Persoonlijk

Vorig jaar op deze dag begon mijn feestjaar! Het was de dag dat ik te horen kreeg dat ik kankervrij was.
De emoties die ik toen voelde bij dat nieuws kan ik zo weer oproepen.
Ik kreeg mijn leven weer terug. Het leven zou niet meer in het teken staan van
behandelingen, onzekerheden en alles wat erbij komt kijken wanneer je de diagnose kanker krijgt.

Grote opluchting.

Maar ook het jaar waarin ik weer echt wilde leven.
Ik wilde er echt iets van maken. Want dat verdiende ik.
En het werd een feestjaar!

En ook heb ik de grote liefde gevonden.
Kortom allemaal geluksmomentjes die mijn feestjaar overheersten en domineerden.
Met de geboorte van mijn neefje! Wat een genot in dat kleine ventje!
Natuurlijk werd er in België een Backstreet Boys open-lucht concert bijgewoond met lieve vriendinnen.
Heerlijk heb ik langzaam aan mijn plekje op de werkvloer weer ingenomen.
Genoten heb ik van mijn feest wat ik gegeven heb met mijn verjaardag. Dat was echt super gaaf!

Natuurlijk had ik ook te maken met de gevolgen van de behandelingen. Ik heb een stapje teruggedaan op mijn werk omdat ik veel last had van vermoeidheid en concentratieproblemen. Hebbende uiteinden van mijn vingertoppen en tenen blijvende zenuwschade. Daar zit een gevoelsstoornis in ten gevolge van de chemotherapie. Maar als dat alles is?
Ik kan hier prima mee leven. En de vermoeidheid wordt langzaam aan minder. Ook kan ik mij steeds beter en langer concentreren.
En ook de laatste stap in de behandeling staat op de agenda: De reconstructie.
Eind augustus ben ik aan de beurt. Een grote operatie waar ik eigenlijk ook wel erg tegenop zie.

Maar eerst gaan we het volgende feestjaar in. Met lekkere vakanties in de planning, de verbouwing die afgerond gaat worden, het samenwonen komt steeds dichterbij. De tuin is voor de zomer helemaal op orde. En zet ik steeds meer stapjes in de richting van full-time werken.

Ik denk dat ik van elk jaar een feestjaar ga maken!
Want het is echt zo belangrijk om te genieten van alles wat je meemaakt in het leven.

Comments

Een maand geleden zijn we begonnen met de verbouwing.

De dakkapel stond er in 1 dag op. Wat een ruimte is erbij gekomen. Vanaf dat de dakkapel erop staat zijn we door gaan pakken. De dakkapel isoleren, de badkamer strippen, emmertjes puin verslepen, beslissingen nemen hoe bepaalde niet voorziene omstandigheden het mooiste opgelost kunnen worden. Wanden werden verzet, electra- en waterleidingen werden opnieuw aangelegd. Nog meer emmertjes puin werden versleept.

Wanden werden gestuukt, vloerverwarming werd gelegd in de badkamer, cement dekvloer werd gestort. Kortom er lijkt wat orde te komen in de puinhopen. 

Voorlopig zijn we nog niet klaar. De badkamer moet nog worden opgebouwd, getegeld en gevoegd. En de slaapkamer moet nog worden geschilderd en de vloer moet daar nog gelegd worden. Ik hoop dat we over een maand bijna klaar zullen zijn.

Natuurlijk hebben we  voor mei nog een project in de planning staan. Namelijk de tuin ophogen en een ander schuurtje plaatsen.

Maar dan zijn wij voor de zomer helemaal klaar!

(PS. ik ga het niet over de dikke stoflaag hebben die nu in mijn huis op alle meubelen ligt….)

Comments

Afgelopen november werd ik met mijn neus op de feiten gedrukt. Uit labonderzoek bleek dat ik in de overgang was. Dat is het resultaat van chemotherapie. De therapie heeft absoluut gedaan wat het moest doen. Namelijk mijn leven redden……. Dat dit een gevolg zou zijn nam ik toen voor lief. Ik ging voor het leven. Dat was het belangrijkste. En daarna kijken we wel weer.

Nu ben ik net 34. Nog veel te jong voor de overgang. De arts zei nog geruststellend dat deze waardes nog wel zouden kunnen herstellen. Dus het hoeft geen definitieve overgang te zijn.

Het werd een periode van afwachten…… 

In februari was ik ineens best wel moe. Later die week had ik last van een minimaal bloedverlies……. Zou het dan toch? Begin maart lag ik krom van de buikpijn…. Ja hoor mijn cyclus is op gang aan het komen.

Nooit verwacht, maar echt waar: Pijn is fijn! 

Comments


Dank je wel voor het lezen van mijn blog! Kom nog eens terug voor meer updates!
Hoi! Ik ben Jaixy
Laat mij iets meer over mijzelf vertellen!


Wie ben ik? Ik ben een 35 jarige vrouw, werkzaam als verpleegkundige in een Amsterdams ziekenhuis. Gaat graag uit met vrienden, bezoekt concerten en heb mijn droomman gevonden op Lexa.

In september 2013 werd ik geconfronteerd met borstkanker. Na een heel behandelingstraject van chemokuren, een borstbesparende operatie, poortwachtersprocedure en een uiteindelijke volledige amputatie van de rechterborst was ik schoon.

 

Jaixy Profiel Links

Jaixy

My Reality Dreamworld…..
Dat is mijn leven. Ik beleef en leef mijn droom, tenminste dat probeer ik. Alleen dan wel in het echt. Ik schrijf niet in perfect Nederlands. Maar toch wil ik jullie een klein kijkje geven in mijn leven. De dagelijkse dingen die niet altijd even dagelijks zijn, beschreven met een vleugje humor.

Wie zijn er online?

We hebben 238 gasten en geen leden online

logo 50dpi