• Een blog starten, het spookt eigenlijk al sinds afgelopen september door mijn hoofd. Maar steeds de moed niet om te starten. Ja, ik maak genoeg mee in mijn leven om over te schrijven. Maar heb ik genoeg fantasie om dit op een leuke manier te delen? Mijn Nederlands is niet perfect, dus misschien daarom toch maar niet starten?

    Uiteindelijk vandaag de stoute schoenen aangetrokken  en toch een blog-site aangemaakt. De titel had ik weken terug al verzonnen, dus alle twijfel overboord gegooid en de sprong in het diepe gemaakt. De titel slaat echt op mijn leven. Ik leef in mijn droomwereld.  En werk eraan om al mijn dromen uit te laten komen, maar wel in de realiteit. Soms moet ik een berg bedwingen, net als ieder ander mens. Maar toch leef en beleef ik mijn eigen droomwereld.

    Wat kunnen jullie verwachten? Gewoon een kijkje in mijn leven. De dagelijkse dingen die ik meemaak, in een klein sausje humor gegoten. Ik ben er namelijk van overtuigd dat humor je overal doorheen sleept.

    Mijn werk, belevenissen met vrienden, de concerten die ik bezoek, mijn  dromen, mijn vreugde, mijn verdriet, mijn familie, mijn huis, mijn verbouwplannen en alle andere situaties die ik tegen kom of bijna tegen kom zal ik beschrijven.

    Allemaal veel plezier in dit kijkje van mijn leven.

  • Heerlijk vind ik het….Vliegen.
    Het geeft mij een ultiem vakantiegevoel. Ook al is het voor een korte trip. Ik blijf het heerlijk vinden.
    Deze week voor het eerst sinds jaren weer eens met onze nationale luchtvaartmaatschappij gevlogen.
    Het was een korte vlucht van even ruim een uur.
    Maar toch wordt je lekker verwend onderweg. Een kopje thee, en een lekkere stroopkoek.
    Dat krijg je bij de prijsvechters niet. En dan te bedenken dan deze vlucht 30 euro goedkoper was dan een vlucht naar dezelfde bestemming met een zogenaamde prijsvechter.
    Ik heb echt genoten van deze vlucht, met mijn vakantiegevoel zat het goed.
    Ik denk dat ik de volgende keer weer kies voor deze luchtvaartmaatschappij.
    Maar waar ik nog het meest van genoten heb: Van mijn mede passagiers.

    Op de vlucht naar Amsterdam zat er een stel naast mij.
    Overduidelijk hyper verliefd.
    Continue moest er geknuffeld, gezoend, gefrunnikt worden.
    Om er bijna misselijk van te worden.
    Tussendoor werd er gebladerd in een reisgidsje over Amsterdam, besproken welk museum ze wilde gaan bezoeken.
    Ineens was het redelijk rustig naast mij.
    Het meisje was op een nogal on-charmante manier in slaapgevallen. Inclusief open mond en een beetje kwijlend.
    Haar lieve vriendje greep deze kans om een aantal geweldige selfies van hun samen te maken.
    Het eindresultaat zal haar fotoalbum waarschijnlijk niet halen.
    Want toen ze wakker werd en het resultaat zag van de selfie-fotoshoot was ze absoluut niet in een geweldig humeur.
    Vooral toen haar vriendje deze foto’s niet wilde wissen.
    Zal de liefde op deze vlucht dan toch bekoeld zijn?
    Ik zal het nooit te weten komen.
    Maar hoe dan ook, ik heb genoten van deze vlucht.

  • Zonder gekheid, ik heb de liefste, bijzonderste en meest geweldige oma die iemand zich maar kan wensen. Dit jaar wordt ze 89. Ze loopt meestal met een rollator. En voor de lange stukken heeft ze een rolstoel. Maar eigenlijk vervloekt ze dat ding. Ze woont in een mooie aanleunwoning, waar ze het enorm naar haar zin heeft.

    Het was vroeger een feest om bij oma te logeren. Koekjes, snoepjes, zelf een toetje maken van vla met yoghurt en daarover heen van die afschuwelijk zoete aardbeien saus. Verhaaltjes vertellen, soms wel 3. Want voor ons, de kleinkinderen kon het in haar ogen niet gek genoeg. Ze woonde op een boerderij. En op zondags gingen wij met alle 18 kleinkinderen het weiland in achter de boerderij. Plukten we de grootste bos veldbloemen. Die natuurlijk liefdevol door oma in een vaas gezet werden. Mooie herinneringen.

    Voorheen toen oma nog op de boerderij woonde, en later in het dorp, konden we altijd langskomen. Oma was altijd thuis. Nu ze in die mooie aanleunwoning woont, moeten we een afspraak maken. Oma is nu altijd de hort op. Er worden zoveel uitjes en activiteiten georganiseerd, dat oma een drukke agenda heeft. Paar weken terug was ze Sjoelkampioen. Ja er is namelijk een heuse sjoelcompetitie tussen de diverse verzorgingshuizen in de regio. En natuurlijk is mijn oma de beste in sjoelen! Ze kreeg een mooie ruiker bloemen en een medaille. Vol trots liet ze dat aan mij zien toen ik bij haar op bezoek kwam.

    Toch merk je dat ze echt een dagje ouder wordt. De techniek van internet, smartphones en social-media gaan aan haar voorbij. Met een telefoon hoor je te bellen. En foto’s maak je met een fototoestel. Dat er tegenwoordig een fototoestel in je telefoon gebouwd zit, is maar een beetje gek. Een afstandsbediening voor de televisie kan nog net.

    Laatst kwam oma terug van de audicien met prachtige nieuwe nauwelijks zichtbare hoortoestellen. En daar zat een afstandsbediening bij, zodat ze deze hoortoestellen naar behoefte harder of zachter kan zetten. De tv staat standaard wat hard bij oma. Als er nu iemand op bezoek komt, en de tv staat aan, pakt ze de afstandsbediening van haar hoortoestellen en zet deze zachter. Voor haar gevoel heeft ze op dat moment echt de tv zachter gezet. Ze begrijpt niet dat zij de tv minder goed hoort omdat ze haar hoortoestellen zachter heeft gezet. En dat het bezoek de tv nog steeds in dat ruimere volume mag aanhoren. Als we er dan wat van zeggen, doet ze de tv maar uit. Ondertussen snapt ze niet waarom wij zo zacht praten. Dan wordt er door het bezoek met behulp van afstandsbediening de hoortoestellen weer harder gezet. Geeft Oma een zucht van opluchting, want ze hoort alles weer goed.

    Leuk hoor al die techniek, maar voor haar is het bijna niet meer bij te houden. Maar serieus, ik heb weer een geniale herinnering aan mijn lieve oma.

    Dat ze op 88 jarige leeftijd de techniek niet meer zo goed bij kan houden, verwijt ik haar zeker niet. Ze is nog zo helder van geest, en zo actief. Ik ben zo blij en gezegend dat ik zo’n geweldige oma heb!

  • Ik snuffel graag rond op facebook en twitter.
    En meng mij daarom ook graag in de discussie of social media echt sociaal is of dat het een vorm is van schijn socialiteit.
    Ik zie namelijk zeer regelmatig hulpvragen voorbij komen. En meestal is binnen een redelijke termijn de desbetreffende nieuwe marktplaats koelkast of wasmachine opgehaald en de woning binnengetild. Of is het ritje naar een doktersafspraak in een mum van tijd geregeld. Super sociaal toch?
    Ik zelf had een oproep gedaan voor de “dagjes uit zegels” van een supermarktketen. Binnen enkele dagen was ik volledig voorzien, en kan ik samen met een gezellige kleine meid een mooi dagje uit boeken met fikse korting. Ook super sociaal.
    Natuurlijk snap ik wel dat we soms doorslaan. Tijdens een etentje of op een verjaardag komt het regelmatig voor dat 80% van de mensen met zijn snuffert in de mobiele telefoon zit, om op facebook te melden dat het erg gezellig is. Maar ondertussen vergeten ze hoe het is om echt contact te hebben met vrienden en familie.
    Echt contact is het aller leukste, en het meest waardevol.
    Maar om social media niet sociaal te noemen vind ik vrij kort door de bocht.

    Neemt niet weg dat ik enorm kan genieten van alle statusupdates. En dan ook regelmatig onbedaarlijk moet lachen om alles wat mensen even willen delen. Serieus, 10 minuten op social media snuffelen bezorgt mij een enorme lach op mijn gezicht.
    Deze foto is daar een heel mooi voorbeeld van.
    Geniaal.

  • Soms heb je er geen gevoel bij.
    Dat had ik bij het songfestival. Het nummer vond ik niet echt iets voor een songfestival. Ik had er gewoonweg geen gevoel bij.
    Mijn nationalistische hartje hoopt dan wel op een goede uitkomst.
    Maar wauw, wat was de uitvoering magisch. Ik werd meegezogen in boodschap van het nummer. Deze tweede plaats was zo terecht en prachtig.

    En afgelopen week is het tweede grote sportevenement van 2014 van start gegaan.
    Afgelopen februari hebben onze sporters ongekende prestaties geleverd tijdens de Olympische spelen. Mega veel medailles. Diverse keren hadden wij alle 3 plekken op het podium bezet! De Russen werden beroerd van de klanken van het Wilhelmus . Geweldig wat gaf dat mijn Nederlandse hart een enorm blij gevoel.

    Nu is afgelopen week het WK voetbal van start gegaan.
    Ik ben wel een voetbal liefhebber. Zeker van het EK en WK Oranjegevoel!
    Maar ook van de Nederlandse competitie (lees Ajax), volg ik redelijk veel.

    Terug naar het WK. 4 jaar terug had ik er zo’n goed gevoel bij. Wij zouden wereld kampioen worden. Uiteindelijk verloren we de finale.
    Maar dit jaar had ik er geen enkel gevoel bij. Geen goed gevoel, geen slecht gevoel, gewoonweg geen gevoel.
    De eerste wedstrijd tegen Spanje, ik hoopte dat als Nederland in hele goede doen was, dat ze misschien met 1-2 konden winnen. Maar dan moesten zij wel in uitzonderlijk goede doen zijn.
    Ik had niet eens een oranje shirtje aangedaan voor deze wedstrijd. De schade beperkt houden…..daar hoopte ik op.
    Binnen korte tijd stond Oranje met 1-0 achter. Natuurlijk door een zeer onterechte penalty. Maar compleet volgens de algehele verwachting, stonden we achter.
    Maar wat er daarna gebeurde: ongekend, weergaloos, bizar, niet te geloven!
    Ons Oranje team maakte het ene doelpunt na de andere. De één nog mooier dan de ander. Compleet uit mijn dak gegaan! Wauw!! Wat een begin van ons team op dit WK!
    Ik raak er niet over uitgepraat! Wauw wauw wauw!
    Natuurlijk weet ik, net als de rest van Nederland dat we nog niks hebben gewonnen. Maar serieus, een goed begin is het halve werk!
    En heb ik nu, net als alle andere 16 miljoen bondscoaches die ons land rijk is, ineens vertrouwen dat wij het nog wel eens ver kunnen schoppen dit toernooi.
    Misschien is het soms wel eens goed, om ergens geen gevoel bij te hebben.

  • Ik heb vele vriendschappen ervaren.
    Sommige voor een kortere intense tijd, andere zijn altijd wat oppervlakkig gebleven.
    Sommige vriendschappen verwateren na een verloop van tijd. Omdat beide levens doorgaan, en de prioriteiten van beide kanten veranderen.
    Ik ben maar weinig vriendschappen verloren door ruzie.
    Maar wel kwijt geraakt door de tijd, de afstand, de snelheid waarin je leven loopt. Vriendschappen komen dan op een splitsing te staan. Mijn leven neemt op dat moment een andere afslag. Daardoor verliezen we elkaar uit het oog.
    Ik ben er van overtuigd dat je bepaalde mensen tegenkomt op een moment dat je hun ook echt nodig hebt. En dat zij mij op dat moment nodig hadden. Nadat we elkaar hebben geholpen met structuur, steun, een lach, een traan nemen we geruisloos maar zeer geleidelijk allebei andere stappen in het leven.
    En dat geeft niet. Het geeft niet dat niet alle vriendschappen blijvend zijn.
    Ik ben dankbaar voor alle vriendschappen die ik heb mogen ontvangen. Ze kwamen op het juiste moment, en hebben mij gemaakt tot de persoon die ik ben.

    Ik heb vriendschappen die ontstaan zijn door de liefde voor dezelfde muziek. Dankbaar ben ik dat inmiddels goede vriendschappen heb mogen opbouwen die niet alleen maar leunen op de liefde van muziek. Maar dat er een verdieping is in elkaars leven. Dat ik met die vrienden meer kan en mag delen. Mijn onzekerheden, mijn domme acties, mijn vreugde, mijn verdriet.
    Vriendschap die uitgroeit tot een belangrijk familielid…..
    Ja wat begint met liefde voor de BSB, wordt uiteindelijk veel meer.
    Bijzonder is dat.

    Ik heb vriendschappen die zijn ontstaan door mijn werk.
    Lang ben ik zoekende geweest. Lang wist ik wel wat ik wilde worden, alleen wist ik niet hoe. Of durfde ik die stap niet te zetten.
    Uiteindelijk de sprong gewaagd. En dat was de beste stap die ik had kunnen zetten. Ik heb veel lol met collega’s. Ik ben enorm blij met de vriendschappen die ontstaan zijn op de werkvloer.

    Maar mijn meest bijzondere vriendschap is ontstaan op de middelbare school. We hebben nog steeds een enorme band.
    Ondanks dat wij onze levens totaal verschillend invullen.
    Ondanks dat wij beide regelmatig op splitsingen staan, en dan toch allebei voor de andere weg kiezen.
    Is er een verbondenheid, een belangstelling en een respect voor elkaar die alleen maar groeit.
    Weinig keren zijn wij de afgelopen 21 jaar elkaar echt uit het oog verloren. Op momenten dat dat bijna leek te gebeuren, kruisden onze wegen en levens elkaar weer. De laatste keer dat dat bijna gebeurde waren we trouwens nog pubers.
    Nog steeds zijn onze levens zo anders.
    Zij getrouwd, 2 geweldige kinderen, een hond, een prachtige nieuwbouwwoning en super mooi parttime werk.
    Ik single, geen kinderen, geen huisdieren, een tussenwoning, en na diverse opleidingen geweldig fulltime werk gevonden.
    Zij zal hoe mijn leven ook loopt, altijd voor mij klaar staan.
    Afgelopen jaar kwam ze regelmatig even een boodschapje langsbrengen, een bezoekje brengen, wat huishoudelijke klusjes doen. Omdat ik door alle behandelingen niet altijd dat soort simpele klusjes zelf kon doen.
    Juist op de momenten dat ik er even doorheen zat, stuurde zij een berichtje waardoor ik moest lachen.
    Andersom is het ook zo. Ik ga voor haar en haar gezin door het vuur.
    Vorig jaar heeft ze met haar gezin een tijd gebruik maakt van mijn woning, omdat haar eigen woning door lekkage en schimmels geen gezonde omgeving was om in te leven.
    Gelukkig is dat allemaal goed gekomen, en wonen ze weer heerlijk in hun prachtige nieuwbouwwoning.
    Dit is een vriendschap voor het leven. Hoe onze levens ook zullen verlopen.
    We delen lief en leed, we lachen om de domste grappen.
    Ik denk toch dat het heel bijzonder is….een vriendschap die blijvend is….
    Dank je wel……..
    Jij ben de persoon die mij eerlijk en onbevooroordeeld je mening vertelt. Jij bent degene die mij een hele andere kant van het leven laat zien.
    Jij bent de persoon aan wie ik mijn diepste geheimen en angsten kan vertellen. Jij bent degene die nooit opkijkt van mijn rare acties.
    Jij kan met 1 opmerking een enorme glimlach op mijn gezicht toveren. Zorgen dat ik in een onbedaarlijke aanval van slappe lach kan schieten.
    Dankbaar ben ik, dat ik jou als vriendin mag hebben.
    Ja………..
    Sommige vriendschappen zijn echt blijvend.
    En het is een enorm rijkdom dat ik zo’n vriendschap mag ervaren.

Jaixy Profiel Links

Jaixy

My Reality Dreamworld…..
Dat is mijn leven. Ik beleef en leef mijn droom, tenminste dat probeer ik. Alleen dan wel in het echt. Ik schrijf niet in perfect Nederlands. Maar toch wil ik jullie een klein kijkje geven in mijn leven. De dagelijkse dingen die niet altijd even dagelijks zijn, beschreven met een vleugje humor.

Wie zijn er online?

We hebben 88 gasten en geen leden online

logo 50dpi