

  • Stapje terug?

    Ik ben op dit moment zo moe.
    Ik red het allemaal net. Het fulltime werken.
    Maar daarnaast ook zo nu en dan leuke dingen doen met familie, vrienden en vriendlief wordt steeds moeilijker. Ook het sporten lukt steeds minder goed.
    Toch tijd om het anders te doen.
    Ik had met mijzelf afgesproken dat ik ook tijd en ruimte wilde overhouden voor mijn privé leven.
    Ik hou van mijn werk, en ik ben heel erg blij dat ik weer volledig terug ben.
    Maar op dit moment kost het mij wel heel erg veel moeite om mijn werk goed te doen en daarnaast ook alles privé goed te doen.

    Dus ben ik toch maar naar mijn leidinggevende gegaan en mijn probleem voorgelegd.
    We hebben diverse gesprekken gehad hoe we dit het beste konden aanpakken. Daarbij ook overleg gehad met de bedrijfsarts. En we hebben een mooie oplossing gevonden.
    Ik ga een stapje terug doen in mijn werk.
    Daarbij blijf ik alle diensten werken, maar nu eerst 2 maanden voor 28 uur, daarna 2 maanden 30 uur en daarna 2 maanden 32 uur.
    Elke 2 weken gaan we dit evalueren. En hopen dat deze constructie mij zo goed gaat helpen dat ik in juli/augustus weer fulltime kan werken.

    Lastig want het voelt als een stapje terug.
    Maar het gaat om het eindresultaat.
    Het weer volledig gezond en fit worden.

  • De vlucht

    Heerlijk vind ik het….Vliegen.
    Het geeft mij een ultiem vakantiegevoel. Ook al is het voor een korte trip. Ik blijf het heerlijk vinden.
    Deze week voor het eerst sinds jaren weer eens met onze nationale luchtvaartmaatschappij gevlogen.
    Het was een korte vlucht van even ruim een uur.
    Maar toch wordt je lekker verwend onderweg. Een kopje thee, en een lekkere stroopkoek.
    Dat krijg je bij de prijsvechters niet. En dan te bedenken dan deze vlucht 30 euro goedkoper was dan een vlucht naar dezelfde bestemming met een zogenaamde prijsvechter.
    Ik heb echt genoten van deze vlucht, met mijn vakantiegevoel zat het goed.
    Ik denk dat ik de volgende keer weer kies voor deze luchtvaartmaatschappij.
    Maar waar ik nog het meest van genoten heb: Van mijn mede passagiers.

    Op de vlucht naar Amsterdam zat er een stel naast mij.
    Overduidelijk hyper verliefd.
    Continue moest er geknuffeld, gezoend, gefrunnikt worden.
    Om er bijna misselijk van te worden.
    Tussendoor werd er gebladerd in een reisgidsje over Amsterdam, besproken welk museum ze wilde gaan bezoeken.
    Ineens was het redelijk rustig naast mij.
    Het meisje was op een nogal on-charmante manier in slaapgevallen. Inclusief open mond en een beetje kwijlend.
    Haar lieve vriendje greep deze kans om een aantal geweldige selfies van hun samen te maken.
    Het eindresultaat zal haar fotoalbum waarschijnlijk niet halen.
    Want toen ze wakker werd en het resultaat zag van de selfie-fotoshoot was ze absoluut niet in een geweldig humeur.
    Vooral toen haar vriendje deze foto’s niet wilde wissen.
    Zal de liefde op deze vlucht dan toch bekoeld zijn?
    Ik zal het nooit te weten komen.
    Maar hoe dan ook, ik heb genoten van deze vlucht.

  • Daar ging je

    Daar ging je.
    Nadat je afscheid had genomen op Schiphol van je familie, opgetogen met vriendlief op vakantie.
    Maandenlange voorpret, elke route van te voren zorgvuldig uitgezocht. Een heerlijke dikverdiende vakantie!
    “Ja, we doen voorzichtig”, zei je vlak voordat je naar de paspoortcontrole liep. Tot over 3 weken! Lachend en zwaaiend, verheugd op deze onvergetelijke vakantie.

    Daar ging je.
    Eindelijk met het hele gezin op familiebezoek. Lang gespaard, alles geregeld. Eindelijk is de hereniging nabij. Wat had jij je familie gemist! En wat geweldig dat ze nu ook in het echt kennis kunnen maken met jou gezin!
    Via skype is het toch net even anders communiceren, en is de knuffel en kus niet echt!
    Blij en gelukkig mag jij je jongste telg straks voorstellen aan jou familie.
    Met een glimlach op je gezicht stopte jij de handbagage in de lockers boven de stoelen. Je mooie vrouw heeft de jongste op schoot genomen. En de oudste is gezellig tussen jou en je vrouw in gaan zitten. Deze reis is wordt onvergetelijk.

    Daar ging je.
    Met een grote groep collega’s stond je op het punt in het vliegtuig te stappen. Een belangrijke conferentie in Melbourne stond op het programma.
    Het programma zag er interessant en veel belovend uit. En het is altijd heerlijk om de opgedane kennis te delen met collega’s, en daar over verder te discuseren. De setting is dan altijd ontspannen. En het is geweldig om iedereen weer te zien en te spreken.
    Opgetogen stond hij in de rij om te boarden.

    Daar ging je.
    Het leek een normale werkdag te worden.
    Alle plekken in het vliegtuig waren bezet. Het vliegtuig stond op het punt om te gaan taxiën naar de startbaan.
    Ondertussen was jij bezig om samen met jou collega’s de veiligheidsprocedures door te nemen met de passagiers. Het waren standaard procedures, die jij inmiddels kon dromen.
    Hierna nam je plaats en snoerde je riem vast. Want de vlucht ging daadwerkelijk van start.

    Dat was het dan.
    Het bizarre nieuws, wat ons land, en de rest van de wereld in ongeloof deed dompelen.
    Stukje bij beetje wordt er duidelijk wat er is gebeurt.
    Vlucht MH 17, vertrokken vanuit Amsterdam is verongelukt boven de Oekraïne.
    Bruut vanaf 10 km hoogte uit de lucht geschoten!
    In wat voor wereld leven wij? Dat dit mogelijk is!
    Hoe wordt een regionale oorlog ineens een groot internationaal conflict!

    Dat was het dan.
    Beelden van de brokstukken vertroebelen onze tv-schermen en ook op social media wordt al het afschuwelijke gedeeld.
    Onzekerheid, wie zaten er in het toestel? Hoeveel nationaliteiten zaten er in deze vlucht?
    De hoop die je in het begin heb op overlevenden, wordt al heel snel de grond in geboord! Alle 298 inzittenden hebben deze ramp niet overleefd.

    Dat was het dan.
    Jij die opgetogen in het vliegtuig stapte om een droomvakantie te vieren en te beleven met de liefde van je leven.
    Dat was het dan.
    Jij die vol verwachting, zelfs een beetje ongeduldig in het vliegtuig stapte om jou jongste gezinslid aan je familie voor te stellen.
    Dat was het dan.
    Jij die uitkeek om jou kennis te delen met collega’s, en nieuwe inzichten en kennis mee terug te nemen.
    Dat was het dan.
    Jij die genoot van jou werk. Jij die dacht dat dit een doodnormale werkdag zou worden.
    Dat was het dan.
    Ongeloof bij alle familie, vrienden, collega’s, kennissen.
    Ongeloof bij alle landgenoten.
    Ongeloof bij alle regeringsleiders.
    Ongeloof bij het koninklijk huis.

    Ongeloof over hoe het nu er aan toe gaat in het rampgebied.
    Hulpverleners die worden tegengewerkt.
    Ongeloof over de beelden hoe mensen spullen weghalen bij de rampplek.
    Hoe is dat eengodsnaam mogelijk?
    Ongeloof over het feit dat nabestaanden geen enkel idee hebben wanneer hun dierbaren mogelijk terug komen.

    Ongeloof, het is echt waar!
    De lijst met de omgekomen dierbaren is bekend gemaakt.
    Ongeloof, het is echt waar!
    De dierbaren hebben een naam, een gezicht gekregen!
    Ongeloof, het is echt waar!
    De voor mij allen zeer onbekende dierbaren, zijn een klein beetje bekenden geworden.
    Ongeloof, het is echt waar!
    Op social media en op televisie heb ik verhalen van deze dierbaren gehoord.
    Ook voor mij, hebben deze dierbaren een naam en gezicht gekregen.

    Lieve nabestaanden,
    Het is vreselijk wat jullie dierbaren is overkomen!
    Het is ongelofelijk bizar, niet te bevatten.
    Ik kan alleen maar hopen dat jullie snel duidelijkheid krijgen over wanneer jullie waardig afscheid kunnen nemen.

    Ook hoop ik dat er duidelijkheid gaat komen wie er verantwoordelijk is voor deze misdadige actie!
    Gecondoleerd en heel veel sterkte en kracht toegewenst, voor alle nabestaanden.

Recent Photos

logo 50dpi