Updates

Dank je wel voor het lezen van mijn blog! Kom nog eens terug voor meer updates!
Hoi! Ik ben Jaixy
Laat mij iets meer over mijzelf vertellen!


Wie ben ik? Ik ben een 35 jarige vrouw, werkzaam als verpleegkundige in een Amsterdams ziekenhuis. Gaat graag uit met vrienden, bezoekt concerten en heb mijn droomman gevonden op Lexa.

In september 2013 werd ik geconfronteerd met borstkanker. Na een heel behandelingstraject van chemokuren, een borstbesparende operatie, poortwachtersprocedure en een uiteindelijke volledige amputatie van de rechterborst was ik schoon.

 

Jaixy Profiel Links

Jaixy

My Reality Dreamworld…..
Dat is mijn leven. Ik beleef en leef mijn droom, tenminste dat probeer ik. Alleen dan wel in het echt. Ik schrijf niet in perfect Nederlands. Maar toch wil ik jullie een klein kijkje geven in mijn leven. De dagelijkse dingen die niet altijd even dagelijks zijn, beschreven met een vleugje humor.
  • De goedgekeurde buik

    Ik weet het, het is weer een bijzondere titel voor een blog.
    Maar het is echt waar. De buik is goed gekeurd.

    Gister had ik een afspraak bij de plastisch chirurg. En ik heb voldoende buik gekweekt om er een mooie borst van te kunnen maken.
    Ik heb trouwens bewust gekozen voor een reconstructie van lichaamseigen weefsel. Omdat ik hierna echt klaar ben. Dan hoef ik niet over 10 jaar de siliconenprothese te vervangen.
    Het wordt een pittige operatie. Waarvoor ik nog wat voorbereidende onderzoeken mag ondergaan. Onder andere een CT scan met contrast om zo de bloedvaten van mijn buik goed in beeld te krijgen. Deze CT scan gaat de operatie met 1 uur verkorten.
    Nu hoef ik nog maar 8 uur onder narcose in plaats van 9 uur.
    Hahaha voor mij maakt het niet uit hoor, een uurtje meer of minder. Maar ik geloof dat de chirurg 8 uur op de operatiekamer wel genoeg vindt.
    Na de operatie mag ik een nachtje op de intensive care verblijven. Omdat ze de nieuwe borst goed in de gaten willen houden in verband met mogelijke complicaties.
    Ook krijg ik 3 drains in mijn buik en 1 in de nieuwe borst.
    De verwachting is dat ik 7-8 dagen in het ziekenhuis mag blijven. En daarna mag ik mij lekker thuis laten verwennen en vertroetelen.

    Hierna ben ik klaar met het patiënt zijn. Het voelt echt als een afsluiting van dit traject.

    Ondanks dat ik zelf kies voor deze operatie, zie ik er tegenop. Het is wel weer wat…
    En waarom zou ik het doen terwijl ik mij nu steeds gezonder en fitter voel?
    Wat zal het effect zijn van deze operatie op mijn conditie?
    Hoelang zal het herstel zijn? Kortom….wat staat mij te wachten?
    En is het gek….dat ik toch voor deze operatie kies?
    Allemaal gedachten….die door mijn hoofd spoken….en de komende periode nog wel zullen blijven spoken…..

  • Wereld prematurendag

    Ik weet het, ze hebben overal tegenwoordig wel een dag voor of soms zelf een maand. Om een bepaald maatschappelijk onderwerp extra aandacht te geven.

    Vandaag is het wereld prematurendag.
    Ergens vind ik het gek dat daar een dag voor is.
    Want voor de ouders op de afdeling waar ik werk is het elke dag wereld prematurendag. Daar strijden ouders samen met hun kleine kanjers om zo gezond mogelijk het ziekenhuis te mogen verlaten.
    We gaan met z’n allen voor een volledig gezond kindje. Die het liefst zonder problemen in de ontwikkeling mag opgroeien.
    Jammer genoeg komen niet alle kanjers thuis.
    Voor sommige is de strijd te oneerlijk. Ondanks alle middelen en kennis die we tegenwoordig hebben, moeten we deze dappere kanjers laten gaan.
    Het is hartverscheurend voor deze ouders, dat ze afscheid moeten nemen van hun wonder.

    Gelukkig hebben deze kanjers steeds meer kansen en mogelijkheden.
    En verdienen deze kleintjes wel hun eigen dag.
    Want leven en dood lag nooit zo dicht bij elkaar, als voor deze sterke mini strijders.

  • Week 3 afgesloten van mijn challenge

    Vandaag week 3 afgesloten!
    En het geeft een goed gevoel. Ik heb de 4 kilometer gered.
    Het kostte moeite. De benen werden zwaarder en zwaarder. Maar het is echt gelukt.
    In 3/4 weken naar de 4 kilometer opgebouwd. Daar kan ik alleen maar tevreden over zijn.

    Nu heb ik nog 6/7 weken om naar de 7 kilometer toe te gaan werken. Mijn einddoel voor de operatie. En ik denk dat het moet lukken.
    Dus voorlopig blijf ik door trainen….

    Gister is ook mijn nieuwe slow juicer binnen gekomen.
    Ik ben dol op vruchtensap. Maar in die uit de winkel zitten veel suikers toegevoegd. Die zijn echt niet zo gezond als dat je soms denkt.
    En ik wil ook echt mijn suikergebruik terugdringen. Daarom een slow juicer.

    Maar wat een geweldig apparaat. We genieten echt van de heerlijkste fruitsappen.
    Gister heb ik ook voor het eerst een groente sap geprobeerd.
    Maar dat vind ik toch niet zo lekker. Echt het idee dat ik koude groentesoep aan het drinken was.
    Nu ik dit zo opschrijf: Misschien moet ik ze voortaan wel warm drinken als een soepje.
    Maar de fruitsappen zijn echt heerlijk.
    Ook leuk om in te vriezen voor gezonde ijsjes.

  • Stilstaan

    Vandaag staan wij stil……
    Zoals wij eigenlijk al sinds donderdag stilstaan…..
    Wij staan stil bij de vreselijke ramp wat vlucht MH17 van Maleisië Airlines overkwam.
    Wij staan stil bij alle dierbaren die omgekomen zijn……..
    Staan wij stil bij alle nabestaanden die in rouw gedompeld zijn.
    Niet alleen staan wij stil bij onze landgenoten, maar wij staan stil bij alle dierbaren van alle nationaliteiten…….

    Maar mogen wij het wel een ramp noemen?
    Want het vanaf de grond bewust of per ongeluk een vliegtuig uit de lucht neerhalen?
    Hoe we het gaan noemen maakt voor de nabestaanden niet uit. Zij zijn hun dierbaren kwijt.

    Geschokt hebben wij de afgelopen dagen naar de tv gekeken.
    Hulpverleners en onderzoekers krijgen nauwelijks toegang tot het gebied.
    Na 4 dagen van onderhandelingen, smeken, praten en emoties tonen worden alle geborgen dierbaren per trein naar veiliger gebied overgebracht.
    Het is meteen duidelijk dat niet alle dierbaren “gevonden” zijn.
    En dat door de warmte en de tergend trage onderhandelingen deze dierbaren niet meer toonbaar zullen zijn voor de nabestaanden.
    Identificatie zal dagen, weken mogelijk zelfs maanden duren.
    Vandaag komen de eerste dierbaren aan in ons land. Daar gaan experts zorgen dat alle dierbaren thuis komen, waar thuis ook mag zijn.
    Dan pas kunnen de nabestaanden pas echt afscheid nemen.

    Ik weet dat het prioriteit 1 was om deze dierbaren naar huis te kunnen vervoeren.
    Maar het is ronduit schokkend en walgelijk dat diverse mensen nu tussen alle resten rommelen, koffers open maken, met knuffels rondlopen, sieraden meenemen, op de slippers rondlopen. Die spullen behoren toe aan de dierbaren. De dierbaren die zo geliefd waren, die onbedoeld in een gebied terecht zijn gekomen, om het leven zijn gekomen, zonder dat er maar iets tastbaars teruggegeven kan worden aan de nabestaanden……
    De dierbaren zullen onherkenbaar zijn….. En de spullen zijn weggeroofd.
    Hoe verdrietig is dat…..
    Hoe schokkend is dat…..
    Hoe walgelijk is dat…..

    Vandaag staan wij stil….
    Een dag van nationale rouw….

    Het ongeloof en de walging over hoe deze ramp afgewikkeld wordt is immens groot.
    Met respect heb ik geluisterd naar het betoog wat minister Timmermans hield voor de VN veiligheidsraad. Hij raakte de snaar die iedereen voelt.
    Met respect luister ik naar alle updates die Minister President Rutte heeft gehouden. Het is duidelijk dat hij daadwerkelijk zijn best doet om deze dierbaren zo snel mogelijk allemaal thuis te krijgen.
    Met respect heb ik geluisterd naar de toespraak die Koning Willem Alexander hield nadat hij emotionele ontmoetingen had gehad met de nabestaanden van deze dierbaren.

    Ons land wordt internationaal enorm gesteund. Heel Europa, Amerika, Australie, en nog vele andere landen steunen ons land om de toedracht te achterhalen.
    De zwarte dozen van dit vliegtuig zijn schijnbaar ongeschonden overgedragen aan de Maleisische autoriteiten. Ondanks dat dit na dagen pas gebeurde, lijkt het erop dat er niet mee gerommeld is.
    Want naast alle dierbaren terug brengen naar huis…. Is het van groot belang dat de daadwerkelijke oorzaak achterhaalt wordt, en dat de daders gestraft gaan worden.
    Hoe lang dit allemaal gaat duren, is onbekend.
    De komende periode zullen wij nog regelmatig nieuws updates krijgen via alle media……

    Maar vandaag staan wij stil…..
    Zoals wij sinds donderdag stil staan…..
    Staan wij stil dat oorlog altijd onschuldige slachtoffers maakt…..

    Vandaag staan wij stil….
    Dat op deze dag de eerste dierbaren op weg zijn richting huis…..
    Waar dat huis ook mag staan……
    Enigszins bizar is wel dat ze naar huis worden gevlogen…..
    Alleen is met deze vlucht een droom aan diggelen, een toekomst kapot en de realiteit enorm verdrietig……
    Daar staan wij vandaag bij stil……

Recent Photos

logo 50dpi