Updates

Dank je wel voor het lezen van mijn blog! Kom nog eens terug voor meer updates!
Hoi! Ik ben Jaixy
Laat mij iets meer over mijzelf vertellen!


Wie ben ik? Ik ben een 35 jarige vrouw, werkzaam als verpleegkundige in een Amsterdams ziekenhuis. Gaat graag uit met vrienden, bezoekt concerten en heb mijn droomman gevonden op Lexa.

In september 2013 werd ik geconfronteerd met borstkanker. Na een heel behandelingstraject van chemokuren, een borstbesparende operatie, poortwachtersprocedure en een uiteindelijke volledige amputatie van de rechterborst was ik schoon.

 

Jaixy Profiel Links

Jaixy

My Reality Dreamworld…..
Dat is mijn leven. Ik beleef en leef mijn droom, tenminste dat probeer ik. Alleen dan wel in het echt. Ik schrijf niet in perfect Nederlands. Maar toch wil ik jullie een klein kijkje geven in mijn leven. De dagelijkse dingen die niet altijd even dagelijks zijn, beschreven met een vleugje humor.
  • MRI uitslag

    Afgelopen maandag ben ik naar een oncologische huidtherapeut geweest.
    Maar deze kon eigenlijk weinig voor mij betekenen. Mijn huid ziet er verrassend goed uit na alle chemotherapie. Mijn wenkbrauwen zijn niet helemaal uitgevallen en de verwachting is nu ook niet dat deze nog verder uit zullen vallen. Het feit dat mijn wimpers bijna allemaal zijn uitgevallen kon ze alleen maar valse wimpers adviseren. En ik ben niet het type die alle dagen valse wimpers gaat plakken. Dus heb ik uiteindelijk een heerlijke huidmassage gekregen, een scrubje en een maskertje. 
    Woensdag ben ik de hele dag op mijn werk geweest. Wat was dat heerlijk. Gewoon de zorg van 2 kindjes kunnen doen. Okay ik mis de routine echt. En alles gaat net even langzamer dan dat ik van mijzelf gewend ben. Maar ik had evengoed de ruimte om mijn collega's op zaal te ondersteunen. Dus ik heb een heerlijke dag gehad.
    En het is zo gezellig om weer onderdeel uit te maken van het team. Even niet met ziek zijn bezig te zijn. En ik heb het de hele dag volgehouden.
    Dus komende woensdag ga ik dat weer proberen. Als het die dag uiteindelijk niet meer gaat, zal ik dat echt aangeven. Maar ik ga het zeker proberen.

    Vandaag kreeg ik de uitslag van de MRI die dinsdag gemaakt is.
    Op de MRI is niks meer te zien van de tumor! Yeahhhhhhh hij is op het oog helemaal weg!
    Super goed nieuws! 
    12 februari krijg ik een borstbesparende operatie, waarbij ook in mijn oksel naar de poortwachtersklier wordt gekeken.
    Om deze klier goed te kunnen bekijken krijg ik 11 februari een blauw radioactief middel ingespoten. Daarna mag ik gewoon naar huis, en mag ik mij 12 februari weer melden in het ziekenhuis voor de operatie.
    Ze gaan evengoed een ruim gebied wegsnijden bij deze OK. Dit weefsel gaan ze dan onder de microscoop controleren op tumorweefsel. Ook wordt er een biopt van de poortwachtersklier genomen. Uitslagen van deze onderzoeken krijg ik pas 10-14 dagen na de operatie. Mocht er dan nog tumor weefsel gevonden worden moet ik nogmaals voor OK. Maar de kans is vrij klein dat dit gebeurd, aangezien er op mijn MRI niks meer te zien is van de tumor.
    De operatie zal plaatsvinden in dagbehandeling. Dus hoogstwaarschijnlijk mag ik aan het einde van de dag weer naar huis! Heerlijk!
    Hoe mijn borst er uit zal zien en of ik in aanmerking wil komen voor een reconstructie wordt pas na alle bestralingen bekeken. Want bestralingen kunnen ervoor zorgen dat het cosmetisch niet mooi wordt. Maar dat is zorg voor later.
    Ik bekijk het echt stap voor stap.

    Hoe gaan nu de komende weken er voor mij uitzien: 
    Volgende week nog een pre OK gesprek bij de anesthesist en oncologieverpleegkundige.
    Verder ga ik proberen zeker 1 maar misschien mogelijk 2 dagen naar mijn werk te gaan. Weer lekker te werken. Ik hoop dat ik dat conditioneel kan.
    Ook ga ik zeker 3x per week sporten om mijn conditie zo goed mogelijk te krijgen. Want dat zal ook na de operatie het herstel bevorderen.

    Morgen ga ik een fotoshoot doen.
    Ik wil graag mooie professionele foto's van hoe ik er nu uitzie. Ik hoop daardoor wat meer zelfvertrouwen te krijgen, omdat ik er nu voor mijn gevoel niet mooi uitzie.
    Dus ik hoop op hele mooie foto's morgen.

    Nogmaals super bedankt voor alle steun.
    Allemaal een heel fijn weekend.
    Mijn weekend is nu al een klein feestje.


  • Wereld prematurendag

    Ik weet het, ze hebben overal tegenwoordig wel een dag voor of soms zelf een maand. Om een bepaald maatschappelijk onderwerp extra aandacht te geven.

    Vandaag is het wereld prematurendag.
    Ergens vind ik het gek dat daar een dag voor is.
    Want voor de ouders op de afdeling waar ik werk is het elke dag wereld prematurendag. Daar strijden ouders samen met hun kleine kanjers om zo gezond mogelijk het ziekenhuis te mogen verlaten.
    We gaan met z’n allen voor een volledig gezond kindje. Die het liefst zonder problemen in de ontwikkeling mag opgroeien.
    Jammer genoeg komen niet alle kanjers thuis.
    Voor sommige is de strijd te oneerlijk. Ondanks alle middelen en kennis die we tegenwoordig hebben, moeten we deze dappere kanjers laten gaan.
    Het is hartverscheurend voor deze ouders, dat ze afscheid moeten nemen van hun wonder.

    Gelukkig hebben deze kanjers steeds meer kansen en mogelijkheden.
    En verdienen deze kleintjes wel hun eigen dag.
    Want leven en dood lag nooit zo dicht bij elkaar, als voor deze sterke mini strijders.

  • Bedankt!

    Lieve ouders,

    Wat houden wij van jullie. En wat zijn wij dankbaar met jullie in ons leven. Voor alle hulp, steun en geweldige toeverlaat. 

    Wauw, betere ouders kunnen wij ons echt niet wensen. Woorden kunnen deze gevoelens eigenlijk niet vertellen. 

    Daarom vonden wij het een super eer dat jullie ons aan elkaar wilden weggeven tijdens deze geweldig mooie dag.

    Lieverds, zo onwijs bedankt voor alles. 

     

    Lieve Jayden, jij maakt ons leven compleet. Jij hoort zo goed bij ons! Wat houden wij van jou. 

    Lieve Don, lief broerje, wat ben jij een mooi persoon. Wat houden wij van jou. Onwijs bedankt voor alles. Steun, toeverlaat en jou enorme droge humor. Juist in deze omstandigheden helpt ons dat er doorheen.

     

    Lieve Chan, jij bewijst dat er veel meer is dan een bloedband. Veel meer! Het gaat zoveel dieper. Zo onwijs bijzonder om dat mee te mogen maken! 

     

    Lieve beste vrienden:

    Judit en Ralph, Daniël en Monique wat zijn wij gezegend in ons leven met jullie. We hoeven maar een kink te geven en jullie staan voor ons klaar. Zo onwijs bijzonder. Jullie hebben een zeer bijzonder plekje in ons leven. 

    Verder willen wij alle familie, vrienden, collega's en iedereen die ons de afgelopen periode gesteund hebben enorm bedanken. Wauw hartverwarmend.

    We weten dat de omstandingheden zo anders zijn geworden de afgelopen weken. Maar jullie staan zo achter ons. 

    Onwijs lief en zo onwijs bedankt!!

     

    En nu gaan we met elkaar een mooi feestje bouwen.

     

    Jaike Goslinga-Groot

  • De wereld

    De wereld zit vol tegenstrijdigheden.
    Er is nog steeds een groot verschil tussen arm en rijk. Er zijn miljoenen verschillende meningen over welk land/gebied/stukje grond veilig is. In alle velden waar veel geld in om gaat, worden ook miljoenen verduisterd of weggesluisd.
    Schandalen zijn aan de orde van de dag en worden groot uitgemeten in de media.
    Kortom er is nog steeds veel leed, drama en verdriet in de wereld.
    En dan vraag ik mij wel af : Waarom?
    Waarom kunnen we de wereld niet gewoon delen?

    Ik heb het ook niet voor het zeggen gehad in wel deel ik van de wereld geboren werd.
    Dat ik in een land woon met veel voorzieningen. Schoon drinkwater, een goed dak boven mijn hoofd, mogelijkheden om scholing te volgen en wat te maken van het leven. Ik woon in een land waar het veilig is. En natuurlijk is veiligheid relatief. Hier worden ook mensen vermoord, verkracht en wordt er gestolen. Maar ik heb niet te maken met bombardementen, schietpartijen, luchtalarmen en schuilkelders.
    Ik ga voor mijn boodschappen naar de supermarkt en heb alle dagen een goed gevulde maag. Natuurlijk zijn er periodes in mijn leven dat ik minder te besteden heb. Maar ik heb nog nooit echte honger gehad.
    Ik heb het leven wat ik iedereen gun.
    Daarom kan ik de haatgevoelens richting vluchtelingen niet goed begrijpen.
    Want stel dat jij in dat deel van de wereld geboren was? En jij moest op de vlucht?
    Zij kunnen er niks aan doen, als gewone burger, dat zij in een land van oorlog geboren zijn. Dat zij gedurende hun leven meerdere malen hun leven hebben moeten opbouwen. Dat zij om te kunnen blijven leven, hun huis, werk en vertrouwde omgeving met familie en vrienden hebben moeten achterlaten.
    Ik ben van mening dat ik mijn fijne stukje land, best kan delen met mensen die meer leed gezien hebben dan ik ooit in mijn leven kan voorstellen.
    Want ik woon veilig. Ik heb elke dag eten. Ik ga gewoon naar mijn werk, naar familie en vrienden.

    Ik hoop echt dat er wat minder haat in de wereld zal zijn. Ooit….
    Met elkaar leven is zoveel fijner dan tegen elkaar….

Recent Photos

logo 50dpi