Updates

Dank je wel voor het lezen van mijn blog! Kom nog eens terug voor meer updates!
Hoi! Ik ben Jaixy
Laat mij iets meer over mijzelf vertellen!


Wie ben ik? Ik ben een 35 jarige vrouw, werkzaam als verpleegkundige in een Amsterdams ziekenhuis. Gaat graag uit met vrienden, bezoekt concerten en heb mijn droomman gevonden op Lexa.

In september 2013 werd ik geconfronteerd met borstkanker. Na een heel behandelingstraject van chemokuren, een borstbesparende operatie, poortwachtersprocedure en een uiteindelijke volledige amputatie van de rechterborst was ik schoon.

 

Jaixy Profiel Links

Jaixy

My Reality Dreamworld…..
Dat is mijn leven. Ik beleef en leef mijn droom, tenminste dat probeer ik. Alleen dan wel in het echt. Ik schrijf niet in perfect Nederlands. Maar toch wil ik jullie een klein kijkje geven in mijn leven. De dagelijkse dingen die niet altijd even dagelijks zijn, beschreven met een vleugje humor.
  • Beetje last van bijwerkingen

    Ik heb echt mega veel kaartjes mogen ontvangen. Wow echt super lief. Ze hangen allemaal in de huiskamer.

    Van dinsdag op woensdag nacht heb ik last gehad van hele erge buikpijn.
    Ik kon er niet van slapen en ook een pijnstiller hielp niet.
    Woensdag ochtend naar de huisarts geweest en die stuurde mij na overleg met de internist toch door naar de SEH van het ziekenhuis. Ze dacht dat er misschien iets was met mijn alvleesklier.
    Er is lichamelijk onderzoek gedaan en bloed afgenomen.
    Gelukkig was er niks gevonden. Dus de conclusie was dat mijn hele maag/darm stelsel geïrriteerd. Dus ik mocht weer naar huis en moet zeer regelmatig paracetamol innemen.
    Dus dat hebben we wel gedaan. De buikpijn is wel nog steeds erg aanwezig, maar is dragelijk.
    Ik kan ook wel gewoon eten. En ook normaal naar het toilet. Maar het is wel een heel vervelend gevoel. Gelukkig is het ook niet meer zo heftig geweest als van dinsdag op woensdag nacht.

    Het dove gevoel in mijn vingers en tenen lijkt weer wat te verbeteren. Dus dat is erg fijn.
    En ik vind over het algemeen niet dat ik mag klagen.
    Ik heb nu 5 kuren gehad en ben er niet heel ziek van geweest. Heb in totaal 1x een slechte nacht gehad. Aangezien ik wel een behoorlijk heftige cocktail krijg toegediend mag ik echt niet klagen.
    Ik lig geen hele dagen op bed, loop alle dagen mijn rondje buiten, of ik ga sporten.
    Dus ik ben eigenlijk heel blij hoe ik dit proces doorsta.
    En ik heb gelukkig zoveel veel steun van jullie allemaal. Dus ik sta er zeker niet alleen voor.

    Komende week is het kerst. Ik ga hier zeker van genieten.
    Dinsdag ga ik lekker nog even naar mijn werk. Heb weer leuke presentjes gemaakt die wij altijd namens de kindjes aan ouders geven met kerstmis. Dus die ga ik zeker afgeven.
    Eerste kerstdag kom ik zeker even bij de familie. Toch erg leuk om iedereen even te spreken.
    En verder zal ik de kerstdagen vooral met het gezin doorbrengen.
    Heerlijk. Heel veel zin in.
    Ik maak nu al vast excuses, want ik knuffel en zoen niemand met kerstmis. Maar ik schudt handjes en wens iedereen op die manier een fijne kerst.

    Nogmaals allemaal hele fijne feestdagen! Ga er van genieten!

  • Het gelukzalige gevoel van tintelende voeten

    Ja ik weet, dat als mijn voeten tintelen, ik eigenlijk iets te veel heb gedaan.
    Na een jaar in de ziektewet te hebben gezeten ben ik nu weer fulltime aan het werk.
    Mijn voeten hebben eigenlijk een jaar lang rust gehad. Zijn niet meer belast geweest met veel lopen op een dag.
    Na mijn eerste fulltime werkdag had ik echt tintelende voeten.
    Waar een ander dit vreselijk zou vinden, moe zou zijn, gaf het mij een gelukzalig gevoel.
    Een gevoel dat ik leef, een gevoel dat ik op de weg terug ben, een gevoel dat ik weer baas ben over mijn eigen leven.

    Ik werd oprecht blij van de tintelende voetjes.
    Dankbaar dat ik ze weer mocht belasten.
    Dankbaar dat ik ze mag voelen.

  • Boodschap aan mijn ouders

    Ik heb het zelf nog niet mogen ervaren, hoe het is om ouder te zijn.

    Wel heb ik heb ervaren, ten eerste door mijn werk, ten tweede pas echt door het afgelopen jaar, dat een kind het dierbaarste bezit is van een ouder.
    Of het nu een klein kindje is, pas geboren, wat in het ziekenhuis ligt. De onzekere periode van hoe snel kan ik met mijn kindje naar huis. Of dat het om een kind gaat wat volwassen is, en behandelingen moet ondergaan ten gevolge van een ernstige ziekte. Jou kind blijft altijd jou kind.
    Je wilt niet dat jou kind pijn heeft, je wilt niet dat jou kind ziek is, je wilt geen onzekerheid over de toekomst van jou kind.
    Als ouder sta je aan ze zijlijn. Als je kind ziek is kan je niks doen….behalve er zijn…. Het is een weg die jou kind alleen moet aflopen….. Je hebt totaal geen invloed op de afloop, je hebt geen invloed op de veerkracht van jou kind, je hebt geen hebt geen invloed op de behandelingen.
    Voor jou gevoel sta je machteloos aan de zijlijn toe te kijken.
    Als kind is dat ook lastig om te zien, het verdriet en de machteloosheid die ik niet kon wegnemen.

    Gelukkig is het met mij goed afgelopen. Ik ben genezen!
    Maar het heeft mij wel aan het denken gezet.
    Ik wil nu alles uit het leven halen wat erin zit. De dromen die ik heb werkelijkheid maken. Genieten van het leven. Dingen doen die mij een goed gevoel geven.
    Juist omdat er dingen in het leven kunnen gebeuren, die je niet verwacht, die ineens alles overhoop kunnen halen.

    Deze wens heb ik ook voor mijn ouders.

    Doe geen dingen die jullie niet leuk vinden. Als het werk wat jullie doen je niet bevalt, ga wat anders zoeken wat wel leuk is.
    Het is zo belangrijk dat jullie ook dingen in jullie leven doen die jullie leuk vinden. Dat jullie genieten van wat jullie doen.
    Het leven is veel te kort om te veel te moeten…..
    Het gaat meer om willen……
    Geluk is niet te koop….
    Gezondheid ook niet. Dat hebben jullie als geen ander ervaren.
    Het leven kan zo ineens op z’n kop staan……
    Geniet daarom van alle kleine en grote dingen die het leven in petto heeft…
    LEEF!
    Maar zorg vooral dat jullie doen wat jullie leuk vinden!

    Ik ben gezegend met de meest prachtige ouders die er bestaan.
    Ouders die alles voor mijn broertje, schoonzusje, kleinzoon en mij over hebben.
    We hoeven maar iets te opperen, en er wordt voor gezorgd!
    Geweldig, fantastisch…..
    Ik ben echt een heel rijk mens!
    En dit rijke gezegende mens wenst haar prachtige ouders niets anders dan geluk, gezondheid maar vooral een leuk leven waarvan ze volop genieten.

  • Stilstaan

    Vandaag staan wij stil……
    Zoals wij eigenlijk al sinds donderdag stilstaan…..
    Wij staan stil bij de vreselijke ramp wat vlucht MH17 van Maleisië Airlines overkwam.
    Wij staan stil bij alle dierbaren die omgekomen zijn……..
    Staan wij stil bij alle nabestaanden die in rouw gedompeld zijn.
    Niet alleen staan wij stil bij onze landgenoten, maar wij staan stil bij alle dierbaren van alle nationaliteiten…….

    Maar mogen wij het wel een ramp noemen?
    Want het vanaf de grond bewust of per ongeluk een vliegtuig uit de lucht neerhalen?
    Hoe we het gaan noemen maakt voor de nabestaanden niet uit. Zij zijn hun dierbaren kwijt.

    Geschokt hebben wij de afgelopen dagen naar de tv gekeken.
    Hulpverleners en onderzoekers krijgen nauwelijks toegang tot het gebied.
    Na 4 dagen van onderhandelingen, smeken, praten en emoties tonen worden alle geborgen dierbaren per trein naar veiliger gebied overgebracht.
    Het is meteen duidelijk dat niet alle dierbaren “gevonden” zijn.
    En dat door de warmte en de tergend trage onderhandelingen deze dierbaren niet meer toonbaar zullen zijn voor de nabestaanden.
    Identificatie zal dagen, weken mogelijk zelfs maanden duren.
    Vandaag komen de eerste dierbaren aan in ons land. Daar gaan experts zorgen dat alle dierbaren thuis komen, waar thuis ook mag zijn.
    Dan pas kunnen de nabestaanden pas echt afscheid nemen.

    Ik weet dat het prioriteit 1 was om deze dierbaren naar huis te kunnen vervoeren.
    Maar het is ronduit schokkend en walgelijk dat diverse mensen nu tussen alle resten rommelen, koffers open maken, met knuffels rondlopen, sieraden meenemen, op de slippers rondlopen. Die spullen behoren toe aan de dierbaren. De dierbaren die zo geliefd waren, die onbedoeld in een gebied terecht zijn gekomen, om het leven zijn gekomen, zonder dat er maar iets tastbaars teruggegeven kan worden aan de nabestaanden……
    De dierbaren zullen onherkenbaar zijn….. En de spullen zijn weggeroofd.
    Hoe verdrietig is dat…..
    Hoe schokkend is dat…..
    Hoe walgelijk is dat…..

    Vandaag staan wij stil….
    Een dag van nationale rouw….

    Het ongeloof en de walging over hoe deze ramp afgewikkeld wordt is immens groot.
    Met respect heb ik geluisterd naar het betoog wat minister Timmermans hield voor de VN veiligheidsraad. Hij raakte de snaar die iedereen voelt.
    Met respect luister ik naar alle updates die Minister President Rutte heeft gehouden. Het is duidelijk dat hij daadwerkelijk zijn best doet om deze dierbaren zo snel mogelijk allemaal thuis te krijgen.
    Met respect heb ik geluisterd naar de toespraak die Koning Willem Alexander hield nadat hij emotionele ontmoetingen had gehad met de nabestaanden van deze dierbaren.

    Ons land wordt internationaal enorm gesteund. Heel Europa, Amerika, Australie, en nog vele andere landen steunen ons land om de toedracht te achterhalen.
    De zwarte dozen van dit vliegtuig zijn schijnbaar ongeschonden overgedragen aan de Maleisische autoriteiten. Ondanks dat dit na dagen pas gebeurde, lijkt het erop dat er niet mee gerommeld is.
    Want naast alle dierbaren terug brengen naar huis…. Is het van groot belang dat de daadwerkelijke oorzaak achterhaalt wordt, en dat de daders gestraft gaan worden.
    Hoe lang dit allemaal gaat duren, is onbekend.
    De komende periode zullen wij nog regelmatig nieuws updates krijgen via alle media……

    Maar vandaag staan wij stil…..
    Zoals wij sinds donderdag stil staan…..
    Staan wij stil dat oorlog altijd onschuldige slachtoffers maakt…..

    Vandaag staan wij stil….
    Dat op deze dag de eerste dierbaren op weg zijn richting huis…..
    Waar dat huis ook mag staan……
    Enigszins bizar is wel dat ze naar huis worden gevlogen…..
    Alleen is met deze vlucht een droom aan diggelen, een toekomst kapot en de realiteit enorm verdrietig……
    Daar staan wij vandaag bij stil……

Recent Photos

logo 50dpi